Η «εκδίκηση» της Ιστορίας στην Ανατ. Μεσόγειο

Ο Κίμων, στρατηγός και πολιτικός στην αρχαία Αθήνα, όχι απλώς συνέδεσε το όνομά του με την Κύπρο προς την οποία έπλευσε επικεφαλής ναυτικής εκστρατείας για να την απελευθερώσει από τους Πέρσες, αλλά με το θάνατό του κατά την εκστρατεία σφυρηλάτησε το πανεθνικό ιδεώδες του Ελληνισμού. Σήμερα, η πρώτη αποστολή της υπερσύγχρονης φρεγάτας «Κίμων», του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αφορά την προστασία της Κύπρου, αναδεικνύοντας διάφορους παραλληλισμούς με επίκεντρο τον πανεθνικό δεσμό στην Ανατ. Μεσόγειο. Ωστόσο, το τακτικό κέρδος λόγω της επιλογής της Ελλάδας να ανακτήσει ρόλο στην Ανατ. Μεσόγειο, μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγική επιτυχία αν αξιοποιηθούν επιτέλους οι δυνατότητές μας.
Ομολογουμένως, η ενεργοποίηση του «Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος» Ελλάδας-Κύπρου, επαφίεται σε περιστασιακές αποφάσεις των εκάστοτε Κυβερνώντων π.χ. θα υπήρχε άμεση κι ισχυρή ελλαδική προστασία της Κύπρου, αν ο Ν. Δένδιας δεν ήταν Υπουργός Εθνικής Άμυνας; Μάλιστα, όταν πριν μερικά χρόνια τεκμηριώναμε το «γώνιασμα» της Τουρκίας ως ένα ισλαμοφασιστικό καθεστώς σε συμμαχία με σφαγιαστές τζιχαντιστές, την Χετζπολλάχ και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, οι αρμόδιοι πολιτικοί στην Αθήνα πρωτοστατούσαν στην «θετική ατζέντα» προς τον Ερντογάν για «παραμονή στο δυτικό στρατόπεδο». Επιπλέον, για αρκετούς που αυτοδιαφημίζονται ως Ευρωπαϊστές, επί της ουσίας ισχύει το ανάποδο π.χ. είναι ευρωπαϊστής εκείνος που μετάθεσε τις τουρκικές παρανομίες από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκία στο διμερές επίπεδο Ελλάδα-Τουρκία, καθιστώντας τις παρανομίες «διμερείς διαφορές»;
Για χρόνια τεκμηριώνουμε ότι ως Ελληνισμός είμαστε ενώπιον των πλέον ευνοϊκών συνθηκών των τελευταίων δεκαετιών, λόγω κυρίως δύο παραγόντων. Την ετοιμότητα και ισχύ της εθνικής άμυνας (μέσων και έμψυχου προσωπικού) και την συμμετοχή μας στην ΕΕ ως δύο κράτη, Κύπρος κι Ελλάδα. Η πρόταση που για χρόνια παραθέτω, αρχικά ως Πρόεδρος της Πολιτικής Επιτροπής για τη Μεσόγειο, είναι η συγκρότηση Ευρωπαϊκής Άμυνας στην Ανατ. Μεσόγειο με μόνιμη εγκατάσταση ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Κύπρο, αρχικά με ελληνικές αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις και πρόσκληση σε άλλα κράτη της ΕΕ. Δεν χρειάζεται έγκριση της φον ντερ Λάιεν, ούτε της Κάλλας αλλά έτσι χτίζουμε την Ευρωπαϊκή Άμυνα. Μάλιστα, εξαρχής κάλεσα την κυπριακή προεδρία του Συμβουλίου να αναδείξει την ανάγκη για λειτουργικότητα της ρήτρας των Συνθηκών της ΕΕ για αμοιβαία αμυντική συνδρομή σε κράτος σε περίπτωση εξωτερικής επίθεσης εναντίον του. Ορισμένοι με ενστάσεις τότε, διαγκωνίζεται σήμερα στα ΜΜΕ να το … εξηγήσουν στην παρουσία μου!
Οι εξελίξεις στο προσκήνιο έφεραν Αθήνα και Λευκωσία ενώπιον όσων για χρόνια προτείνουμε για να αντιμετωπίσουμε τον τουρκικό επεκτατισμό. Κι όπως σε κάθε ιστορική φάση, υπάρχουν οι εκάστοτε «χρήσιμοι ηλίθιοι». Το 1974, πέραν από τους χουντοπροδότες, υπήρχαν κι όσοι μετατράπηκαν σε εργαλείο ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου και συνέδραμαν να ανοίξει η κερκόπορτα για να εισβάλει ο Αττίλας. Τέτοιοι «χρήσιμοι ηλίθιοι» προβάλλουν σήμερα ότι η Ελλάδα πήγε στην Ανατ. Μεσόγειο για να προστατεύσει τις αγγλικές βάσεις κι όχι την Κύπρο!
Ο πανεθνικός δεσμός της Κύπρου με τον μητροπολιτικό Ελληνισμό, πηγάζει από τα βάθη των αιώνων, αλλά η αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού είναι η σύγχρονη γεωπολιτική πρόκληση για την οποία η Κύπρος χρειάζεται την Ελλάδα όσο η Ελλάδα την Κύπρο.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D