Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας η 9η Φεβρουαρίου

Στην ιδιαίτερη σημασία του εορτασμού της φετινής, Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, μετά την ομόφωνη υιοθέτηση και επικύρωση από την UNESCO, στις 12 Νοεμβρίου 2025, της ανακήρυξης της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, αναφέρθηκε η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Η διεθνής αυτή αναγνώριση επιβεβαιώνει τον παγκόσμιο ρόλο μιας γλώσσας με διαδρομή χιλιάδων ετών, που στήριξε τη φιλοσοφία, τις επιστήμες και τη δημοκρατία», τόνισε η κα. Ζαχαράκη και πρόσθεσε ότι πρόκειται για «απόφαση ιστορικής σημασίας στην 3.000 ετών διαχρονία της γλώσσας μας, καθώς αναγνωρίζεται διεθνώς η μοναδική και ανεκτίμητη συμβολή της στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά».
«Η ελληνική γλώσσα δεν είναι ένα μνημείο του παρελθόντος, αλλά ένα ζωντανό ποτάμι σκέψης και δημιουργίας που ενώνει γενιές και πολιτισμούς. Ανανεώνεται, εξελίσσεται και συμμετέχει δυναμικά στον νέο ψηφιακό κόσμο και στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης· είναι η αφετηρία και ο οδοδείκτης μας, όχημα ιδανικών, αυτογνωσίας και ελευθερίας», επεσήμανε η υπουργός.
Η Ελληνική Γλώσσα, η Παγκόσμια Ημέρα της οποίας εορτάζεται σήμερα 9 Φεβρουαρίου, αποτελεί ένα από τα ταυτοτικά στοιχεία του Νέου Ελληνισμού, μαζί με τη θρησκεία και τις παραδόσεις μας.
Αυτό τόνισε με ανάρτησή του στο κοινωνικό δίκτυο Χ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας. «Αποτελεί απόδειξη της ιστορικής συνέχειας του Έθνους, “κουβαλώντας” στις λέξεις της τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, τον Θουκυδίδη, τους βυζαντινούς ύμνους, τα δημοτικά τραγούδια, τους αγώνες του ’21, τον Σεφέρη, τον Ελύτη κ.ά.» εξήγησε.
«Σε μια Παγκόσμια Ημέρα η οποία καθιερώθηκε να συμπίπτει με την Ημέρα Μνήμης του Διονυσίου Σολωμού, δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε το ερώτημα του εθνικού μας ποιητή στους “Διαλόγους”(1824): “Εκατάλαβα· θέλεις να ομιλήσουμε για τη γλώσσα· μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;”», κατέληξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Ξένοι συγγραφείς μιλούν για την Διεθνή Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας
Η ελληνική γλώσσα, της οποίας η Διεθνής Ημέρα τιμάται κάθε χρόνο στις 9 Φεβρουαρίου, είναι οικουμενικά παραδεκτό πως δεν εκφράζει μόνον τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την παράδοση του λαού που την ομιλεί, αλλά με όχημα και την άσβεστη κλασσική παιδεία συνιστά πλέον μια παγκόσμια πνευματική κληρονομιά.
Τούτον τον θαυμασμό και τη σαγήνη που ασκεί σε διεθνή κλίμακα η ελληνική γλώσσα τεκμαίρουν με τις δηλώσεις τους στο ΑΠΕ-ΜΠΕ συγγραφείς, διανοούμενοι και ελληνιστές από την Ιταλία και την Ισπανία: δύο χώρες που βρίσκονται πολιτισμικά πολύ κοντά στην ελληνική παράδοση και θεωρούν βασικό μάθημα τις κλασσικές σπουδές στο εγκύκλιο σχολικό και πανεπιστημιακό τους πρόγραμμα.
Η ελληνική γλώσσα πηγή έμπνευσης κι αστείρευτου ενδιαφέροντος
Όπως τονίζει στο ΑΠΕ -ΜΠΕ και τον Δρ Γιώργη-Βύρωνα Δάβο η Ιταλίδα συγγραφέας του πολύ επιτυχημένου στη χώρα της βιβλίου “Οι νύχτες της Κω” Έλενα Ντ’ Αμπρότζο Ναβόνε και το οποίο σύντομα θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εύμαρος : «Η ελληνική γλώσσα είναι μια πηγή που διασχίζει τους αιώνες· σε κάθε λέξη υπάρχει η ανάσα του Αιγαίου, το θάρρος να ρωτάς την ίδια την ύπαρξη.
“Όπως τα φύλλα, έτσι κι οι γενιές των ανθρώπων” (Οίη περ φύλλων γενεή, τοίη δε και ανδρών) — από τον Όμηρο ίσαμε τις ημέρες μας, τούτη η γλώσσα μάς υπενθυμίζει την ευθραυστότητα και την ομορφιά της ζωής. Στο βιβλίο μου Οι νύχτες της Κω, η παράδοση είναι ένας απόηχος της ζωντανής παρουσίας — τα νησιά, το φως, οι μνήμες μεταμορφώνουν την ελληνική γλώσσα σε συναισθηματική εμπειρία, σαν μια εσωτερική πατρίδα. Το μέλλον της δεν μπορεί παρά να συνεχίσει να είναι λαμπρό. Όσο κάποιος θα γράφει, θα αγαπά και θα ονειρεύεται στα ελληνικά, αυτή η γλώσσα δεν θα πάψει να αναγεννιέται.»
Από την πλευρά του, ο διευθυντής του Ιταλικού Ινστιτούτο στην Αθήνα Φραντσέσκο Νέρι, ο ίδιος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και διαπρύσιος θαυμαστής της νεοελληνικής γραμματείας της χώρας μας, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τη δική του εμπειρία, αλλά και μεταδίδει τη διαρκή έλξη που ασκούν η ελληνική γλώσσα και τα γράμματα στη γείτονα χώρα. «Όπως χιλιάδες Ιταλοί, άρχισα να μαθαίνω αρχαία ελληνικά στο Κλασικό Λύκειο (Liceo Classico) σε ηλικία 14 ετών και μπορώ να πω ότι από τότε δεν τα εγκατέλειψα ποτέ.
Η αγάπη για τον αρχαίο πολιτισμό ξύπνησε στη συνέχεια μέσα μου την επιθυμία να γνωρίσω τη σύγχρονη Ελλάδα και τη γλώσσα της”, τονίζει ο κος Νέρι.
“Η μελέτη των ελληνικών στην Ιταλία ως υποχρεωτικό μάθημα στα Κλασικά Λύκεια αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για να έρθει κανείς σε επαφή με την ανεκτίμητη κληρονομιά της αρχαιότητας, αλλά διεγείρει επίσης το ενδιαφέρον και τη συμπάθεια για τους σημερινούς Έλληνες και τη χώρα τους.
Το γεγονός ότι η Ιταλία είναι η χώρα στον κόσμο όπου μελετώνται τα αρχαία ελληνικά περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, εμπλουτίζει τις σχέσεις κάθε είδους μεταξύ των δύο χωρών μας και τις καθιστά, κατά κάποιον τρόπο, ιδιαίτερες. “
Την ιδιαίτερη αγάπη που τρέφει η Ισπανία κι ιδίως η περιοχή της Καταλωνίας, η οποία επαίρεται πως διατηρεί άσβεστες ρίζες με την Ελλάδα, μέσω του Εμπορίου (Empuries), της αποικίας της Φώκαιας στις ακτές της, μας επισημαίνει ο διαπρεπής ελληνιστής, μεταφραστής του Καβάφη και αντεπιστέλλον μέλος στην Ακαδημία Αθηνών Εουσέμπι Αγιένσα Πρατ: “Το Ισπανικό Κράτος (και η Καταλωνία ειδικότερα) είναι ιστορικά μια χώρα που έχει βγάλει μεγάλους ελληνιστές. Εστιάζοντας μόνο στην Καταλωνία, ονόματα όπως αυτά του Κάρλες Ρίμπα (Carles Riba, του πρώτου μεταφραστή του Καβάφη στα καταλανικά), του Ζουζέπ Αλσίνα (Josep Alsina) ή του Αλέξις -Εουδάλδ Σολά (Alexis-Eudald Solà) συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων Ευρωπαίων ελληνιστών του περασμένου αιώνα”.
“Στα Πανεπιστήμια, υπάρχουν σημαντικές σχολές για τη διδασκαλία κυρίως των αρχαίων Ελληνικών–που συνηθέστερα αποτελούν τον προθάλαμο και για τη νέα ελληνική γλώσσα–, αλλά και σχολές νεοελληνικής γραμματείας. Μία άλλη πτυχή, όπως μας τονίζει ο ίδιος, “που ενισχύει την υποδοχή και την παρουσία των αρχαίων (και νέων) ελληνικών στα Πανεπιστήμια είναι και η διδασκαλία τους στα λύκεια της χώρας μου. Στα λύκεια, βάσει νόμου, οι μαθητές των λεγόμενων “ανθρωπιστικών λυκείων” μπορούν να παρακολουθήσουν δύο έτη ελληνικών, με 4 ώρες διδασκαλίας εβδομαδιαίως το καθένα”, τονίζει ο καθηγητής Αγιένσα.
Στην Ιταλία, η οποία διατηρεί παραδοσιακά κι ιστορικά άρρηκτους πολιτιστικούς δεσμούς με την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, το θέμα της γλώσσας και της μετάφρασης των ελληνικών, τόσο στα Πανεπιστήμια, όσο και στα Λύκεια της Ιταλίας, βρίσκεται στο επίκεντρο των μελετών για την διδασκαλία των κλασσικών συγγραφέων, μας τονίζει ο καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας στο Παν/μιο της Μπολόνιας Καμίλο Νέρι.
Ο καθηγητής Νέρι μας παραπέμπει στην παρέμβασή του “Τα ελληνικά στις ημέρες μας: θα πρέπει να θυσιασθούμε για την Αθήνα ή να θυσιάσουμε την Αθήνα;” στον εμβληματικό συλλογικό τόμο “Σχεδιάζοντας το μέλλον με την Αρχαία Νοημοσύνη”, που επιμελήθηκαν ο ‘πολύς’ Λουτσάνο Κάνφορα κι ο Ούγκο Καρντινάλε. Όπως εξηγεί ο κος Νέρι εστιάζεται στη μέθοδο διδαχής των αρχαίων ελληνικών στα ‘κλασσικά Λύκεια’, που βασίζεται στη “μετάφραση ολόκληρων κειμένων της κλασσικής γραμματείας, που καθιστά τη διδασκαλία ένα ‘εργαστήριο ανάγνωσης’, που στόχο έχει να κατανοήσουν τα παιδιά την πολυπλοκότητα των μεταφρασμένων κειμένων”.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Νέο περιστατικό βίας ανηλίκων με εννέα συλλήψεις στη Φλώρινα | AlphaNews
Πηγή: ΚΥΠΕ