Ουπς μας την έπεσε η «αστυνομία» της αισθητικής

Του Πατριάρχη
Καταφέραμε πάλι το ακατόρθωτο. Μετατρέψαμε ένα τραγούδι για τη Eurovision σε υπόθεση εθνικής αυτογνωσίας, σχεδόν σαν να κρίνεται στην ψηφοφορία το μέλλον της Δημοκρατίας.
Μια ομάδα προσωπικοτήτων, από τον χώρο των τεχνών, της επιστήμης και της εκπαίδευσης έστειλε κοινή επιστολή στο ΡΙΚ ζητώντας απόσυρση και του τραγουδιού «Jalla» και του βίντεο κλιπ, μαζί με απαιτήσεις για δημοσιοποίηση στοιχείων για το οικονομικό κόστος και τη διαδικασία επιλογής.
Εδώ αρχίζει το κωμικό της υπόθεσης, με την αυστηρή έννοια της λέξης. Από πότε πέντε, δέκα ή πενήντα άνθρωποι που αυτοτοποθετούνται στο ράφι της «αισθητικής ευθύνης» σε ρόλο «καλλιτεχνικής αστυνομίας», απέκτησαν δικαίωμα βέτο σε έναν διαγωνισμό που διακρίνεται για την υπερβολή του, τρέφεται από το κιτς του και διαφημίζει με περηφάνια ότι είναι πανηγύρι (γιορτή το λένε)… και όχι συνέδριο πολιτιστικής πολιτικής;
Το ίδιο το ΡΙΚ, διά του Γενικού Διευθυντή του, είπε το προφανές. Ότι δεν μιλάμε για μουσεία και επιμελητές εκθέσεων αλλά για Eurovision, ότι η διοργάνωση έχει στόχο να ενώνει, ότι η υπόθεση δεν έχει σχέση με την Προεδρία της Κύπρου στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι αφαιρέθηκαν σκηνές που δεν ακολουθούσαν αρχές οδικής ασφάλειας, πριν το κλιπ αναρτηθεί ξανά από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU) που διοργανώνει τον διαγωνισμό.
Και τώρα το ερώτημα που δεν αρέσει στο εγχώριο ιερατείο της κουλτούρας. Σε τι διαφέρει αυτή η «ευγενής» παρέμβαση από τις παλιότερες παραστάσεις έξω από το ΡΙΚ, όταν διαδηλωτές εμφανίζονταν με σταυρούς και εικόνες για να καταγγείλουν το «El Diablo» και να ζητήσουν αντικατάσταση τραγουδιού; Τότε τους είπαν γραφικούς, ψεκασμένους, σκοταδιστές και έτσι ήταν. Σήμερα τι είναι οι υπογράφοντες; Φωτισμένοι λογοκριτές με πτυχίο; Το ίδιο σκηνικό με άλλο κοστούμι. Κάποιοι αναλαμβάνουν αυτοβούλως να προστατεύσουν την πατρίδα από ένα τρίλεπτο βίντεο, είτε γιατί «προσβάλλεται η πίστη», είτε γιατί «προσβάλλεται η αισθητική» τους. Αν τους διαφεύγει, στο πλευρό τους είναι και ο Μαυρίκιος Μαυρικίου… άνθρωπος του πνεύματος και της τέχνης επίσης.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για την εικόνα της χώρας, ας κοιτάξουμε εκεί που χρειάζεται πραγματική τόλμη. Σκάνδαλα που διαδέχονται σκάνδαλα, υπόκοσμος που παριστάνει τον επιχειρηματία και τον παράγοντα, θεσμική κακοδαιμονία που κάνει την καθημερινότητα δύσκολη, πολιτική ζωή που συχνά θυμίζει κακόγουστη παράσταση χωρίς εισιτήριο…
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, είναι σχεδόν προσβλητικό να στήνεται «κοινή δήλωση» για ένα βίντεο κλιπ, και να προσπαθεί θέσει θέμα ακόμα και για την κυπριακή Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν να μιλάμε για συνέδριο «σοφών».
Όποιος δεν αντέχει το «Jalla», έχει μια απλή και δημοκρατική λύση. Αλλάζει κανάλι, χαμηλώνει την ένταση, κάνει delete το βίντεο. Δεν χρειάζεται να ζητήσει απόσυρση, ούτε να παριστάνει τον επίτροπο της εθνικής αξιοπρέπειας πάνω σε ένα ρεφρέν. Υπάρχουν και σοβαρά προβλήματα. Ας σοβαρευτούμε επιτέλους.