Το Υπουργείο Άμυνας και ένα μεμονωμένο περιστατικό

Με σεβασμό στους θεσμούς και χωρίς καμία σκοπιμότητα, καταθέτω μια προσωπική άποψη για το ζήτημα που έχει προκύψει.
Σε περιόδους έντονης δημόσιας συζήτησης, είναι εύκολο να κυριαρχούν οι εντυπώσεις. Ένα σοβαρό περιστατικό οφείλει ασφαλώς να διερευνάται πλήρως, με διαφάνεια και αντικειμενική, εις βάθος αξιολόγηση. Όμως η σπουδή για μικροπολιτική εκμετάλλευση, πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι διαδικασίες, δεν ενισχύει τη δημοκρατία, αντιθέτως, συχνά θολώνει την κρίση και απομακρύνει από την ουσία.
Η άμυνα μιας χώρας είναι πεδίο ευθύνης και όχι επικοινωνιακής αντιπαράθεσης. Απαιτεί σοβαρότητα, θεσμική συνέπεια και καθημερινή, αθόρυβη εργασία. Όσοι παρακολουθούμε με προσοχή τα ζητήματα αυτά γνωρίζουμε ότι η αξιολόγηση ενός Υπουργού Άμυνας δεν μπορεί να γίνεται αποσπασματικά, με αφορμή ένα μόνο γεγονός. Κρίνεται συνολικά, από το ακέραιο του χαρακτήρα του, τη στρατηγική του αντίληψη, τη σοβαρότητα της δημόσιας παρουσίας του, τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας, τη σχέση εμπιστοσύνης με τα στελέχη και την έμπρακτη ενίσχυση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων.
Νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια όχι από σκοπιμότητα ούτε από προσωπική επιδίωξη, αλλά από αίσθημα δικαιοσύνης. Η αξιοκρατία δεν είναι σύνθημα. Είναι αρχή που οφείλουμε να υπηρετούμε όταν βλέπουμε έργο, συνέπεια, ευθύνη και καθαρό λόγο. Η ψυχραιμία, οι χαμηλοί τόνοι και η θεσμική σοβαρότητα δεν αποτελούν αδυναμία, αποτελούν ένδειξη ωριμότητας, ιδίως σε έναν τόσο ευαίσθητο τομέα.
Το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων δεν διασφαλίζεται με δηλώσεις εντυπωσιασμού, αλλά με συστηματική δουλειά, σχεδιασμό, εκπαίδευση και διαρκή παρουσία.
Όσοι έχουμε παιδιά που υπηρετούν το γνωρίζουμε καλά.
Η έγνοια και αγωνία μας δεν αφορά την πολιτική αντιπαράθεση, αφορά την ασφάλεια, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και το αίσθημα δικαιοσύνης μέσα στο στράτευμα.
Θέλω επίσης να είμαι ξεκάθαρος, ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά υπόνοιας. Ο γιος μου υπηρετεί τη θητεία του από τον Ιούλιο 2025 στις Ειδικές Δυνάμεις ως μάχιμος απλός στρατιώτης πρώτης γραμμής. Δεν κατέχει, ούτε επιθυμώ να κατέχει οποιαδήποτε προνομιακή μεταχείριση, ούτε θα μπορούσε άλλωστε να υπάρξει σε ένα πειθαρχημένο σώμα όπου η αξιολόγηση είναι αυστηρά στρατιωτική και καθημερινή. Όσοι υπηρετούν στις Ειδικές Δυνάμεις το γνωρίζουν καλά.
Το αναφέρω αποκλειστικά για να καταστήσω σαφές ότι η τοποθέτησή μου δεν σχετίζεται με εύνοια ή προσωπικό συμφέρον. Αντιθέτως, πηγάζει από βιωματική σχέση με την πραγματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και από συζητήσεις με πολλούς γονείς των οποίων τα παιδιά υπηρετούν αυτή την περίοδο.
Η κριτική είναι αναγκαία σε μια δημοκρατία. Η ισοπεδωτική απαξίωση όμως, ιδίως σε ζητήματα εθνικής άμυνας, δεν ωφελεί. Αυτό που χρειάζεται είναι νηφαλιότητα, θεσμική ευθύνη και ενότητα. Να αξιολογούμε δίκαια, να απαιτούμε βελτιώσεις όπου χρειάζεται, αλλά και να αναγνωρίζουμε το έργο όταν αυτό υπάρχει.
Η άμυνα της χώρας είναι υπόθεση όλων μας. Οφείλουμε να τη διαφυλάσσουμε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και καθαρή συνείδηση. Εμείς οι απλοί πολίτες, όταν το αίσθημα δικαιοσύνης το επιβάλλει, πρέπει να μιλάμε σταράτα και ξεκάθαρα.
Ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να συμβεί υπό οποιαδήποτε ηγεσία, είτε ο εκάστοτε υπουργός βρίσκεται στο γραφείο του, είτε στο εξωτερικό, είτε σε επιθεώρηση. Το ζητούμενο είναι ο τρόπος διαχείρισης, διερεύνησης και όχι η πρόχειρη απόδοση πολιτικών προθέσεων.
Η υπερβολή και οι βιαστικές ερμηνείες δεν υπηρετούν την αλήθεια, αντιθέτως, συχνά δημιουργούν περισσότερη σύγχυση σε μια περίοδο που απαιτεί σταθερότητα και ψυχραιμία.
Μαζί με πολλούς άλλους γονείς στρατευμένων, πιστεύουμε ότι ο Υπουργός Άμυνας επιτελεί ουσιαστικό έργο και ανταποκρίνεται με ευθύνη και επάρκεια στους στόχους της Εθνικής Φρουράς, ενισχύοντας μεταξύ άλλων την εμπιστοσύνη ανάμεσα στην πολιτεία και στρατεύματος.