Μετά θάνατον δικαιώθηκε η «Νιτσού»: Απεβίωσε έξι μήνες πριν την απόφαση για την «Ελένη η πόρνη»

Έξι μήνες πριν τη δικαίωσή της για το βιβλίο «Ελένη η Πόρνη – Ένας Άγγελος Στην Κόλαση», το βιβλίο bestseller της Αννίτας Νικολάου που ζωντάνεψε το 2010 στη μικρή οθόνη, έφυγε από τη ζωή η Ελένη Σωκράτους, γνωστή ως «Νιτσού».
Το βιβλίο αφορά στην ιστορία της όμορφης ιερόδουλης Ελένης, που σε ηλικία 15 χρονών βρέθηκε στα χέρια μαστροπών και κατέληξε σε οίκο ανοχής στην Πλατεία Ηρώων της Λεμεσού. Η Ελένη Σωκράτους κινήθηκε δικαστικώς κατά της συγγραφέως για παραβίαση της προσωπικής της ζωής, το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή της, όμως, το Ανώτατο τελικώς τη δικαίωσε.
Μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση ο δικηγόρος της εφεσείουσας Λάρης Βραχίμης, αναφέρει ότι η έφεση καταχωρίστηκε το 2016 και η απόφαση λήφθηκε 10 χρόνια μετά, ωστόσο όπως πληροφορήθηκε, η Ελένη Σωκράτους απεβίωσε τον Ιούλιο.
«Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι αφορούσε τη «Νίτσα», τη γνωστή «Νιτσού» της Πλατείας Ηρώων. Η συγγραφέας είχε δημιουργήσει σχέση με την κ. Σωκράτους, τη συναντούσε καθημερινά, είχαμε μαρτυρία στο δικαστήριο ότι κάθονταν με τις ώρες κι έπαιρνε σημειώσεις από τις ιστορίες που της έλεγε η κ. Σωκράτους.»
Ερωτηθείς αν η συγγραφέας είχε ενημερώσει την κ. Σωκράτους αν η πρόθεση της ήταν η έκδοση βιβλίου, ο κ. Βραχίμης απαντά ότι αυτό δεν εξετάσθηκε κατά την ακρόαση, ωστόσο σύμφωνα με το περιβάλλον της συγγραφέα, την είχε ενημερώσει και θα έπρεπε να ληφθεί συγκατάθεση ως προς το περιεχόμενο, τον τίτλο και τη θεματολογία.
«Αντ’ αυτού, προχώρησε η συγγραφέας να εκδώσει βιβλίο χωρίς να ενημερώσει την κ. Σωκράτους με έναν προσβλητικό τίτλο και περιεχόμενο που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα αναφορές ότι δήθεν είχε βιαστεί από τον πατέρα της, που δεν είχε συμβεί και προκάλεσε τεράστια αναστάτωση και άγχος στην κ. Σωκράτους.»
Επεσήμανε ότι η κ. Σωκράτους ήταν ενοχλημένη τόσο από τη συγκεκριμένη αναφορά αλλά και από το ότι κόσμος την δακτυλόδειχνε ως την «Ελένη την πόρνη».
«Μεγάλο μέρος του βιβλίου δεν ήταν αληθινό», προσθέτει ο κ. Βραχίμης και τονίζει ότι στο βιβλίο αναγραφόταν ότι δεν αφορούσε τη ζωή της «Νιτσούς» αλλά μιας άλλης διάσημης αλλά άγνωστης σε όλο τον κόσμο γυναίκας.
«Πήρε την ιστορία της κ. Σωκράτους όμως για να την κάνει στο μυαλό της πιο ενδιαφέρουσα πρόσθεσε τα περί βιασμού.»
Ερωτηθείς για το σκεπτικό του πρωτόδικου δικαστηρίου, απαντά ότι λόγω συνεντεύξεων που είχε δώσει η κ. Σωκράτους δεν ετίθετο θέμα προσωπικών δεδομένων και επειδή δεν καταγραφόταν επ΄ακριβώς η ζωή της, δεν την αφορούσε.
«Από τη στιγμή που φωτογραφίζεται το πρόσωπο, γίνεται αντιληπτό σε όλους πως φωτογραφίζεται το πρόσωπο, το μόνο μας ερώτημα είναι αν οι περιγραφές που δίνονται ως προς παράδειγμα τον ψευδή βιασμό από τον πατέρα, είναι θέματα που εμπίπτουν στην ιδιωτική ζωή κάποιου και σαφώς εμπίπτουν στην ιδιωτική ζωή.»
Σημειώνει ότι η βασική απόφαση είχε να κάνει με το μοντέλο Ναόμι Κάμπελ και την αναφορά για εισαγωγή της σε κέντρο αποτοξίνωσης, εξηγώντας ότι παρόλο που ήταν αλήθεια, ήταν θέμα ιδιωτικής ζωής.