ΗΠΑ: Παραμένει αδημοσίευτη η πλειονότητα των εγγράφων Έπστιν

- Περίπου 2 εκατομμύρια έγγραφα παραμένουν στο «ράφι» παρά τη λήξη της προθεσμίας κατά ένα μήνα για τη δημοσίευσή τους από το υπουργείο Δικαιοσύνης
- Έχουν δημοσιευτεί μόλις 12.285 αρχεία κάτι που προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις.
Ο νόμος ήταν σαφής: το υπουργείο Δικαιοσύνης του Ντόναλντ Τραμπ όφειλε να δημοσιοποιήσει όλους τους φακέλους για τον Τζέφρι Έπστιν έως τις 19 Δεκεμβρίου 2025, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Ωστόσο, έναν μήνα μετά την προθεσμία που όριζε ο νόμος του Κογκρέσου, ονόματι «Epstein Files Transparency Act», το υπουργείο Δικαιοσύνης του Τραμπ δεν έχει συμμορφωθεί, προκαλώντας ερωτήματα σχετικά με το πότε και αν οι αρχές θα δημοσιοποιήσουν ποτέ τα έγγραφα για τον καταδικασμένο παιδοβιαστή.
Δικηγόροι του υπουργείου Δικαιοσύνης ανέφεραν σε κατάθεση στο ομοσπονδιακό δικαστήριο του Μανχάταν στις 5 Ιανουαρίου ότι είχαν αναρτήσει περίπου 12.285 αρχεία στον ιστότοπο του υπουργείου, που αντιστοιχούν σε περίπου 125.575 σελίδες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου. Στην ίδια επιστολή σημείωσαν ότι το προσωπικό του υπουργείου είχε εντοπίσει «περισσότερα από 2 εκατομμύρια έγγραφα που ενδέχεται να εμπίπτουν στον νόμο και βρίσκονται σε διάφορα στάδια ελέγχου».
Το γεγονός ότι οι αποκαλύψεις αυτές φαίνεται να αποτελούν απλώς μια σταγόνα στον ωκεανό και ότι έχουν προσφέρει ελάχιστα για το πώς ο Έπστιν λειτουργούσε επί χρόνια με φαινομενική ατιμωρησία έχει προκαλέσει κύμα οργής.
Μεταξύ αυτών είναι και ο δικηγόρος Σπένσερ Κούβιν, ο οποίος έχει εκπροσωπήσει δεκάδες επιζώντες του Έπσταϊν.
«Το Κογκρέσο δεν δημιούργησε ένα προαιρετικό χρονοδιάγραμμα – δημιούργησε μια νομική υποχρέωση. Κάθε μέρα που αυτά τα αρχεία παραμένουν κρυφά στέλνει το μήνυμα στα θύματα ότι η διαφάνεια είναι προαιρετική όταν εμπλέκονται ισχυρά συμφέροντα», δήλωσε ο Κούβιν. «Για τους επιζώντες της κακοποίησης από τον Έπστιν, αυτή η καθυστέρηση δεν είναι διαδικαστική – είναι προσωπική.
»Αυτά τα αρχεία δεν είναι αφηρημένα κυβερνητικά έγγραφα· είναι αποδείξεις του πώς οι θεσμοί απέτυχαν να προστατεύσουν παιδιά. Η συνεχιζόμενη μυστικότητα επανατραυματίζει τα θύματα και υπονομεύει την εμπιστοσύνη του κοινού στο σύστημα δικαιοσύνης».
Κάποιοι ζητούν πλέον δικαστική παρέμβαση, καλώντας έναν δικαστή να ορίσει ειδικό διαχειριστή (special master) που θα μπορούσε να διευκολύνει τη δημοσιοποίηση των εγγράφων.
Ο Δημοκρατικός Ρο Κάνα και ο Ρεπουμπλικανός Τόμας Μάσι, οι βουλευτές που συνυπέγραψαν τον νόμο, ζήτησαν από τον ομοσπονδιακό δικαστή του Μανχάταν Πολ Ένγκελμαϊερ να διορίσει ειδικό διαχειριστή και ανεξάρτητο επόπτη «ώστε να υποχρεωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης (DOJ) να προβεί στην υποχρεωτική δημοσιοποίηση που προβλέπει ο νόμος».
«Έχουμε επείγουσες και σοβαρές ανησυχίες για τη μη συμμόρφωση του DOJ με τον νόμο, καθώς και για τις παραβιάσεις της εντολής του Δικαστηρίου», ανέφεραν σε επιστολή τους προς τον Ένγκελμαϊερ στις 8 Ιανουαρίου. «Στις 19 Δεκεμβρίου 2025, το υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσιοποίησε μόνο μέρος των σχετικών υλικών. Αυτή η δημοσιοποίηση, ωστόσο, δεν συμμορφώθηκε με τον νόμο όπως έχει γραφτεί.
»Το υπουργείο απέτυχε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του νόμου σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ άλλων χάνοντας τη νόμιμη προθεσμία, επικαλούμενο προνόμια του κοινού δικαίου που ο νόμος δεν επιτρέπει και εφαρμόζοντας εκτεταμένες περικοπές που φαίνονται ασύμβατες με τη ρητή απαγόρευση του νόμου για απόκρυψη ή περικοπή εγγράφων με σκοπό την προστασία πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων».
Σημειώνουν επίσης ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει παραβιάσει και άλλη απαίτηση του νόμου, η οποία προβλέπει ότι ο γενικός εισαγγελέας πρέπει να υποβάλει εντός 15 ημερών από την προθεσμία δημοσιοποίησης έκθεση που να προσδιορίζει «τις κατηγορίες εγγράφων που δημοσιοποιήθηκαν και εκείνων που αποκρύφθηκαν, καθώς και να συνοψίζει όλες τις περικοπές και τη νομική τους βάση».
«Μέχρι σήμερα, καμία τέτοια έκθεση δεν έχει παρασχεθεί. Χωρίς αυτήν, δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή του ποια έγγραφα υπάρχουν, ποια έχουν αποκρυφθεί ή γιατί, γεγονός που καθιστά την αποτελεσματική εποπτεία και δικαστική εξέταση πολύ δυσκολότερη», έγραψαν. «Με απλά λόγια, το DOJ δεν μπορεί να τύχει εμπιστοσύνης για την υποχρεωτική δημοσιοποίηση που προβλέπει ο νόμος».
Οι βουλευτές δήλωσαν ότι, παρότι πιστεύουν πως «ενδέχεται να έχουν διαπραχθεί ποινικές παραβάσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν», η πιο επείγουσα ανάγκη αυτή τη στιγμή είναι το DOJ να δημοσιοποιήσει όλα τα έγγραφα και τα ηλεκτρονικά αποθηκευμένα δεδομένα που απαιτεί ο νόμος. Ζητούν από τον Ένγκελμαϊερ να διορίσει ειδικό διαχειριστή ή ανεξάρτητο επόπτη «με σκοπό να διασφαλιστεί ότι όλα τα έγγραφα και τα ηλεκτρονικά δεδομένα θα δημοσιοποιηθούν άμεσα, σύμφωνα με τον Epstein Files Transparency Act».
Πρότειναν επίσης ο επόπτης αυτός να έχει την εξουσία να συντάσσει εκθέσεις «σχετικά με την πραγματική φύση και την έκταση της παραγωγής εγγράφων και το αν λαμβάνουν χώρα αδικαιολόγητες περικοπές ή άλλες ακατάλληλες πρακτικές». Το DOJ ζήτησε σε κατάθεση την περασμένη εβδομάδα από τον Ένγκελμαϊερ να απορρίψει το αίτημα των Κάνα και Μάσι για ειδικό διαχειριστή.
Άλλοι θεωρούν ότι ένας ειδικός διαχειριστής θα μπορούσε να βοηθήσει στη δημοσιοποίηση των αρχείων. Ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Radar Online, που είχε καταθέσει αστική αγωγή πριν από περισσότερα από οκτώ χρόνια αφού το FBI δεν είχε δημοσιοποιήσει τα αρχεία του Έπστιν κατόπιν αιτήματος δημοσίων εγγράφων το 2017, δήλωσε: «Συμφωνούμε ότι απαιτείται ειδικός διαχειριστής για να διασφαλιστεί η διαφάνεια».
«Αυτό είναι κάτι που θα επιδιώξουμε και στη δική μας υπόθεση, η οποία παραμένει η καλύτερη ευκαιρία που έχει το κοινό για να αποκτήσει πρόσβαση στα αρχεία του Έπστιν», δήλωσε εκπρόσωπος του Radar. «Ένας ειδικός διαχειριστής δεν είναι υπάλληλος του DOJ και, επομένως, δεν θα λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις για το τι θα δημοσιοποιηθεί και πότε, ενώ μπορεί να ενημερώνει το δικαστήριο για ζητήματα συμμόρφωσης».
Ο Ρόι Γκάτερμαν, διευθυντής του Tully Center for Free Speech της Σχολής Newhouse στο Πανεπιστήμιο Syracuse, δήλωσε επίσης ότι ένας ειδικός διαχειριστής θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβάλει στη δημοσιοποίηση των αρχείων.
«Ένας ειδικός διαχειριστής θα μπορούσε να αποσυμφορήσει το δικαστήριο και το DOJ από το βάρος της εξέτασης χιλιάδων και χιλιάδων εγγράφων», είπε. «Οι ειδικοί διαχειριστές συνήθως διορίζονται σε σοβαρές και πολύπλοκες δικαστικές υποθέσεις, με πολλά εμπλεκόμενα μέρη και τεράστιο όγκο δεδομένων ή πιθανές αποζημιώσεις».
Ο Κούβιν εξέφρασε παρόμοιες απόψεις. «Ένας ειδικός διαχειριστής θα μπορούσε να επιβάλει δομή και λογοδοσία σε μια διαδικασία που έχει ξεκάθαρα βαλτώσει. Αν και δεν μπορεί να δημιουργήσει εξουσία που δεν υπάρχει, μπορεί να επιβάλει σαφήνεια – τι αποκρύπτεται, γιατί αποκρύπτεται και αν αυτές οι δικαιολογίες αντέχουν πραγματικά σε νομικό έλεγχο», είπε.
Ακόμη κι αν διοριζόταν ειδικός διαχειριστής, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τα έγγραφα θα δημοσιοποιούνταν γρήγορα. Ο Ντέιβιντ Γουάινσταϊν, εταίρος στη δικηγορική εταιρεία Jones Walker, εξήγησε ότι υπάρχουν πολλαπλά νομικά βήματα μεταξύ του πιθανού διορισμού ειδικού διαχειριστή και της δημοσιοποίησης των αρχείων, τα οποία ενδέχεται να εμπλέκουν περισσότερα από ένα δικαστήρια.
Η εμπλοκή του Ένγκελμαϊερ στη δημοσιοποίηση των εγγράφων σχετίζεται με την ποινική υπόθεση της συνεργού του Έπσταϊν, Γκισλέιν Μάξγουελ, οπότε δεν είναι σαφές πόση εξουσία θα είχε συνολικά επί των σχετικών καταθέσεων.
Αν και το αίτημα των Κάνα και Μάσι θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημοσιοποίηση αρχείων «εφόσον ο δικαστής κρίνει ότι έχει τη δυνατότητα να επιβάλει αυτό που του ζητούν σε σχέση με την κίνηση που έχουν καταθέσει», όπως είπε ο Γουάινσταϊν, ο Ένγκελμαϊερ εξετάζει ξεκάθαρα το συγκεκριμένο ζήτημα.
Πράγματι, ζητώντας την απάντηση της κυβέρνησης στο αίτημα των Κάνα και Μάσι, ο Ένγκελμαϊερ ζήτησε από τους δικηγόρους του υπουργείου Δικαιοσύνης να εξηγήσουν τη θέση τους ως προς το αν «έχει την εξουσία να αποφανθεί (ή να αναλάβει δράση ώστε να επιτευχθεί) η συμμόρφωση του DOJ με τον νόμο». Αν ο Ένγκελμαϊερ αποφασίσει ότι δεν έχει αρμοδιότητα να ενεργήσει, αυτό ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω δικαστικές διαμάχες.
«Αν δεν εξελιχθεί όπως το επιθυμούν στη Νέα Υόρκη, τότε θα καταθέσουν αγωγή στην Ουάσιγκτον ως αυτοτελή υπόθεση, όπου οι ίδιοι θα είναι οι ενάγοντες και το υπουργείο Δικαιοσύνης ο εναγόμενος», είπε ο Γουάινσταϊν.
Όσον αφορά την αναφορά των Κάνα και Μάσι σε πιθανές ποινικές παραβάσεις, ο Γουάινσταϊν επισήμανε τη δυσκολία άσκησης τέτοιων διώξεων. Αν υπέβαλαν παραπομπή στο υπουργείο Δικαιοσύνης για ποινική δίωξη, αυτή θα αφορούσε καταγγελίες ποινικής φύσης για τις ίδιες τις ενέργειες του DOJ.
«Θα έπρεπε να διοριστεί ειδικός εισαγγελέας που να μην έχει καμία σχέση με το DOJ».
Για τον Κούβιν, ένας ειδικός διαχειριστής θα μπορούσε να βοηθήσει, αλλά δεν θα αποτελούσε «πανάκεια» – και επεσήμανε ότι απαιτούνται αλλαγές στον νόμο.
«Αν η κυβέρνηση σκοπεύει να καθυστερεί ή να προβαίνει σε υπερβολικές περικοπές, η ουσιαστική διαφάνεια θα απαιτήσει τελικά δικαστική επιβολή. Το Κογκρέσο θα πρέπει να τροποποιήσει τον νόμο ώστε να προβλέπει μηχανισμούς επιβολής, είτε μέσω των θυμάτων», είπε. «Το Κογκρέσο μπορεί να εντείνει την εποπτεία και την επιβολή. Αυτό που δεν μπορεί να συμβεί – νομικά ή ηθικά – είναι η αόριστη καθυστέρηση υπό το πρόσχημα του “ελέγχου”. Ο νόμος υπάρχει ήδη. Αυτό που λείπει είναι η επιβολή του.
»Η διαφάνεια δεν αποτυγχάνει επειδή οι νόμοι είναι ασαφείς – αποτυγχάνει όταν οι θεσμοί επιλέγουν την προστασία αντί της λογοδοσίας».
Πηγή: efsyn.gr