Υπόθεση Μονής Αββακούμ: Έχει αμφιβολίες το Ανωτάτο για τη νομιμότητα των τεκμηρίων

Μετά από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (το οποίο λειτούργησε ως πρωτόδικο για εξέταση έκδοσης προνομιακού εντάλματος) εγείρονται αμφιβολίες για την νομιμότητα της κατακράτησης των τεκμηρίων από την ΙΜ Οσίου Αββακούμ πριν δύο χρόνια. Το γεγονός ότι βρισκόταν σε εξέλιξη έρευνα δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα. Η εξασφάλιση των τεκμηρίων σύμφωνα με το δικαστήριο, δεν έγινε στη εξέλιξη οποιασδήποτε έρευνας, με ή χωρίς ένταλμα προς τούτο. Ο εντοπισμός και η παραλαβή τους από την Αστυνομία, δεν ήταν το αποτέλεσμα οποιασδήποτε έρευνας, αλλά οικειοθελούς παράδοσης τους εκ μέρους της Μητρόπολης Ταμασού και Ορεινής. Η πιο πάνω εξέλιξη, αποτελεί πραγματικότητα, που φέρνει στο προσκήνιο και επιτρέπει την συζήτηση, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, των ζητημάτων παραβίασης του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει τα της κατάσχεσης και κατακράτησης τεκμηρίων.
Ακολουθεί δήλωση του δικηγόρου των μοναχών Eυστάθιου Ευσταθίου:
«Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ιδιαίτερης σημασίας, διότι αναγνωρίζει ότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα νομιμότητας ως προς τον τρόπο με τον οποίο αποκτήθηκαν και κατακρατούνται κρίσιμα τεκμήρια στην υπόθεση. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι το επίμαχο υλικό δεν περιήλθε στην κατοχή της Αστυνομίας στο πλαίσιο αστυνομικής έρευνας, όπως προβλέπει ο νόμος, αλλά μέσω οικειοθελούς παράδοσης από τρίτο πρόσωπο, δηλαδή τη Μητρόπολη. Αυτό από μόνο του ανοίγει, εκ πρώτης όψεως, ένα πολύ σοβαρό ζήτημα θεσμικής και συνταγματικής τάξης. Η υπόθεση δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως απλή διοικητική ή ιδιοκτησιακή διαφορά: Η Μονή δεν είναι ένα ακίνητο που μπορεί κάποιος να επικαλείται ότι του “ανήκει” κατά το δοκούν. Είναι ο τόπος κατοικίας, άσκησης πίστης και ιδιωτικής ζωής των μοναχών. Οι μοναχοί έχουν δικαιώματα που προστατεύονται από το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο, τα οποία δεν μπορούν να παραμερίζονται στο όνομα οποιασδήποτε εξουσίας ή αυθαίρετης παρέμβασης. Μιλάμε για υλικό που αφορά την ιδιωτική ζωή εντός της Μονής και περιλαμβάνει άκρως ευαίσθητα προσωπικά και θρησκευτικά δεδομένα, ακόμη και εξομολογήσεις. Πρόκειται για τον σκληρό πυρήνα της προστασίας που παρέχουν το Σύνταγμα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το Ανώτατο άνοιξε τον δρόμο ώστε να εξεταστούν ουσιαστικά τα ζητήματα αυτά μέσω της διαδικασίας certiorari. Σε μια δημοκρατία, κανείς, ούτε κρατικός ούτε εκκλησιαστικός θεσμός, δεν μπορεί να λειτουργεί υπεράνω των νόμων και των δικαιωμάτων που προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα».
Aυτούσια η απόφαση του Ανωτάτου: