Πήραν το παιδί τους με αναπηρία από δημόσιο σε ιδιωτικό σχολείο και το Υπουργείο τούς έκοψε τον συνοδό – Αλαλούμ και μάχη στα δικαστήρια

Ανατροπή προέκυψε στην υπόθεση μαθητή με αναπηρία, ο οποίος διεκδικούσε την παροχή σχολικού συνοδού σε περίπτωση φοίτησής του σε ιδιωτικό σχολείο. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκανε δεκτή την έφεση και ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση που είχε απορρίψει την προσφυγή.
Συγκεκριμένα η απόφαση ημερομηνίας 17 Δεκεμβρίου 2021 παραμερίστηκε και η υπόθεση παραπέμφθηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο, υπό την ίδια σύνθεση, για εξέταση των λόγων ακύρωσης που είχαν προβληθεί. Παράλληλα, επιδικάστηκαν έξοδα ύψους 3.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, υπέρ του εφεσείοντα.
Ανταλλαγές επιστολών από το 2017
Η υπόθεση αφορούσε απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να μην παρέχει δωρεάν σχολικό συνοδό σε μαθητές με ειδικές ανάγκες που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία, επικαλούμενο το ισχύον νομικό πλαίσιο και γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας. Το Υπουργείο είχε γνωστοποιήσει στους γονείς του μαθητή, αρχικά με επιστολή ημερομηνίας 4 Μαΐου 2017 και στη συνέχεια με επιστολή ημερομηνίας 11 Οκτωβρίου 2017, ότι η παροχή σχολικού συνοδού καθίσταται αδύνατη σε περίπτωση φοίτησης σε ιδιωτικό σχολείο, ενώ παρέχεται σε δημόσια σχολεία κατόπιν διαδικασίας μέσω της Επαρχιακής Επιτροπής Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.
Οι γονείς είχαν ζητήσει επανεξέταση της θέσης του Υπουργείου, υποστηρίζοντας ότι το αίτημα έπρεπε να αξιολογηθεί με βάση τα δικαιώματα του παιδιού ως ατόμου με αναπηρία, όπως απορρέουν από διεθνείς συμβάσεις. Το Υπουργείο επανέλαβε τη θέση του, επικαλούμενο και απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα ότι δεν υφίσταται υποχρέωση παροχής δωρεάν εκπαιδευτικής ή βοηθητικής στήριξης σε ιδιωτικά σχολεία.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η επιστολή της 4ης Μαΐου 2017 αποτελούσε την εκτελεστή διοικητική πράξη και ότι η μεταγενέστερη επιστολή της 11ης Οκτωβρίου 2017 ήταν απλώς βεβαιωτική της πρώτης, απορρίπτοντας την προσφυγή ως εκπρόθεσμη.
Το Ανώτατο έκρινε ότι το ζήτημα του δικονομικά παραδεκτού εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, απορρίπτοντας τον σχετικό λόγο έφεσης. Ωστόσο, έκανε δεκτό τον πρώτο λόγο έφεσης, κρίνοντας ότι η επιστολή της 4ης Μαΐου 2017 είχε πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν συνιστούσε εκτελεστή διοικητική πράξη, καθώς περιοριζόταν στην ενημέρωση για το ισχύον νομικό καθεστώς χωρίς σαφή απόρριψη του αιτήματος.
Αντίθετα, έκρινε ότι η επιστολή της 11ης Οκτωβρίου 2017 περιείχε ρητή θέση του Υπουργείου ότι δεν έχει υποχρέωση παροχής σχολικού συνοδού σε ιδιωτικό σχολείο και ότι η παροχή αυτή καθίσταται αδύνατη, απορρίπτοντας συγκεκριμένα το αίτημα του μαθητή. Ως εκ τούτου, η εν λόγω επιστολή συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη. Με βάση τα πιο πάνω, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσφυγή ήταν παραδεκτή και ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε πρωτοδίκως.