Ρωσία vs Ουκρανία: Από την «πτώση του Κιέβου σε 3 μέρες» σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς

Τέσσερα χρόνια μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία που διέταξε ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, στις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος έχει μετατραπεί σε μια παρατεταμένη, εξαντλητική σύγκρουση φθοράς.
Η αρχική πολυμέτωπη επίθεση -από βορρά, μέσω Λευκορωσίας, προς το Κίεβο, από τα βορειοανατολικά ρωσο-ουκρανικά σύνορα, από την Κριμαία στον νότο και στο ήδη φλεγόμενο μέτωπο του Ντονμπάς στα ανατολικά- είχε στόχο να «γονατίσει» την ουκρανική άμυνα.
Η ραγδαία προέλαση, όμως, των ρωσικών στρατευμάτων κατά τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου, που ήγειρε φόβους για πτώση του Κιέβου σε τρεις ημέρες, αναχαιτίστηκε από την αναπάντεχα σθεναρή αντίσταση των Ουκρανών, που κατέδειξε ότι η κάποτε πανίσχυρη «ρωσική πολεμική μηχανή» είχε «σκουριάσει».
Έως τις αρχές Απριλίου 2022, οι ρωσικές δυνάμεις, που μέσα σε λίγες ημέρες είχαν προελάσει μέχρι τα βόρεια προάστια του Κιέβου, οπισθοχώρησαν από την περιοχή της ουκρανικής πρωτεύουσας και το βάρος των στρατιωτικών επιχειρήσεων μετατοπίστηκε στις ανατολικές και νότιες περιοχές της Ουκρανίας, που εξακολουθούν να αποτελούν το επίκεντρο ακόμα και σήμερα.
Η γραμμή του μετώπου, σε μεγάλο βαθμό, «καθηλώθηκε» στα τέλη του πρώτου χρόνου του πολέμου και παραμένει σχεδόν αμετάβλητη έκτοτε, με μικρές προελάσεις ή οπισθοχωρήσεις των ρωσικών και των ουκρανικών δυνάμεων αντίστοιχα.
Το μέτωπο σήμερα εκτείνεται σε περίπου 1.200 χιλιόμετρα, από τις βορειοανατολικές περιοχές της Ουκρανίας έως τη νότια ζώνη της Ζαπορίζια και τη δεξιά όχθη του Δνείπερου. Οι πιο σκληρές μάχες επικεντρώνονται στις περιφέρειες Ντονέτσκ και Λουχάνσκ -το γνωστό Ντονμπάς- όπου η Ρωσία επιχειρεί σταδιακές προωθήσεις με βαρύ όμως κόστος, ενώ στον νότο, οι γραμμές του μετώπου έχουν σε μεγάλο βαθμό παγιωθεί, με εκατέρωθεν πλήγματα σε υποδομές, αποθήκες και γραμμές ανεφοδιασμού.
Έτσι, μετά από τέσσερα χρόνια αιματηρών συγκρούσεων, σφοδρών βομβαρδισμών και αλλεπάλληλων επιθέσεων και παρά τους φιλόδοξους στόχους της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» του Πούτιν, η Μόσχα έχει καταφέρει να καταλάβει περίπου το 20% της ουκρανικής επικράτειας -ήτοι περίπου 120.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα- συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας (που έχει προσαρτήσει από το 2014), του συνόλου σχεδόν του Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουχάνσκ) και μεγάλων τμημάτων των περιφερειών Ζαπορίζια και Χερσώνα.
Συγκεκριμένα, με βάση τα πιο πρόσφατα δεδομένα:
– Στην περιφέρεια του Λουχάνσκ, η Μόσχα έχει καταλάβει σχεδόν το 99%, με την Ουκρανία να διατηρεί τον έλεγχο μόνο σε ελάχιστους οικισμούς στα δυτικά σύνορα.
– Στην περιφέρεια του Ντονέτσκ, υπό ρωσικό έλεγχο βρίσκεται περίπου το 72%-80% των εδαφών, με τις ρωσικές δυνάμεις να επιδιώκουν την κατάληψη του υπόλοιπου τμήματος, το οποίο περιλαμβάνει σημαντικές πόλεις-οχυρά όπως το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ.
– Στην περιφέρεια της Χερσώνας, η Μόσχα ελέγχει περίπου το 73%-76% στην ανατολική (αριστερή) όχθη του ποταμού Δνείπερου, ενώ η πόλη της Χερσώνας και η δυτική όχθη παραμένουν υπό ουκρανικό έλεγχο.
– Στην περιφέρεια της Ζαπορίζια, υπό ρωσικό έλεγχο βρίσκεται περίπου το 73%-74%, με τη Ρωσία να έχει καταλάβει το πυρηνικό εργοστάσιο της Ζαπορίζια και τη Μελιτόπολη, αλλά με την πρωτεύουσα της περιφέρειας (πόλη της Ζαπορίζια) να παραμένει υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας.
Με άλλα λόγια, η Ρωσία έχει καταλάβει μια έκταση λίγο μικρότερη από την Ελλάδα, από τα συνολικά 603.628 τετραγωνικά χιλιόμετρα της ουκρανικής επικράτειας.
Και ο πόλεμος δεν έχει ακόμα τελειώσει. Το σίγουρο όμως είναι ότι η εικόνα στο μέτωπο σήμερα δεν θυμίζει σε τίποτα τις πρώτες εβδομάδες της εισβολής. Η φάση των κεραυνοβόλων ελιγμών και προελάσεων έχει δώσει τη θέση της σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς με περιορισμένες τοπικές μετακινήσεις γραμμών.
Οι δε διπλωματικές πρωτοβουλίες και πιέσεις, παρά τις μεγαλοστομίες που επί τέσσερα χρόνια ακούγονται πέφτουν από τη μια νάρκη στην άλλη, εξελισσόμενες επίσης σε μια διπλωματική μάχη φθοράς που απειλεί την ενότητα της Γηραιάς Ηπείρου.
Πηγή: skai.gr