ΘΑ μπορούσε κανείς να αναλογιστεί πως οι νέες γενιές θα ζήσουν πόλεμο αυτής της κλίμακας; Αλλά και οι παλαιότερες γενιές θα μπορούσαν να αναλογιστούν ότι μετά από τόσα χρόνια, θα ξαναζούσαν πολεμικές συγκρούσεις, που ενδέχεται να εξελιχθούν σε ένα παγκόσμιο πόλεμο; Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να αποφύγει την πεπατημένη. Οι συγκρούσεις, τα συμφέροντα, οδηγούν- φευ- σε πολέμους.
ΚΑΙ οι πόλεμοι μόνο θανάτους, καταστροφές μπορούν να αποφέρουν. Σημειώνεται ότι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα προβλήματα αντιμετωπίζονταν στα Ηνωμένα Έθνη. Τότε τα Ηνωμένα Έθνη ήταν ισχυρά και εν πολλοίς αποτελεσματικά ως Διεθνής Οργανισμός, που είχε τη δύναμη να παρεμβαίνει. Αυτό, όμως, ανήκει στο παρελθόν. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν, δυστυχώς, ρόλο σήμερα. Ούτε μπορούν να αναλάβουν ουσιαστικές πρωτοβουλίες. Περιορίζονται σε δηλώσεις/ ανακοινώσεις. Επί της ουσίας, δηλαδή, τίποτε! Δυστυχώς, όταν ο ΟΗΕ είναι αδύναμος, τότε επικρατούν οι ισχυροί, που επιβάλλονται. Δεν γινόταν αυτό πάντα; Ναι, ασφαλώς, ωστόσο τουλάχιστον κρατούνταν να προσχήματα.
ΗΔΗ βιώνουμε τις επιπτώσεις αυτού του πολέμου. Επιπτώσεις, που σε αυτή τη φάση, για τους μη άμεσα εμπλεκόμενους, είναι οικονομικές. Και οι οικονομικές επιπτώσεις φαίνεται να είναι παγκόσμιες. Και ακόμη είμαστε στην αρχή. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι θα γίνει εάν αυτός ο πόλεμος θα συνεχισθεί σε βάθος χρόνου. Προφανώς και οι επιπτώσεις θα είναι αλυσιδωτές και θα επηρεάσουν το παγκόσμιο. Η ενέργεια ήδη δείχνει τα… δόντια της.
ΣΤΟ πλαίσιο αυτό θα πρέπει και εσωτερικά να ληφθούν μέτρα εξισορρόπησης. Για να δοθούν ανάσες στους πολίτες. Είναι σημαντικό να υπάρξει μια γενική αξιολόγηση της κατάστασης και να αποφασισθούν δράσεις. Προληπτικά και χωρίς πανικό. Να υπάρχει πρωτίστως έλεγχος να αποφευχθούν πρακτικές αισχροκέρδειας. Είναι το πρώτο που θα πρέπει να γίνει, καθώς τέτοια φαινόμενα διαπιστώνονται σε περιόδους μεγάλων κρίσεων. Το έχουμε ξαναζήσει και μάλλον θα το βιώσουμε και στη συνέχεια.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε μια πολύ δύσκολη φάση. Ποια θα είναι η διέξοδος; Πότε θα ξεπερασθεί και πώς; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις.
ΠΟΛΛΟΙ, σε θεωρητικό επίπεδο, κάνουν έκκληση για διπλωματική λύση. Πώς άραγε θα γίνει τούτο; Υπάρχει περιθώριο συνεννόησης; Όχι κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται. Οπότε είναι σαφές πως αυτός ο πόλεμος θα κρατήσει πολύ. Και θα είναι σκληρός και με πολλές απώλειες. Όπως είχε πει ο Μακιαβέλι, ο πόλεμος αρχίζει όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώνει όταν θέλεις.
ΠΡΕΠΕΙ να τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Για να επικαλεστούμε έναν Αμερικανό Πρόεδρο, τον Τζον Κέννεντι, «είτε η ανθρωπότητα θα τελειώσει τους πολέμους είτε οι πόλεμοι θα αποτελειώσουν την ανθρωπότητα».
Το κόστος του συνεχιζόμενου πολέμου
Το άρθρο αναφέρεται στις καταστροφικές συνέπειες του συνεχιζόμενου πολέμου, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο. Επισημαίνει την ιστορική τάση της ανθρωπότητας προς τις συγκρούσεις και την αδυναμία του ΟΗΕ να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στη διατήρηση της ειρήνης. Εξετάζει τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου, οι οποίες ήδη γίνονται αισθητές παγκοσμίως, και προειδοποιεί για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα προκληθούν εάν ο πόλεμος συνεχιστεί. Τονίζει την ανάγκη για εσωτερική εξισορρόπηση και μέτρα προστασίας των πολιτών από την αισχροκέρδεια. Εκφράζει απαισιοδοξία για μια διπλωματική λύση και προβλέπει έναν μακρύ και σκληρό πόλεμο, παραλληλίζοντας την κατάσταση με την ιστορική διαπίστωση του Μακιαβέλι ότι ο πόλεμος ξεκινά όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώνει όταν θέλεις. Καταλήγει με μια έκκληση για τον τερματισμό του πολέμου, παραθέτοντας μια φράση του Τζον Κένεντι σχετικά με την επιλογή μεταξύ της κατάργησης των πολέμων ή της καταστροφής της ανθρωπότητας από αυτούς.
