Η Ζωή ξεσάλωσε. Όχι για πρώτη φορά…

> Η πολιτική επηρεάζει και καθορίζει, επίσης, τις ζωές των ανθρώπων. Μερικές φορές προκαλεί, έμμεσα ή και άμεσα (αν μιλάμε για αισχρά και τυραννικά καθεστώτα), ακόμα και τον θάνατό τους.
Οι Άγγλοι έχουν πολλές υπέροχες φράσεις για κάθε περίσταση. Μία από αυτές ακούγεται πολύ συχνά στο Κοινοβούλιο του Ουέστμινστερ, συνήθως από τον ή την Πρόεδρο του Σώματος, όταν κάποιος ή κάποια δεν βάζει γλώσσα μέσα, που λένε και στη Κύπρο. Που σημαίνει: Μιλάει ακατάπαυστα, δεν σταματάει με τίποτα και δεν αφήνει κανέναν άλλον να μιλήσει.
Φοβάμαι για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αν κάποια στιγμή, μέσα στον ατελείωτο οίστρο της δαγκώσει τη γλώσσα της, θα πεθάνει ακαριαία από δηλητηρίαση.
Δεν υπάρχει κάποιος κοντινός της άνθρωπος να την προστατεύσει; Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί πού είναι και τι κάνει ο πατέρας της; Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος; Ο συντηρητικός ηγέτης της τότε ανανεωτικής Αριστεράς, που αργότερα μεταλλάχθηκε σε ριζοσπαστική και πήρε το όνομα ΣΥΡΙΖΑ.
Με καβαλάρη τον Τσίπρα.
Τα χρόνια της οικονομικής καταστροφής της Ελλάδος –η λέξη «κρίση» ήταν εκτός πραγματικότητας– ο Αλέξης ανέβηκε επάνω σ’ ένα άλογο ατίθασο, που κάλπαζε αφηνιασμένο, μη γνωρίζοντας τη δύναμή του. Πόσο μάλλον τις αδυναμίες του.
Εγκατέστησε στον θρόνο της Βουλής τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Που, από ψηλά, αγνάντευε φιλάρεσκα τις «ομιλούσες κεφαλές» στα κάτω έδρανα κι όποτε ξέφευγε κάτι που δεν της άρεσε, τους έπαιρνε και τους σήκωνε.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου, εκείνη την χιτσκοκική συνεδρία στη Βουλή των Ελλήνων, όταν ήδη είχε ραγίσει κάπως το άτρωτο μέτωπο της πάλαι ποτέ «πρώτης φοράς Αριστεράς» και στις Βρυξέλλες ετοίμαζαν για την Ελλάδα μας το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν» – να’ ναι … καλά ο Τσίπρας με το αδιανόητο δημοψήφισμα που έκανε για να φύγουμε από την ΕΕ.
Ο τότε υπουργός Οικονομίας, Ευκλείδης Τσακαλώτος, που, ευτυχώς, διαδέχτηκε τον ωραιοπαθή Βαρουφάκη που ήτανε έτοιμος να μας ξαναπάει στη δραχμή, …, ο Ευκλείδης, που λέτε, εκλιπαρούσε την Κωνσταντοπούλου να λήξει τη συνεδρία. Τον περίμενε αυτοκίνητο να τον πάρει στο αεροδρόμιο και από εκεί να πετάξει για Βρυξέλλες, όπου το Κογκλάβιο τον περίμενε και ήταν έτοιμο να «χάσει» την Ελλάδα, παρά η οικονομική της τραγωδία να παρασύρει στον βυθό της θάλασσας όλη την ΕΕ.
Ο Τσακαλώτος βγήκε τρέχοντας από τη Βουλή, αφήνοντας την Ζωή να χτυπάει το καμπανάκι της και να φωνάζει «δεν έληξε η συνεδρίαση». Ο Ευκλείδης, που σε αντίθεση με τον Βαρουφάκη, δεν πούλησε ποτέ, ούτε τα άριστα αγγλικά του, ούτε και τις εξαιρετικές σπουδές που έκανε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Εκεί, το φιλελεύθερο κλίμα βοήθησε και εμπλούτισε εκείνους που έλκονταν από την ελίτ της Αριστεράς.
Όταν έφτασε ο Τσακαλώτος στην Κομισιόν, 3 Ιουνίου του 2015, ήταν εκεί να τον υποδεχτεί με ένα καθησυχαστικό χαμόγελο, ο πραγματικός φίλος μας, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Ο οποίος τότε είχε από κοντά του τον τότε Κύπριο Επίτροπο, Χρήστο Στυλιανίδη. Τον συμβουλευόταν για τα ελληνικά και κυπριακά.