Ο Τραμπ, ο Έπσταϊν και ο πανικός για τα συρτάρια που άνοιξαν

Του Πατριάρχη
Η ιστορία με τα αρχεία του Τζέφρι Έπσταϊν δεν ήταν ποτέ ένα απλό «ροζ» σκάνδαλο για τις πρωινές εκπομπές και τα κίτρινα έντυπα. Ήταν, και παραμένει, μια σκοτεινή υπόθεση εξουσίας όπου το σεξ ήταν απλώς το δόλωμα για το πραγματικό εμπόρευμα που ήταν ο εκβιασμός. Τώρα που τα έγγραφα άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα, καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ έτρεχε και δεν έφτανε για να μπλοκάρει τη δημοσιοποίησή τους.
Ο άνθρωπος που έχτισε την καριέρα του στην δήθεν «ειλικρίνεια» και την κόντρα με το σύστημα (κάτι μας θυμίζει στη Κύπρο αυτό), αποδείχθηκε ο μεγαλύτερος πολέμιος της διαφάνειας όταν το θέμα έφτασε στη δική του πόρτα. Η μανιώδης προσπάθεια των νομικών του επιτελείων να σταματήσουν την αποκάλυψη των ονομάτων δεν έγινε για να προστατευτεί η ιδιωτικότητα κάποιων «αθώων», αλλά γιατί ο Τραμπ ήξερε καλά πως η σχέση του με τον Έπσταϊν δεν ήταν μια τυχαία κοινωνική επαφή με την ανταλλαγή κάποιων τυπικών φιλοφρονήσεων ή ένα δείπνο σε κάποιο εστιατόριο. Όταν περνούσε ώρες (ίσως και μέρες) στο Μαρ-α-Λάγκο σχεδιάζοντας πάρτι με έναν άνθρωπο που αργότερα αποδείχθηκε αρχιμαστροπός, η δικαιολογία πως «δεν τον ήξερα καλά», ακούγεται μάλλον σαν ανέκδοτο παρά σαν πειστική υπερασπιστική γραμμή.
Το πραγματικά ενδιαφέρον βέβαια βρίσκεται στις διασυνδέσεις που μυρίζουν Μόσχα. Η Ρωσία του Πούτιν έχει αναγάγει το «kompromat», το υλικό εκβιασμού δηλαδή, σε επιστήμη.
Ο Έπσταϊν είχε στήσει μια ολόκληρη βιομηχανία παραγωγής τέτοιου υλικού, τοποθετώντας κάμερες στα δωμάτια των επαύλεών του, καταγράφοντας τους πάντες. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι όλο αυτό το υλικό δεν έμεινε στα χέρια του Έπσταϊν. Πρόκειται για υλικό που αξίζει πολλά εκατομμύρια και μπορεί να καθορίσει πολιτικές κρατών και ηγετών.
Δεν είναι μυστικό πως ο Τραμπ υπήρξε ο «αγαπημένος» Αμερικανός Πρόεδρος της Μόσχας, ως ο άνθρωπος που με κάθε ευκαιρία προσπαθούσε να αποδυναμώσει τη συνοχή της Δύσης και να χαϊδέψει τα αυτιά του Κρεμλίνου και του Πούτιν. Αν συνδέσουμε τα όσα γίνονταν στο ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν με την περίεργη άνεση που έδειχνε ο Τραμπ απέναντι σε Ρώσους ολιγάρχες και πράκτορες, το σενάριο γίνεται σχεδόν εφιαλτικό. Ο Έπσταϊν μπορεί να μην ήταν απλώς ένας διαστροφικός δισεκατομμυριούχος, αλλά ο άνθρωπος που κρατούσε τα κλειδιά για να ελέγχονται οι «ισχυροί» παίκτες της Ουάσιγκτον και την Ευρώπης.
Όσο και αν προσπάθησε ο Τραμπ να πνίξει την αλήθεια μέσα σε δικαστικές προσφυγές και πολιτικές πιέσεις, τα έγγραφα πλέον μιλάνε και λένε μια ιστορία για έναν κόσμο που νόμιζε πως είναι υπεράνω του νόμου, με τη Ρωσία να παραμονεύει στη γωνία για να εκμεταλλευτεί κάθε βρωμιά.
Ο Τραμπ πάλεψε λυσσαλέα για να μην μάθουμε ποτέ τι γινόταν στις πτήσεις του «Lolita Express». Τώρα που οι λεπτομέρειες έρχονται στο φως, γίνεται σαφές πως ο φόβος του δεν ήταν μόνο η κοινωνική κατακραυγή, αλλά η αποκάλυψη ενός δικτύου που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα όλο το αφήγημά του περί «κάθαρσης».