Γυναίκες που φτιάχνουν κροσέ για την ειρήνη: Τ/Κ και Ε/Κ θα τοποθετήσουν λουλούδια κροσέ στο κάστρο της Λεμεσού

Τουρκοκύπριες και Ελληνοκύπριες γυναίκες ενώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους στο πλαίσιο του συνεχιζόμενου προγράμματος «Peace2Peace» με σκοπό να φτιάξουν λουλούδια σε κροσέ για να εκφράσουν την επιθυμία τους για ειρήνη. Η Τουρκοκύπρια συντονίστρια του προγράμματος, Birgul Kilich Yildirim (την οποία γνωρίζουμε από το ντοκιμαντέρ για την ειρήνη «Ο πατέρας του γάλακτός μου»), δηλώνει ότι «Η γλώσσα μας είναι το κροσέ και η ειρήνη είναι το κοινό μας όνειρο».
Οι Τουρκοκύπριες γυναίκες που συμμετέχουν στο νέο πρόγραμμα «Peace2Peace» συγκεντρώθηκαν το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026 στο εστιατόριο Hamur κοντά στο Λήδρα Πάλας και στην ομάδα υπήρχαν και μερικές Ελληνοκύπριες γυναίκες. Οι Ελληνοκύπριες γυναίκες συγκεντρώθηκαν τον Νοέμβριο στην Πάφο και τον Ιανουάριο στη Λεμεσό, στο Κάστρο, για να αρχίσουν να φτιάχνουν κροσέ λουλούδια που θα τοποθετήσουν μαζί με τις Τουρκοκύπριες στο Κάστρο της Λεμεσού Η Ελληνοκύπρια συντονίστρια του προγράμματος είναι η Έλενα Δανιήλ, μια καλλιτέχνιδα που έχει κάνει σπουδαίο έργο μαζί με τη φίλη μας Χριστιάνα Μουζούρη, την οποία χάσαμε πριν από μερικά χρόνια. Η Έλενα Δανιήλ και η Χριστιάνα Μουζούρη ήταν αυτές που ξεκίνησαν αυτό το έργο, στο οποίο Ελληνοκύπριες και Τουρκοκύπριες γυναίκες να φτιάχνουν πλεκτά-κροσέ και να τα τοποθετούν σε διάφορα μέρη της Κύπρου, προκειμένου να εκφράσουν την επιθυμία τους για ειρήνη και συμφιλίωση στο νησί.
Ξεκίνησε το 2016
Το έργο ξεκίνησε από τη Χριστιάνα Μουζούρη το 2016, μαζί με την Έλενα Δανιήλ. Στην προσπάθεια αυτή προστέθηκε και η Nilgun Akin, η οποία οργάνωσε τις Τουρκοκύπριες γυναίκες. Οι γυναίκες από τις δύο κύριες κοινότητες του νησιού μας πήγαν στο Μούτταλο στην Πάφο και εγκατέστησαν εκεί τα πλεκτά-κροσέ τους, κάτι που επανέλαβαν αρκετές φορές στην Πάφο. Πήγαν επίσης στο Buyuk Han στη Λευκωσία και διακόσμησαν με τα πλεκτά-κροσέ τους τα κάγκελα στις σκάλες.
Διακόσμησαν και τύλιξαν με τα πλεκτά τους δέντρα στην Πράσινη Γραμμή της οδού Λήδρας, προσπαθώντας να εκφράσουν τα συναισθήματα των γυναικών που επιθυμούν ειρήνη και συμφιλίωση στο νησί. Η Χριστιάνα είχε επίσης πάει στον Άγιο Σωζόμενο, ένα χωριό εγκαταλελειμμένο λόγω της σύγκρουσης και είχε τοποθετήσει τα πλεκτά-κροσέ της στα κατεδαφισμένα και ερειπωμένα κτήρια εκεί.
Οι γυναίκες είχαν επίσης φτιάξει μαζί ονειροπαγίδες για να διακοσμήσουν το Ibrahim Han στην Πάφο και αργότερα, αφού χάσαμε τη Χριστιάνα, στη μνήμη της, έφτιαξαν πεταλούδες με τα κροσέ τους και τις κρέμασαν, καθώς και ανεμιστέρια και τα εγκατέστησαν μαζί στην Πάφο.
Έφτιαξαν επίσης κροσέ πάνω σε μεγάλες πέτρες που μάζευαν από τις ακτές της Πάφου.
Η βοήθεια της Χριστιάνας
Η Χριστιάνα Μουζούρη, την οποία χάσαμε πριν από μερικά χρόνια, βοήθησε πολύ. Ήταν συγγενής αγνοουμένων - ο παππούς της αγνοούνταν από το 1974 από την περιοχή Πέντε Μίλι στην Κερύνεια, όπου είχε ένα σπίτι και έμενε εκεί. Με τη Χριστιάνα προσπαθήσαμε να βρούμε πληροφορίες για τον πιθανό τόπο ταφής του. Με τη βοήθεια ενός από τους καλούς μου αναγνώστες, βρήκαμε τον τόπο ταφής ενός από τους ξαδέλφους της και νομίζω ότι γι' αυτό με έψαξε και επικοινώνησε μαζί μου για να δούμε αν θα μπορούσαμε να δουλέψουμε μαζί για να βρούμε τα οστά του παππού της.
Είχα πάει στην Πάφο με τον σύζυγό μου για να μείνουμε και να συναντήσουμε μερικούς Ελληνοκύπριους των οποίων οι γονείς ήταν θύματα των διακοινοτικών συγκρούσεων του 1963-64 και είχαμε συναντήσει και τη Χριστιάνα. Από τη στιγμή που συναντηθήκαμε και είδαμε η μία την άλλη, ήμασταν όλο χαμόγελα και οι καρδιές μας ενώθηκαν. Επικοινωνούσαμε και προσπαθούσαμε να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα μαζί. Δυστυχώς τη χάσαμε από μια ανίατη ασθένεια και αυτό προκάλεσε μεγάλη θλίψη σε όλους τους ανθρώπους που άγγιξε η καρδιά της. Αλλά ακόμα και με τον θάνατό της, συνέδεσε τους ανθρώπους και οι άνθρωποι προσπάθησαν να συνεισφέρουν και από τις δύο κοινότητες όταν η Έλενα Δανιήλ διοργάνωσε εκδηλώσεις για να την τιμήσει, όπως η εκδήλωση με τις πεταλούδες φτιαγμένες σε κροσέ. Πολλές Τουρκοκύπριες γυναίκες που γνώριζαν τη Χριστιάνα έφτιαξαν κροσέ πεταλούδες στη μνήμη της.
Μετά την απώλεια της Χριστιάνας, η Έλενα Δανιήλ δεν σταμάτησε και προσπάθησε να συνεχίσει το έργο που είχαν ξεκινήσει μαζί. Πέρσι η Έλενα είχε καλά νέα. Έγραψε:
«Αγαπητοί φίλοι, έχω να μοιραστώ μεγάλα νέα:
Είμαστε επίσημα ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός! Αυτό ήταν ένα ορόσημο-όνειρο που είχαμε με τη Χριστιάνα, για το Peace2peace.
Μετά από μήνες αφοσιωμένης δουλειάς από το παρασκήνιο, είμαι ενθουσιασμένη που ανακοινώνω ότι η Connective Threads / Peace2peace έχει επίσημα καταχωρισθεί ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός!
Τι σημαίνει αυτό για την κοινότητά μας;
Αυτό το βήμα μπροστά μας επιτρέπει:
• Να υποβάλλουμε αιτήσεις για επιχορηγήσεις και ευκαιρίες χρηματοδότησης που προηγουμένως δεν ήταν διαθέσιμες σε εμάς
• Να δημιουργούμε στρατηγικές συνεργασίες με άλλους οργανισμούς.
• Να παρέχουμε αποδείξεις που εκπίπτουν από τον φόρο.
• Να καθιερώσουμε πιο επίσημη διακυβέρνηση και διαφάνεια.
• Να αυξήσουμε την επίδρασή μας με τρόπους που πάντα ονειρευόμασταν.
Ενώ η αποστολή και οι αξίες μας παραμένουν αμετάβλητες, αυτή η νέα δομή μας δίνει τα θεμέλια για να αναπτυχθούμε με βιώσιμο τρόπο και να επεκτείνουμε την εμβέλειά μας. Είμαι απίστευτα ευγνώμων για την κοινότητα που μας έχει υποστηρίξει μέχρι τώρα, ειδικά κατά τη δύσκολη περίοδο μετά τον θάνατο της Χριστιάνας. Ας συνεχίσουμε να δημιουργούμε μαζί, ο κόσμος χρειάζεται περισσότερη από την ενέργεια σας!»
Ένα νέο βήμα μπροστά
Και τώρα, Τουρκοκύπριες και Ελληνοκύπριες γυναίκες κάνουν ένα νέο βήμα μπροστά με τα νέα λουλούδια κροσέ που θα τοποθετηθούν τον Απρίλιο γύρω από το Κάστρο της Λεμεσού. Συνεχίζουν να συναντιούνται και να φτιάχνουν κροσέ και η νέα συντονίστρια Birgul έχει να πει τα εξής:
«Το κροσέ είναι η γλώσσα μας, η ειρήνη είναι το κοινό μας όνειρο. Η μεγαλύτερη δύναμή μας είναι το ότι είμαστε γυναίκες. Μερικές φορές το μέλλον ενός νησιού ξεκινά με τις γυναίκες από τις δύο κοινότητες να κάθονται μαζί στο ίδιο τραπέζι και να παίρνουν το ίδιο νήμα στα χέρια τους. Γι' αυτό συναντιόμαστε. Ακόμα και αν τα βελονάκια, τα χρώματα και οι ιστορίες μας είναι διαφορετικά, οι καρδιές μας χτυπούν με την ίδια ελπίδα: την επανένωση, την ειρήνη και τη φιλία.
Από τη μία πλευρά υπάρχουν οι γυναίκες που ζουν κάτω από τον ίδιο ήλιο, αλλά σε διαφορετικές πλευρές. Από την άλλη, όταν μαζεύονται με αφορμή το κροσέ, υπάρχει ένα ζεστό χαμόγελο, ένας κοινός καφές, η σιωπηλή αλλά δυνατή καρδιά μιας μητέρας.
Καθώς τα βελονάκια μας αγγίζουν το ένα το άλλο, στην πραγματικότητα ενώνουμε τις καρδιές των δύο κοινοτήτων μας. Ένα μοτίβο από εσένα και ένα μοτίβο από το χέρι μου. Αλλά καθώς τα ενώνουμε στην ίδια κουβέρτα, αυτά συμπληρώνουν τον ερχομό μας μαζί, όχι τις διαφορές μας.
Η ειρήνη μερικές φορές υφαίνεται με μικρά βελονάκια αντί με μεγάλα λόγια. Ίσως το να καθόμαστε μαζί σε κύκλο δεν θα εξαλείψει τα στερεότυπα που έχουν συσσωρευτεί όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά καθώς πλέκουμε το ίδιο πράγμα, διδάσκουμε η μία στην άλλη την ίδια υπομονή, και τα ίδια χρώματα που επιλέγουμε μας συνδέουν και το γέλιο ενώνει τις φωνές των γυναικών. Η ειρήνη αναπτύσσεται εδώ. Γιατί αν το θέλει μια μητέρα, αν το επιθυμεί μια γυναίκα, η μοίρα μιας κοινότητας μπορεί να αλλάξει. Γιατί μια μητέρα ονειρεύεται ένα ειρηνικό μέλλον για το παιδί της και μερικές φορές αυτό το όνειρο κρύβεται στο πιο μικρό κροσέ του βελονιού.
Μια γυναίκα θέλει ειρήνη σε αυτό το νησί και μερικές φορές αυτή η ειρήνη ξεκινά με το να δώσει ένα κουβάρι νήμα στην άλλη γυναίκα στο τραπέζι.
Καθώς φτιάχνουμε κροσέ μαζί, δεν πλέκουμε μόνο τα νήματα, πλέκουμε το μέλλον. Ένα μέλλον όπου τα παιδιά μας θα ακούνε λόγια φιλίας, όχι λόγια πολέμου. Ένα νησί όπου ο πολιτισμός μας δεν συγκρούεται, αλλά ενώνει. Ειρήνη που διαμορφώνεται από εμάς που παράγουμε μαζί. Ίσως από έξω να φαίνεται ένα μικρό χειροποίητο αντικείμενο. Αλλά ξέρουμε ότι όταν οι γυναίκες ενώνουν τις δυνάμεις τους, τίποτε δεν μπορεί να είναι μικρό. Μια βελονιά στο πλέξιμο μπορεί να αλλάξει το νησί. Αν μια μητέρα επιθυμεί κάτι, το μέλλον των δύο κοινοτήτων μπορεί να ξαναγραφτεί. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο συναντιόμαστε. Για να είμαστε μαζί, για την ειρήνη, για τη φιλία, για να κάνουμε το μέλλον πιο όμορφο. Και μερικές φορές ένα λουλούδι μπορεί να θυμίζει σε όλο το νησί την άνοιξη».
Τηλ: 99966518