Η υποβάθμιση των δημόσιων δομών απεξάρτησης: Πολιτική επιλογή με θύματα τους πιο ευάλωτους

Η υποβάθμιση των δημόσιων δομών απεξάρτησης στην Κύπρο δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που πλήττουν ευθέως τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Η ΘΕΜΕΑ Λευκωσίας, που σχεδιάστηκε ως ολοκληρωμένη μονάδα 20 κλινών με εξωτερικό πρόγραμμα και δράσεις πρόληψης, λειτουργεί σήμερα με μόλις 6 κλίνες και χωρίς εξωνοσοκομειακές υπηρεσίες. Παράλληλα, η προωθούμενη συγχώνευση της «ΑΝΩΣΗΣ Λεμεσού» και του «Κέντρου Πολλαπλής Παρέμβασης Λευκωσίας» στο ίδιο κτήριο υπονομεύει εξειδικευμένες κοινοτικές δομές και την αποκέντρωση της ψυχικής υγείας.
Το ΑΚΕΛ καταγγέλλει την απουσία πολιτικής βούλησης για ένταξη των υπηρεσιών απεξάρτησης στο ΓεΣΥ, καταδικάζοντας τους εξαρτημένους να αντιμετωπίζουν την κρίση τους ως ατομική ευθύνη, ανοίγοντας το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση. Η πολιτική αυτή, σύμφωνα με το κόμμα, παραβλέπει ότι η απεξάρτηση αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας και κοινωνικής δικαιοσύνης, και καλεί σε άμεση ενίσχυση και πλήρη ανάπτυξη των δημόσιων δομών, καθώς και στην αναγνώριση της απεξάρτησης ως δικαίωμα και υποχρέωση της πολιτείας.
Αυτούσια η ανακοίνωση του ΑΚΕΛ:
Η συρρίκνωση των δημόσιων δομών απεξάρτησης είναι πολιτική επιλογή
Το ΑΚΕΛ καταγγέλλει τη συστηματική υποβάθμιση των δημόσιων δομών απεξάρτησης του ΟΚΥΠΥ, μια πολιτική που ακυρώνει το δικαίωμα στη θεραπεία και πλήττει τις πιο ευάλωτες ομάδες. Η ΘΕΜΕΑ Λευκωσίας, ενώ σχεδιάστηκε ως ολοκληρωμένη μονάδα 20 κλινών με εξωτερικό πρόγραμμα και δράσεις πρόληψης, παραμένει υποστελεχωμένη και λειτουργεί με μόλις 6 κλίνες, χωρίς εξωνοσοκομειακές υπηρεσίες.
Παράλληλα, η προωθούμενη συγχώνευση της «ΑΝΩΣΗΣ Λεμεσού» και του «Κέντρου Πολλαπλής Παρέμβασης Λευκωσίας» στο κτήριο της ΘΕΜΕΑ συνιστά ευθεία επίθεση στις εξειδικευμένες κοινοτικές δομές, αντίθετη με τις αρχές της Κοινοτικής Ψυχιατρικής και της αποκέντρωσης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η απουσία πολιτικής βούλησης για ένταξη των υπηρεσιών απεξάρτησης στο ΓεΣΥ, στερώντας σταθερή χρηματοδότηση και καθολική πρόσβαση. Η εξάρτηση είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και κοινωνικής δικαιοσύνης, όχι δευτερεύουσα υπηρεσία. Η υποβάθμιση των δομών μεταφέρει το βάρος από τη δημόσια φροντίδα στην ατομική ευθύνη και ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση.
Το ΑΚΕΛ διεκδικεί πλήρη ανάπτυξη της ΘΕΜΕΑ, διατήρηση και ενίσχυση των αυτόνομων κοινοτικών δομών, ένταξη των υπηρεσιών απεξάρτησης στο ΓεΣΥ και πολιτικές που αντιμετωπίζουν την απεξάρτηση ως δικαίωμα και υποχρέωση της πολιτείας. Η εγκατάλειψη της απεξάρτησης είναι πολιτική επιλογή και η ευθύνη βαραίνει την Αρχή Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων Κύπρου, τον ΟΚΥΠΥ, τον Υπουργό Υγείας και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.