Η Ευρώπη πετά τρόφιμα ενώ οι οικογένειες δυσκολεύονται να τα αγοράσουν

Καθώς το κόστος ζωής συνεχίζει να επιβαρύνει τα νοικοκυριά σε ολόκληρη την Ευρώπη, μια αυξανόμενη αντίφαση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Ενώ πολλές οικογένειες δαπανούν περισσότερα για τρόφιμα και περιορίζουν βασικές ανάγκες, εκατομμύρια τόνοι βρώσιμων τροφίμων εξακολουθούν να σπαταλούνται κάθε χρόνο. Σε απάντηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εισαγάγει για πρώτη φορά νομικά δεσμευτικούς στόχους για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από εθελοντικές δεσμεύσεις σε εφαρμοστέα πολιτική.
Σύμφωνα με την αναθεωρημένη Οδηγία-Πλαίσιο της ΕΕ για τα Απόβλητα, τα κράτη μέλη υποχρεούνται πλέον να μειώσουν τη σπατάλη τροφίμων κατά 10% στην παραγωγή και τη μεταποίηση και κατά 30% ανά άτομο στο λιανεμπόριο, την εστίαση, τις υπηρεσίες τροφίμων και τα νοικοκυριά έως το 2030. Το μέτρο αποτελεί σημαντικό βήμα για την ευθυγράμμιση της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής πολιτικής με τους παγκόσμιους στόχους βιωσιμότητας, ωστόσο εγείρει και σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το πόσο αποτελεσματικοί θα είναι αυτοί οι στόχοι στην πράξη.
Η χρονική συγκυρία της νομοθεσίας είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Οι τιμές των τροφίμων στην ΕΕ αυξήθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια λόγω του πληθωρισμού, του αυξημένου ενεργειακού κόστους και των διαταραχών στις αλυσίδες εφοδιασμού, αφήνοντας πολλά νοικοκυριά να δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και βασικές αγορές τροφίμων. Παρ’ όλα αυτά, η ΕΕ εξακολουθεί να σπαταλά περίπου 60 εκατομμύρια τόνους τροφίμων ετησίως, με κόστος που υπερβαίνει τα 130 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτή η αντίφαση αναδεικνύει όχι μόνο μια περιβαλλοντική αποτυχία, αλλά και μια κοινωνική και οικονομική.
Για την Κύπρο, η πρόκληση είναι ιδιαίτερα επείγουσα. Πρόσφατα ευρωπαϊκά δεδομένα κατατάσσουν τη χώρα μεταξύ των υψηλότερων σε σπατάλη τροφίμων ανά κάτοικο, γεγονός που αυξάνει την πίεση καθώς πλησιάζει η προθεσμία της ΕΕ για το 2030. Το μεγαλύτερο μέρος της σπατάλης προέρχεται από τα νοικοκυριά, συχνά λόγω υπερκατανάλωσης, σύγχυσης σχετικά με τις ημερομηνίες λήξης και πολιτισμικών συνηθειών που ενθαρρύνουν το υπερβολικό σερβίρισμα και την περίσσεια.
Ο νέος ευρωπαϊκός νόμος απαιτεί από τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την καταγραφή των αποβλήτων, να προωθήσουν τη δωρεά και αναδιανομή τροφίμων και να ενισχύσουν την ενημέρωση των καταναλωτών για υπεύθυνη κατανάλωση. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις καλούνται να συνεργαστούν πιο στενά με τα σουπερμάρκετ, τα εστιατόρια και τους παραγωγούς ώστε να αποτρέπεται η απόρριψη βρώσιμων τροφίμων. Ωστόσο, επικριτές υποστηρίζουν ότι οι στόχοι δεν είναι αρκετά φιλόδοξοι σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος και εκφράζουν αμφιβολίες για το πώς θα επιβληθούν οι μειώσεις, ιδιαίτερα όταν μεγάλο μέρος της σπατάλης συμβαίνει σε ιδιωτικά νοικοκυριά.
Πέρα από την οικονομία και την πολιτική, η σπατάλη τροφίμων αποτελεί και ένα αυξανόμενο κλιματικό ζήτημα. Τα τρόφιμα που απορρίπτονται συμβάλλουν σημαντικά στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, στην άσκοπη κατανάλωση νερού και στην υποβάθμιση της γης. Η μείωση της σπατάλης θεωρείται ολοένα και περισσότερο ένας από τους πιο οικονομικά αποδοτικούς τρόπους για τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς να απαιτούνται τεχνολογικές επαναστάσεις ή μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής.
Τα επόμενα χρόνια θα δείξουν εάν ο πρώτος δεσμευτικός νόμος της ΕΕ για τη σπατάλη τροφίμων θα αποτελέσει μια ουσιαστική καμπή ή απλώς μια συμβολική κίνηση. Για χώρες όπως η Κύπρος, τα διακυβεύματα είναι ιδιαίτερα υψηλά. Η επίτευξη των νέων στόχων θα απαιτήσει άμεση εθνική δράση, αλλαγή νοοτροπίας και διαρκή πολιτική βούληση. Καθώς οι οικογένειες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αυξημένο κόστος τροφίμων, το ερώτημα παραμένει εάν η Ευρώπη μπορεί να δικαιολογήσει τη σπατάλη τόσο μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων — και εάν μπορεί επιτέλους να μάθει να σπαταλά λιγότερα.
Σε τοπικό επίπεδο, πρωτοβουλίες όπως το έργο «LIFE – FOODPRINT», το οποίο συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα LIFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβάλλουν ενεργά στην αντιμετώπιση της σπατάλης τροφίμων μέσω της ενημέρωσης, της ευαισθητοποίησης και της αλλαγής συμπεριφοράς του κοινού και ειδικών ομάδων στόχων. Το έργο εστιάζει στην περιβαλλοντική επιβάρυνση από τα οργανικά απόβλητα και προωθεί τη βιώσιμη κατανάλωση και την υπεύθυνη διαχείριση αποβλήτων, εμπλέκοντας νοικοκυριά, καταναλωτές και επαγγελματίες στους τομείς της φιλοξενίας και της εστίασης. Καθώς η Κύπρος καλείται να ανταποκριθεί στους νέους δεσμευτικούς στόχους της ΕΕ για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, δράσεις όπως το LIFE–FOODPRINT μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση πιο βιώσιμων συνηθειών και φιλικών προς το περιβάλλον πρακτικών.
Περισσότερες πληροφορίες και πρακτικές οδηγίες για τον τομέα της φιλοξενίας και της εστίασης είναι διαθέσιμες στον Οδηγό Καλών Πρακτικών του έργου LIFE–FOODPRINT:
Dr. Gavriil Gavriil,
Senior Manager.
K. Parpounas Sustainability Consultants Ltd.