Εραστές της υπερβολής, εχθροί του μέτρου

Έτσι για να ξεφύγουμε λίγο από τα κυρίαρχα των ημερών. Αν και εμμέσως έχει κάποια σχέση. Άκουγα το πρωί του Σαββάτου από το ΡΙΚ την εκπρόσωπο της αστυνομίας Τροόδους να προειδοποιεί τον κόσμο ότι μόνο αυτοκίνητα με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς ή με αντιολισθητικές αλυσίδες επιτρέπεται να πάνε την περιοχή. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου πόσο ήταν το ύψος των χιονιών, απάντησε τρία εκατοστά! Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι εκχιονιστικά μηχανήματα έπιασαν δουλειά πρωί-πρωί για να καθαρίσουν τους δρόμους. Διερωτήθηκα, καλά, με τρία εκατοστά χιόνι στην πλατεία, πόσο χιόνι στοιβάστηκε στους δρόμους, για να χρειάζονται εκχιονιστικά, και γιατί η δραματική προειδοποίηση «μόνο για οχήματα με αλυσίδες»; Την απάντηση την πήρα το βράδυ στις ειδήσεις της τηλεόρασης από έναν επισκέπτη οικογενειάρχη, σε εκφραστικότατα κυπριακά: «Έτο περιπαίζουν μας, άδικα ήρταμεν τζι εχάσαμεν την ώρα μας, ούτε σιόνια έσιει ούτε τίποτε». Προφανώς, με το πρώτο φως του ήλιου τα χιόνια έλιωσαν. Ερωτώ, λοιπόν, προς τι οι υπερβολές; Χάθηκε το μέτρο; Για να μη σκεφτώ πονηρά και να υποθέσω ότι αυτός είναι ένας εύκολος τρόπος να αποθαρρύνουμε τον κόσμο να εκδράμει στο Τρόοδος, για να έχει και η Αστυνομία λιγότερες σκοτούρες. Θυμάστε, που κάθε καλοκαίρι στο παρελθόν οι Εγγλέζοι ανακοίνωναν ανελλιπώς ότι «θεάθηκαν επικίνδυνοι καρχαρίες στο Λέιντις Μάιλ».
ΠΑΥ.Κ.ΠΑΥ.