Πολιτικές επιλογές με βαρύ κόστος για την κοινωνία

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου
Πολιτικές επιλογές με βαρύ κόστος για την κοινωνία
Για την Κύπρο, η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Mercosur έχει σοβαρές επιπτώσεις στον πρωτογενή τομέα, στην ασφάλεια των τροφίμων και σε εμβληματικά προϊόντα της χώρας, με πρώτο το χαλλούμι. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει με τον πιο καθαρό τρόπο τις πολιτικές επιλογές μιας κυβέρνησης που επιμένει σε ιδεολογικές εμμονές, σε βάρος της κοινωνίας και της παραγωγικής βάσης του τόπου.
Ο πρωτογενής τομέας βρίσκεται εδώ και χρόνια σε οριακή κατάσταση. Οι αγρότες καλούνται να επιβιώσουν με αυξημένο κόστος παραγωγής, αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα, μειωμένες ενισχύσεις, λειψυδρία και τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Αντί η κυβέρνηση να διαμορφώσει ένα πλαίσιο ουσιαστικής στήριξης και προστασίας, επιλέγει να στηρίξει μια συμφωνία που ανοίγει το δρόμο σε μαζικές εισαγωγές προϊόντων από χώρες με σαφώς χαμηλότερα πρότυπα ελέγχου και ασφάλειας.
Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο. Είναι θεσμοθετημένος αθέμιτος ανταγωνισμός, που συμπιέζει το αγροτικό εισόδημα και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη της Υπαίθρου. Σε μια μικρή και νησιωτική χώρα, οι συνέπειες δεν θα είναι μόνο οικονομικές. Θα είναι βαθιά κοινωνικές.
Την ίδια στιγμή, οι καταναλωτές εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους. Η εισαγωγή προϊόντων που παράγονται με ουσίες απαγορευμένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπονομεύει την ασφάλεια των τροφίμων και μετατρέπει τη δημόσια υγεία σε παράγοντα κόστους. Η αντίφαση είναι προφανής: Αυστηροί κανόνες για τους Ευρωπαίους παραγωγούς, χαλαρότητα για τα εισαγόμενα προϊόντα.
Ιδιαίτερη ανησυχία υπάρχει για το χαλλούμι. Η απουσία σαφών και δεσμευτικών εγγυήσεων προστασίας του αφήνει ανοιχτό το πεδίο για απομιμήσεις, πιέσεις στις τιμές και περαιτέρω απαξίωση της αξίας του.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι βαριές. Η στήριξη της συμφωνίας χωρίς μελέτη αντικτύπου και χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με αγρότες και καταναλωτές αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια επιλογή που θέτει την αγορά πάνω από την κοινωνία και την παραγωγή σε δεύτερη μοίρα.
Απέναντι σε αυτή τη λογική, υπήρξε ξεκάθαρη και συνεπής στάση στήριξης των αγροτών. Το ΑΚΕΛ ανέδειξε έγκαιρα τους κινδύνους της συμφωνίας και διεκδίκησε θεσμικά την προστασία της αγροτικής παραγωγής, της δημόσιας υγείας και των καταναλωτών.
Στον αντίποδα, ο ΔΗΣΥ επέλεξε να σταθεί απέναντι στους αγρότες. Ήταν το μόνο κόμμα που καταψήφισε το ψήφισμα στήριξης των αγροτών στη Βουλή, ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταψήφισε την πρωτοβουλία της Αριστεράς για παραπομπή της συμφωνίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παρ’ όλα αυτά, η πρωτοβουλία της Αριστεράς πέρασε τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ευρωβουλή, οδηγώντας σε προσωρινό «πάγωμα» της διαδικασίας.
Το μήνυμα είναι σαφές. Είτε στήριξη του αγρότη, προστασία του καταναλωτή και θωράκιση των ποιοτικών προϊόντων, είτε συνέχιση πολιτικών που απομακρύνουν την κοινωνία από την παραγωγή και τη βιωσιμότητα. Για την Κύπρο, αυτό δεν είναι θεωρητική συζήτηση. Είναι ζήτημα επιβίωσης.