Στη δημοσιότητα φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαρανή

Φωτογραφίες που απεικονίζουν την εκτέλεση των 200 Ελλήνων αντιστασιακών στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, την 1η Μαΐου 1944, ήρθαν στο φως για πρώτη φορά, 82 χρόνια μετά το γεγονός. Πρόκειται για υλικό άγνωστο έως σήμερα, το οποίο , εφόσον επιβεβαιωθεί η αυθεντικότητά του, ενδέχεται να αποτελέσει σημαντικό οπτικό τεκμήριο ενός από τα πιο σκοτεινά εγκλήματα της γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με πληροφορίες που συνοδεύουν σχετική αγγελία, οι εικόνες εντοπίστηκαν σε άλμπουμ που αποδίδεται σε Γερμανό αξιωματικό, ο οποίος φέρεται να υπηρετούσε σε μονάδα με έδρα τη Μαλακάσα την περίοδο της Κατοχής. Το άλμπουμ εμφανίστηκε προς πώληση σε διαδικτυακή δημοπρασία στην πλατφόρμα eBay από πωλητή με έδρα το Βέλγιο, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία για τον φωτογράφο.
Η ύπαρξη της δημοπρασίας έγινε γνωστή έπειτα από ανάρτηση της σελίδας Greece at WWII Archives στο Facebook, η οποία δημοσίευσε μέρος του υλικού, προκαλώντας άμεση συζήτηση τόσο για τη γνησιότητα των φωτογραφιών όσο και για το ηθικό ζήτημα της εμπορικής διακίνησης ιστορικών τεκμηρίων που συνδέονται με εγκλήματα πολέμου.
Μέχρι στιγμής, καμία επίσημη αρχή ή ιστορικό αρχείο δεν έχει επιβεβαιώσει την αυθεντικότητα των εικόνων. Ωστόσο, η πιθανότητα να πρόκειται για γνήσιο υλικό έχει ήδη κινητοποιήσει ιστορικούς και ερευνητές της περιόδου.
Η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή συγκαταλέγεται στα πλέον ειδεχθή εγκλήματα των ναζιστικών δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, πολλοί εκ των οποίων είχαν μεταφερθεί από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Η μαζική εκτέλεση πραγματοποιήθηκε ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ως αντίποινα για τον θάνατο Γερμανού στρατηγού και τριών αξιωματικών στους Μολάους Λακωνίας, στις 27 Απριλίου 1944.
Εφόσον οι φωτογραφίες αποδειχθούν αυθεντικές, ενδέχεται να εμπλουτίσουν την ιστορική τεκμηρίωση του γεγονότος και να συμβάλουν ακόμη και στην αναγνώριση προσώπων από συγγενείς ή μελετητές. Παράλληλα, αναδεικνύεται εκ νέου το ζήτημα της διαχείρισης, προστασίας και ηθικής αξιοποίησης ιστορικού υλικού που σχετίζεται με εγκλήματα πολέμου και τη συλλογική μνήμη.