Φαράχ Ντιμπά Παχλαβί: Η ιστορία της πρώτης και τελευταίας «αυτοκράτειρας» του Ιράν – Η χλιδή, η λάμψη και τα δύο παιδιά που έχασε – Γιατί επανέρχεται στο προσκήνιο (εικόνες)

Η Φαράχ Ντιμπά Παχλαβί, με την άλλοτε ευτυχισμένη κι άλλοτε δραματική ζωή της, υπήρξε πάντα ένα μυθικό πρόσωπο, που σημάδεψε την ιστορία του Ιράν.
Για κάποιους η «Γκρέις Κέλι», για άλλους η «Τζάκι της Ανατολής», είναι ένα πρόσωπο του διεθνούς jet set που, ακόμη κι αν έχασε η οικογένειά της τον θρόνο του Ιράν, υπήρξε πάντα καλοδεχούμενη στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας. Αλησμόνητο έχει μείνει εκείνο το πάρτυ που διοργάνωσε πριν από μερικά χρόνια στο Παρίσι φίλος της και θερμός λάτρης της βασιλείας, όπου η Ντιμπά έσβησε τη γενέθλια τούρτα της ενώπιον 5.000 προσκεκλημένων που την αποθέωναν.
Σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα σήμερα, και εν μέσω των αιματοχυσιών στο Ιράν, πρόσφατα απηύθυνε κάλεσμα στις δυνάμεις ασφαλείας να σταθούν στο πλευρό των διαδηλωτών και εξέφρασε την πεποίθηση ότι σύντομα ο λαός θα γιορτάσει την ελευθερία του.
Γεννημένη στις 14 Οκτωβρίου του 1938 από εύπορη οικογένεια με καταγωγή από το Ανατολικό Αζερμπαϊτζάν του Ιράν και τις ακτές της Κασπίας Θάλασσας, η Φαράχ χάνει τον πατέρα της σε πολύ μικρή ηλικία. Οι Ντιμπά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πολυτελή ζωή τους και να ζήσουν στο μικρό σπιτάκι κάποιου θείου στο Ιράν. Η αγάπη της Φαράχ για την καλαισθησία και τις τέχνες την οδηγεί στο Παρίσι και στην École Spéciale d’Architecture, όπου σπουδάζει Αρχιτεκτονική.
Την εποχή εκείνη βρίσκεται στο Παρίσι και ο Σάχης, ο οποίος συναντά φοιτητές από το Ιράν. Σ’ ένα από αυτά τα κοκτέιλ πάρτυ ο Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί και η Φαράχ Ντιμπά συναντιούνται για πρώτη φορά και η γνωριμία τους αυτή ήταν κάτι περισσότερο από μοιραία. Ο Σάχης εκείνη την περίοδο είχε μόλις χωρίσει από τη δεύτερη σύζυγό του, τη «θλιμμένη πριγκίπισσα» Σοράγια, η οποία αδυνατούσε να του χαρίσει διάδοχο για τον θρόνο.
Το καλοκαίρι του 1959, με τη βοήθεια της κόρης του, πριγκίπισσας Σαχνάζ, ξεκίνησε το φλερτ μεταξύ του Σάχη και της νεαρής Ιρανής φοιτήτριας. Εκείνος ήταν 40 ετών κι εκείνη 21. Η διαφορά ηλικίας δεν στάθηκε εμπόδιο.
Η συνέχεια θυμίζει παραμύθι. Τον Νοέμβριο του 1959 το ζευγάρι αρραβωνιάζεται και στις 20 Δεκεμβρίου ο διεθνής Τύπος ρίχνει τα φώτα του στον πιο λαμπερό γάμο της χρονιάς, στο πλημμυρισμένο από χλιδή, πλούτο και γαλλική φινέτσα Παλάτι του Γκολεστάν στην Τεχεράνη.
Το νυφικό είχε την υπογραφή Dior και το είχε σχεδιάσει ο Ιβ Σεν Λοράν, τότε καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου. Χρειάστηκαν αμέτρητα μέτρα χρυσής κλωστής και είχε κεντημένο σχέδιο αποτελούμενο από μαργαριτάρια. Οσο για τα κοσμήματα; Ηταν αντάξια του πλούτου της Περσίας. Η μέλλουσα αυτοκράτειρα φορούσε ένα κολιέ με διαμάντια στον λαιμό, κίτρινα διαμάντια ως σκουλαρίκια και μια διαμαντένια τιάρα του οίκου Harry Winston στο κεφάλι. Το βασικό της κομμάτι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ροζ διαμάντια στον κόσμο, το Noor-ol-Ain, που σημαίνει «το φως του ματιού». Το κόσμημα ξεπερνούσε σε βάρος τα δύο κιλά!
Η Ντιμπά αγαπά την αρχιτεκτονική, αλλά ο ρόλος της μητέρας αποκτά πρώτιστη σημασία στη ζωή της. Τον Οκτώβριο του 1960 γεννιέται ο πολυπόθητος διάδοχος Ρεζά Παχλαβί. Ακολουθούν άλλα τρία παιδιά: η πριγκίπισσα Φαραχνάζ Παχλαβί, ο πρίγκιπας Αλί-Ρεζά Παχλαβί και η πριγκίπισσα Λεϊλά Παχλαβί.
Το 1967 η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί την πιο μεγαλοπρεπή ενθρόνιση που έχει γίνει τα τελευταία 200 χρόνια, στη Μεγάλη Αίθουσα του παλατιού Γκολεστάν, ενώ ο οίκος Van Cleef & Arpels δημιούργησε μια νέου τύπου τιάρα για την πρώτη γυναίκα αυτοκράτειρα στην ιστορία του Ιράν – υπήρξε και η τελευταία. Το βασιλικό ζεύγος μεταφέρθηκε με ειδική άμαξα που παραγγέλθηκε στη Βιέννη, η οποία ήταν αντίγραφο της μεγαλοπρεπούς άμαξας των Αψβούργων.
Το πασπαλισμένο με χρυσόσκονη παραμύθι δεν κράτησε πολύ. Ο λαός του Ιράν επαναστατεί το 1978 και υπό την πίεση της λαϊκής δυσαρέσκειας ο Σάχης και η σύζυγός του εγκαταλείπουν τη χώρα τους. Κανένα κράτος δεν δέχεται να φιλοξενήσει το επικηρυγμένο ζεύγος, με εξαίρεση τον πρόεδρο της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ. Εκείνοι αναζητούν κατοικία και σε άλλα μέρη του κόσμου, αφού μπορεί να είναι εξόριστοι αλλά όχι φτωχοί: ορισμένοι έκαναν τότε λόγο για μια περιουσία που άγγιζε τα 3 δισ. δολάρια.
Το 1980 ο Σάχης πεθαίνει στην εξορία, καταβεβλημένος από τη λευχαιμία. Η σκέψη για επιστροφή στην Περσία έμεινε απλά ένα όνειρο. Εναν χρόνο μετά ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν απευθύνει πρόσκληση στη Φαράχ και τα παιδιά της, δηλώνοντας ότι είναι ευπρόσδεκτοι στην Αμερική. Σήμερα η ίδια μοιράζει τη ζωή της μεταξύ Μέριλαντ και Παρισιού έχοντας χάσει δύο από τα τέσσερα παιδιά της: τη μια κόρη από νευρική ανορεξία και τον ένα γιο που αυτοκτόνησε. Ο ξένος Τύπος κάνει λόγο για την «κατάρα Παχλαβί» και η αλήθεια είναι ότι η εξορία και το κυνηγητό είχαν στοιχίσει πολλά στα νεότερα μέλη της οικογένειας.
Η 88χρονη σήμερα Φαράχ Παχλαβί, της οποίας τα απομνημονεύματα κυκλοφόρησαν παλιότερα από τις εκδόσεις Φερενίκη, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν μακριά από την πατρίδα της ανέπτυξε ένα έντονο φιλανθρωπικό έργο. Συμμετείχε στις δράσεις της Unesco, βοηθούσε τις γυναίκες της Μέσης Ανατολής και διατηρούσε δυνατή φιλία με την αείμνηστη πρόεδρο του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με Καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ» Μαριάννα Βαρδινογιάννη.
Οι δυο τους συναντιόντουσαν τακτικά στην Αθήνα και στο Παρίσι στο πλαίσιο δράσεων που οργάνωναν για τη στήριξη αρρώστων και ευπαθών ομάδων. Οποτε μάλιστα η αυτοκράτειρα της Περσίας επισκεπτόταν τη χώρα μας, η οικογένεια Βαρδινογιάννη τη φιλοξενούσε στο δικής τους ιδιοκτησίας ξενοδοχείο «Αthens Plaza» στην Πλατεία Συντάγματος, παρέχοντάς της την προεδρική σουίτα. Η άλλοτε σιδηρά κυρία του Ιράν είχε πάντα ισχυρές γνωριμίες, τις οποίες διατηρεί άλλωστε μέχρι σήμερα.