Σκοτώθηκε πολεμώντας τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της εισβολής και η γυναίκα του, η οποία είχε να αναθρέψει τέσσερα παιδιά, πλήρωνε και τη δόση του αυτοκινήτου του το οποίο βομβαρδίστηκε και κάηκε κατά τα γεγονότα του 1974.
Ο λόγος για τον ειδικό αστυφύλακα Παναγιώτη Παύλου, του οποίου το μικρότερο παιδί ήταν οκτώ μηνών και το μεγαλύτερο έξι ετών. Τα παιδιά έμειναν απροστάτευτα από οικονομικής απόψεως και η γυναίκα του δούλευε όλη μέρα στα χωράφια για να επιβιώσει η οικογένεια.
Το Δεκέμβρη του 1975 εγκρίθηκε η παραχώρηση επιδόματος αλλά για άγνωστους λόγους στην επιταγή που εκδόθηκε τότε, κάποιος έβαλε ένα «Χ», χωρίς έκτοτε να λάβει η οικογένεια τη σχετική βοήθεια. Ουσιαστικά για τον Παύλου δεν καταβαλλόταν μισθός όπως συνέβαινε με άλλους αστυνομικούς.
Το θέμα συζητήθηκε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων, της οποίας τόσον ο πρόεδρος Νίκος Κέττηρος όσον και τα μέλη της χαρακτήρισαν απαράδεκτο τον χειρισμό που έγινε από πλευράς των υπηρεσιών και της πολιτείας.
Η θυγατέρα του Παύλου, Γεωργία Παύλου, ανέφερε ότι η οικογένεια της ζούσε τον Πολύστυπο, και πρόσθεσε: Ο μικρότερος αδελφός μου ήταν οκτώ μηνών και η μητέρα μας δεν έπαιρνε καθόλου επίδομα, το οποίο ζητήσαμε το 2024. Ψάχνοντας το θέμα, διαπιστώσαμε ότι στις 19/12/1975 εκδόθηκε επιταγή επιδόματος αλλά πάνω σε αυτήν σχηματίστηκε ένα «Χ» και διερωτόμαστε ποιος το έβαλε ακυρώνοντας την επιταγή. Είπε επίσης πως το κράτος δεν έβαζε καν κοινωνικές ασφαλίσεις στον αγνοούμενο πατέρα της, ως όφειλε. Σχολιάζοντας αναφορά, ότι κατά την εκσκαφή δεν βρέθηκε το αυτοκίνητο, η θυγατέρα του αγνοούμενου ανέφερε πως το αυτοκίνητο δεν οδηγείτο από τον πατέρα της επειδή είχε επιταχθεί από το στρατό. Παρόλα αυτά, το κόστος αποπληρωμής δεν ανέλαβε ο στρατός αλλά η οικογένεια.
Είχαμε δάνεια, δεν είχαμε εισοδήματα και ζούσαμε σε ένα σπίτι που έβαζε από παντού και οι πόρτες ανοιγόκλειναν και όλα αυτά για να πληρώνουμε το δάνειο των 300 λιρών για το αυτοκίνητο, είπε.
Ανέφερε επίσης, πως παρόλον ότι η οικογένεια ζήτησε το φάκελο του αγνοούμενου, αυτό δεν κατέστη δυνατόν μέχρι που η υπόθεση ανατέθηκε σε δικηγόρο με κόστος περίπου €3.000.
Η μητέρα μου έφυγε από τη ζωή πριν έξι μήνες και της υποσχεθήκαμε ότι θα διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε, είπε.
Ο Επίτροπος Προεδρίας, κ. Μάριος Χαρτσιώτης, αναγνώρισε πως όντως υπήρξε αδικία στο χειρισμό της υπόθεσης. Ανέφερε επίσης πως η παρούσα κυβέρνηση έκανε ότι μπορούσε προκειμένου να αποκατασταθεί η οικογένεια Παύλου. Είπε επίσης, πως όταν υπηρετούσε ως υπουργός Δικαιοσύνης Παύλου ενέκρινε την μετά θάνατο επ’ ανδραγαθία προαγωγή του σε αστυφύλακα (ήταν ειδικός αστυφύλακας) και ακολούθως τον προήγαγε στο βαθμό του λοχία, με την προαγωγή να ισχύει από τις 20/7/1974.
Έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδας και αυτό το αναγνωρίζουμε, είπε.
Πέρασε τα πάνδεινα οικογένεια αγνοούμενου με 4 ανήλικα παιδιά – Η γυναίκα του πλήρωσε και τη δόση του αυτοκινήτου που βομβάρδισαν οι Τούρκοι
Η οικογένεια του ειδικού αστυφύλακα Παναγιώτη Παύλου, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, αντιμετώπισε τεράστια οικονομικά προβλήματα μετά τον θάνατό του, ενώ η γυναίκα του αναγκάστηκε να εργάζεται σκληρά στα χωράφια για να συντηρήσει τα τέσσερα ανήλικα παιδιά τους. Παρά την έγκριση επιδόματος το 1975, το ποσό δεν καταβλήθηκε ποτέ λόγω ενός σημείου «Χ» που σφραγίστηκε στην επιταγή. Επιπλέον, η οικογένεια ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει τη δόση του αυτοκινήτου του Παύλου, το οποίο είχε βομβαρδιστεί και καταστραφεί κατά τη διάρκεια της εισβολής, ενώ το κράτος δεν ανέλαβε την ευθύνη. Η υπόθεση συζητήθηκε στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων, όπου τα μέλη της καταδίκασαν τον αδικαιολόγητο χειρισμό της υπόθεσης από τις υπηρεσίες και την πολιτεία. Η κόρη του Παύλου ανέφερε ότι η οικογένεια ζούσε σε δυσχερείς συνθήκες και αναγκάστηκε να διεκδικήσει δικαιώματα που τους αναγνωρίζονταν κατόπιν δικαστικής απόφασης. Ο Επίτροπος Προεδρίας, Μάριος Χαρτσιώτης, αναγνώρισε την αδικία και δήλωσε ότι η κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε για να αποκαταστήσει την οικογένεια. Η ιστορία αναδεικνύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες αγνοουμένων και η σημασία της παροχής δίκαιης αποζημίωσης και υποστήριξης.
