Υδατική κρίση χωρίς άλλοθι

Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά σοβαρή υδατική κρίση, λίγους μόλις μήνες πριν από την καλοκαιρινή περίοδο. Τα αποθέματα νερού βρίσκονται σε οριακά επίπεδα και ο πρωτογενής τομέας, μαζί με την ύπαιθρο, δέχεται ήδη το μεγαλύτερο και πιο άμεσο πλήγμα.
Το πρόβλημα δεν προέκυψε ξαφνικά. Η παρατεταμένη ανομβρία ήταν γνωστή. Οι προειδοποιήσεις έγιναν έγκαιρα. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση επέλεξε είτε τον εφησυχασμό είτε καθυστερημένες και ανεπαρκείς παρεμβάσεις. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος και σήμερα πληρώνουμε το κόστος αυτής της ολιγωρίας. Αντί να εφαρμοστούν εγκαίρως πολιτικές εξοικονόμησης και ορθολογικής διαχείρισης του νερού, φτάσαμε στο σημείο να συζητούμε νέες και μάλιστα αναδρομικές χρεώσεις. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Όχι τώρα. Όχι εις βάρος των γεωργών και της κτηνοτροφίας που ήδη ασφυκτιούν.
Την ίδια στιγμή, ακούγεται και η πρόθεση για εφαρμογή περιοδικών περικοπών στην υδροδότηση. Τοποθετούμαι ξεκάθαρα εναντίον αυτού του μέτρου. Σε ένα ήδη γερασμένο και επιβαρυμένο δίκτυο, οι συνεχείς διακοπές και επαναφορές της ροής αυξάνουν τις μεταβολές πίεσης, προκαλούν περισσότερα σπασίματα και εντείνουν τις διαρροές. Οι απώλειες που θα προκύψουν θα έχουν μεγαλύτερο οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος από την εξοικονόμηση που θεωρητικά εκτιμάται ότι θα επιτευχθεί. Πρόκειται για ένα αναχρονιστικό μέτρο, το οποίο δοκιμάστηκε και στο παρελθόν με καταστροφικές συνέπειες. Η επανάληψη αποτυχημένων πρακτικών δεν αποτελεί υπεύθυνη πολιτική.
Η διεθνής εμπειρία είναι ξεκάθαρη. Χώρες που αντιμετώπισαν αντίστοιχες κρίσεις έδωσαν προτεραιότητα στη μείωση των απωλειών στα δίκτυα ύδρευσης, στην επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένου νερού για γεωργικούς σκοπούς και στη στήριξη των παραγωγών για να αντέξουν τις περιόδους λειψυδρίας. Αυτές οι λύσεις είναι γνωστές. Δεν είναι πειραματισμοί. Είναι πολιτικές επιλογές.
Στην Κύπρο, οι Επαρχιακοί Οργανισμοί Αυτοδιοίκησης καλούνται να διαχειριστούν γερασμένα δίκτυα με τεράστιες απώλειες, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση. Τα 10 εκατομμύρια ευρώ δεν επαρκούν. Χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση, άμεση υλοποίηση έργων και ξεκάθαρη αίσθηση κατεπείγοντος. Χωρίς αυτά, η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Την ίδια στιγμή, είναι απολύτως αναγκαία η άμεση ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για περιορισμό της κατανάλωσης. Όχι με αποσπασματικά μηνύματα, αλλά με σοβαρό σχέδιο, σαφή στόχευση και συνέπεια. Το νερό είναι συλλογική ευθύνη, αλλά η πολιτική ευθύνη ανήκει πρώτα στην κυβέρνηση.
Ο πρωτογενής τομέας δεν αντέχει άλλες πιέσεις. Η γεωργία και η κτηνοτροφία βρίσκονται σε οριακό σημείο. Αν δεν στηριχθούν τώρα, ο κίνδυνος εγκατάλειψης καλλιεργειών και ερημοποίησης της υπαίθρου είναι πραγματικός. Η στήριξη πρέπει να προηγηθεί των χρεώσεων, όχι να ακολουθήσει την καταστροφή. Χρειάζεται άμεσος, ουσιαστικός διάλογος με τους ανθρώπους της παραγωγής και εκπόνηση μέτρων στήριξης, οικονομικού, τεχνικού και διαρθρωτικού χαρακτήρα. Όχι αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Όχι οριζόντιες επιβαρύνσεις που τιμωρούν τους πιο ευάλωτους.
Η υδατική κρίση δεν προσφέρεται για επικοινωνιακή διαχείριση. Απαιτεί ταχύτητα, σοβαρότητα και πολιτικό θάρρος. Επιτέλους, να ληφθούν τα δέοντα μέτρα για την επίλυση αυτού του μεγάλου ζητήματος, πριν οι συνέπειες γίνουν μη αναστρέψιμες.
Μέλος Π.Γ. του ΔΗΣΥ
Υποψήφιος Βουλευτής ΔΗΣΥ Λευκωσία