Να δώσουμε μια «προσωρινή» άδεια για να λυθεί ένα χρόνιο πρόβλημα. Ακούγεται λογικό εκ πρώτης όψεως. Μέχρι να το σκεφτείς λίγο παραπάνω.
Γιατί, αν ξενοδοχεία που δεν εξασφάλισαν τελική άδεια μπορούν να λειτουργούν, έστω και προσωρινά, τότε ποιος ο ρόλος της άδειας εξ αρχής και δη των αυστηρών κανόνων;
Η πρόταση νόμου που κατέθεσε ο Κυριάκος Χατζηγιάννης επιχειρεί να βάλει τάξη σε μια πραγματικότητα που εδώ και χρόνια όλοι γνωρίζουν: Δεκάδες ξενοδοχεία λειτουργούν χωρίς τελική έγκριση. Άλλα γιατί δεν πρόλαβαν, άλλα γιατί δεν μπόρεσαν και ας μην το αποκλείουμε, άλλα γιατί μπορεί να μην πληρούν τα κριτήρια.
Η λύση; Μια ειδική, προσωρινή άδεια, μέχρι να μαζευτούν τα πιστοποιητικά. Πισίνα, πυροπροστασία, αλκοόλ, πολεοδομία. Όλα στη σειρά. Και αν όλα πάνε καλά, κάποτε έρχεται και η κανονική άδεια. Αν όχι; Το ερώτημα μένει.
Γιατί η «προσωρινότητα» στην Κύπρο έχει μια τάση να μονιμοποιείται. Και όταν η εξαίρεση γίνεται κανόνας, τότε η έννοια της νομιμότητας αρχίζει να θολώνει. Δεν είναι θέμα πρόθεσης, είναι θέμα προηγούμενου «έντιμου βίου», που δεν τον έχουμε δυστυχώς.
Στο τέλος της ημέρας, το δίλημμα είναι απλό, θέλουμε κανόνες ή κανόνες με αστερίσκους; Γιατί αν λειτουργούν ξενοδοχεία που δεν είναι πλήρως σύννομα, τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι οι άδειες. Είναι το πώς τις αντιμετωπίζουμε.
ΠΡΟΚΕ
«Προσωρινή» άδεια, με ερωτήματα
Η κυβέρνηση εξετάζει την έκδοση «προσωρινών» αδειών λειτουργίας σε ξενοδοχεία που δεν έχουν εξασφαλίσει οριστική έγκριση, ως λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα. Ωστόσο, η κίνηση αυτή εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο των αδειών και των αυστηρών κανόνων που διέπουν τη λειτουργία τους. Η πρόταση νόμου του Κυριάκου Χατζηγιάννη στοχεύει στην τακτοποίηση της λειτουργίας δεκάδων ξενοδοχείων που λειτουργούν χωρίς τελική έγκριση, λόγω καθυστερήσεων, αδυναμιών ή πιθανής μη συμμόρφωσης με τα κριτήρια. Η λύση που προτείνεται είναι η έκδοση ειδικής, προσωρινής άδειας, υπό την προϋπόθεση ότι τα ξενοδοχεία θα συγκεντρώσουν όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά (πισίνα, πυροπροστασία, άδεια για αλκοόλ, πολεοδομική έγκριση). Εάν όλα πάνε καλά, θα εκδοθεί και η κανονική άδεια. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει τι θα συμβεί εάν τα ξενοδοχεία δεν πληρούν τα κριτήρια. Ο συγγραφέας εκφράζει τον φόβο ότι η «προσωρινότητα» στην Κύπρο τείνει να γίνεται μόνιμη, και ότι η εξαίρεση μπορεί να γίνει κανόνας, θολώνοντας την έννοια της νομιμότητας. Επισημαίνει την έλλειψη προηγούμενου «έντιμου βίου» στην εφαρμογή των νόμων. Στο τέλος, το δίλημμα είναι απλό: επιθυμούμε κανόνες ή κανόνες με αστερίσκους; Εάν επιτρέπεται η λειτουργία ξενοδοχείων που δεν είναι πλήρως νόμιμα, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι άδειες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται.
You Might Also Like
Τα Χριστούγεννα της μοναξιάς για πολλούς ηλικιωμένους – Όταν τα φώτα ανάβουν, κάποια σπίτια μένουν στο μισοσκόταδο
Δεκ 30
Γιατί δεν χρειάζεται να λέτε “ευχαριστώ” στο ChatGPT
Ιαν 5
Το Προεδρικό ως μήτρα σκιών
Ιαν 11
Η κόπωση των αξιών
Ιαν 12
Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα…*
Ιαν 18