Παρουσία του πρώην Υπουργού Άμυνας, Χ. Πετρίδη το μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου

Ο Πρώην Υπουργός Άμυνας κ. Χαράλαμπος Πετρίδης, παρευρέθηκε σήμερα στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα στην Αγλαντζιά, όπου τίμησε με την παρουσία του το μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, υπαρχηγού της ΕΟΚΑ και αγωνιστή του απελευθερωτικού αγώνα 1955–1959.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο κ. Πετρίδης εκφώνησε επιμνημόσυνο λόγο, αποτίοντας φόρο τιμής στη θυσία και τον ηρωισμό του Γρηγόρη Αυξεντίου, υπογραμμίζοντας τη διαχρονική σημασία του αγώνα της ΕΟΚΑ για ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Στον επιμνημόσυνο λόγο του, τόνισε ότι η αυτοθυσία και το παράδειγμα του Σταυραετού του Μαχαιρά αποτελούν διαχρονικό φάρο αγωνιστικότητας, πατριωτισμού και προσήλωσης στις αξίες της ελευθερίας.
Ακολούθως, ο κ. Πετρίδης προέβη σε κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Σταυραετού, στο Εθνικό Σωματείο Σταυραετού στην Αγλαντζιά, τιμώντας τη μνήμη του ήρωα και όλων των αγωνιστών της ΕΟΚΑ που αγωνίστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας.
Αυτούσια η ομιλία
Αξιότιμοι εκπρόσωποι της Πολιτείας,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
Κυρίες και κύριοι,
Συγκεντρωθήκαμε σήμερα με σεβασμό και συγκίνηση για να αποδώσουμε τις πρέπουσες τιμές σε μία από τις πιο λαμπρές μορφές της σύγχρονης ελληνικής και κυπριακής ιστορίας. Στον υπαρχηγό της ΕΟΚΑ.
Στον ατρόμητο αγωνιστή της ελευθερίας.
Στον Σταυραετό του Μαχαιρά.
Τον Γρηγόρη Αυξεντίου.
Έναν άνθρωπο που όταν η πατρίδα τον κάλεσε, δεν δίστασε ούτε στιγμή. Έναν άνθρωπο που απέδειξε με τη ζωή και τη θυσία του ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται.
Κατακτάται.
Ο Αυξεντίου δεν γεννήθηκε θρύλος. Ήταν ένα παιδί της κυπριακής γης. Γεννήθηκε στη Λύση της Αμμοχώστου, μεγάλωσε με τα ιδανικά της ελληνικής ιστορίας και από νεαρή ηλικία ένιωσε βαθιά το χρέος.
Βρέθηκε στην Αθήνα, εκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός και υπηρέτησε με περηφάνια τη μητέρα πατρίδα.
Όμως η καρδιά του ήταν πάντα εδώ. Στην πατρίδα που στερούνταν το δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης.
Όταν ήρθε η ώρα του αγώνα για την πολυπόθητη Ένωση, δεν δίστασε.
Ορκίστηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και πολύ σύντομα ξεχώρισε για το θάρρος, τη στρατιωτική του ευφυΐα και το ήθος του. Ο Διγενής τον ανέδειξε υπαρχηγό του αγώνα. Και ολόκληρη η Κύπρος έμαθε το όνομα του ανθρώπου που οι αποικιοκράτες φοβούνταν περισσότερο από κάθε άλλον.
Στα βουνά της Πιτσιλιάς και του Τροόδους ο Αυξεντίου έγινε θρύλος.
Όχι μόνο για τις μάχες που έδωσε.
Αλλά για την πίστη του σε ένα ιδανικό μεγαλύτερο από τον ίδιο.
Ήξερε πολύ καλά ότι ο αγώνας για ελευθερία απαιτεί θυσίες.
Και η ύστατη πράξη της ζωής του έμελλε να γίνει σύμβολο.
Στις 3 Μαρτίου 1957, στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, περικυκλωμένος από ισχυρές βρετανικές δυνάμεις, αρνήθηκε να παραδοθεί.
Για ώρες ολόκληρες πολεμούσε μόνος απέναντι σε έναν στρατό.
Και όταν έδωσε την εντολή στους συναγωνιστές του να εξέλθουν, γνώριζε πολύ καλά τι τον περίμενε.
«Εβγάτε έξω, εγώ πρέπει να πεθάνω».
Το κρησφύγετο μετατράπηκε σε φλεγόμενο θυσιαστήριο.
Και ο Γρηγόρης Αυξεντίου πέρασε στην αιωνιότητα.
Όχι μόνο ως ήρωας.
Αλλά ως σύμβολο.
Σύμβολο ελευθερίας.
Σύμβολο θυσίας.
Σύμβολο ανιδιοτέλειας.
Κυρίες και κύριοι,
Το τελευταίο διάστημα έγιναν δημόσιες αναφορές στον τρόπο του θανάτου του Αυξεντίου. Αναφορές που οδηγούν, είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα, να μειώσουν τη θυσία του ή να συκοφαντήσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.
Σε αυτούς οφείλουμε να απαντούμε με νηφαλιότητα, αλλά και με σαφήνεια.
Η μορφή του Γρηγόρη Αυξεντίου δεν σπιλώνεται.
Παραμένει, και θα παραμένει, φωτεινό σύμβολο ελευθερίας για τις επόμενες γενιές.
Η ιστορία δεν παραχαράσσεται.
Η θυσία δεν μειώνεται.
Η μνήμη δεν διαγράφεται.
Ο αγώνας ενός λαού για ελευθερία δεν σκιάζεται από απόπειρες ή καπηλείες.
Κυρίες και κύριοι,
Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται με απίστευτη ταχύτητα. Μια εποχή όπου πολλά μοιάζουν προσωρινά και αναλώσιμα.
Σε αυτή τη ρευστότητα έχουμε ένα μεγάλο χρέος απέναντι στα παιδιά μας.
Να τους διδάξουμε ότι υπάρχουν αξίες που δεν αλλάζουν. Να τους δώσουμε μια ηθική πυξίδα που θα τους καθοδηγεί.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η διαχρονική σημασία της θυσίας του Αυξεντίου.
Γιατί το παράδειγμά του μας υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά βαθύ:
Ότι υπάρχουν στιγμές όπου το καθήκον είναι πάνω από το συμφέρον.
Η ευθύνη πάνω από τον εαυτό μας.
Και η ελευθερία πάνω από τον φόβο.
Κυρίες και κύριοι,
Η ιστορία έχει μερικές φορές έναν παράξενο τρόπο να μας εκπλήσσει.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες ελληνικά μαχητικά F-16 απογειώθηκαν για να αναχαιτίσουν ιπτάμενο αντικείμενο που πιθανόν να απειλούσε τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο.
Είμαι σίγουρος ότι ο Γρηγόρης από ψηλά θα γελά, αλλά και θα καταλαβαίνει, αυτήν την παράξενη ειρωνεία της ιστορίας.
Στον ίδιο τόπο όπου πριν από δεκαετίες οι αποικιοκρατικές δυνάμεις καταδίωκαν τους αγωνιστές της ελευθερίας, σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται δίπλα στην Κύπρο και τους συμμάχους της για να συμβάλει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής.
Αυτά είναι τα απρόβλεπτα της ιστορίας.
Και είναι ταυτόχρονα μια υπενθύμιση του πόσο σημαντικές είναι οι στρατηγικές επιλογές ενός κράτους.
Τα προηγούμενα χρόνια η Κύπρος επένδυσε συστηματικά στη δημιουργία ισχυρών συμμαχιών.
Με την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ελλάδα και άλλες φιλικές χώρες της περιοχής.
Με τη στρατηγική σχέση που οικοδομήσαμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο.
Όλες αυτές οι επιλογές αναβάθμισαν τη στρατηγική αξία της χώρας μας.
Και σήμερα αυτό φαίνεται καθαρά.
Γι’ αυτό πρέπει να συνεχίσουμε σε αυτή τη στρατηγική κατεύθυνση. Με σταθερότητα, με συνέπεια, με εθνική υπευθυνότητα.
Γιατί είναι προς το συμφέρον της πατρίδας μας.
Το έχω πει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω: Την Ελλάδα και τα μάτια μας.
Η σχέση μας με την Ελλάδα είναι πολύτιμη. Μοιραζόμαστε κοινές ρίζες. Είμαστε κλαδιά του ίδιου Ελληνικού πολιτισμού.
Και ρεαλιστικά μιλώντας, η ασφάλεια της Ελλάδας και η ασφάλεια της Κύπρου είναι αλληλένδετες.
Αυτή η σχέση πρέπει να προστατεύεται μακριά από έριδες, συμφέροντα, μικροπολιτικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις που την υπονομεύουν.
Σήμερα, για πρώτη φορά μετά το 1974, καταφθάνουν στην Κύπρο τόσο σημαντικές ελληνικές δυνάμεις — και δεν ανοίγει μύτη. Οι Τούρκοι δεν λένε το παραμικρό.
Αυτό είναι αποτροπή. Είναι επιτυχία.
Και γι’ αυτό οφείλουμε να ευχαριστήσουμε την ελληνική κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του για την άμεση ανταπόκριση και για την ομπρέλα ασφάλειας και προστασίας που προσφέρουν.
Κυρίες και κύριοι,
Η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου δεν είναι απλώς μια σελίδα της ιστορίας μας.
Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση του χρέους μας.
Χρέους να προστατεύσουμε την ελευθερία.
Να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια.
Να διασφαλίσουμε την επιβίωση του Ελληνισμού σε αυτή τη γη.
Και ανεβαίνοντας σήμερα στο ταπεινό κρησφύγετο του Μαχαιρά θα συνειδητοποιήσουμε κάτι βαθιά συγκλονιστικό.
Ότι σε εκείνη τη μικρή σπηλιά χωρούσε ολόκληρη η πατρίδα.
Η ιστορία της.
Τα όνειρά της.
Και η ελπίδα ενός λαού για ελευθερία.
Η κληρονομιά είναι χρέος και ευθύνη.
Ο αγώνας για ελευθερία συνεχίζεται.
Τιμή και δόξα στον Γρηγόρη Αυξεντίου.
Αιωνία του η μνήμη.