Το «2» δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια απουσία. Ένα όνομα που δεν ακούστηκε ποτέ ξανά. Μια θέση σε έναν κατάλογο που δεν έκλεισε ποτέ. Το έργο γεννήθηκε από τη σιωπή. Από εκείνη τη βαριά, ανείπωτη σιωπή που άφησε πίσω της η εισβολή του 1974 στην Κύπρο. Μια σιωπή που δεν είναι κενή είναι γεμάτη πρόσωπα, μνήμες, φωνές που δεν βρήκαν ποτέ τον δρόμο τους προς την επιστροφή.
Ο Λευτέρης Αβραάμ, «Νο 2» στον κατάλογο των αγνοουμένων, δεν παρουσιάζεται ως ήρωας με την παραδοσιακή έννοια. Είναι κάθε άνθρωπος. Είναι ο γιος, ο αδελφός, ο αγαπημένος. Μέσα από αυτόν, το έργο επιχειρεί να δώσει φωνή σε όλους εκείνους που έμειναν μεταξύ ζωής και θανάτου σε μια αιώνια αναμονή.
Η σκηνή δεν επιδιώκει την αναπαράσταση της ιστορίας, αλλά τη βίωσή της. Τα ερείπια, τα στρατιωτικά άρβυλα, τα αποσπασματικά τοπία δεν λειτουργούν ως σκηνικά στοιχεία μόνο είναι μάρτυρες. Είναι τα ίχνη που άφησε πίσω της η απώλεια. Ο χρόνος στο έργο δεν είναι γραμμικός.
Παρελθόν και παρόν συνυπάρχουν, όπως ακριβώς συνυπάρχουν η μνήμη και η απουσία στην ψυχή όσων περιμένουν. Ο χορός λειτουργεί ως συλλογική συνείδηση μια φωνή που ενώνει τις προσωπικές ιστορίες σε μια κοινή κραυγή μνήμης. Στόχος της παράστασης δεν είναι να συγκινήσει επιφανειακά, αλλά να ταράξει. Να φέρει τον θεατή αντιμέτωπο με το βάρος της απώλειας και την ευθύνη της μνήμης. Γιατί οι αγνοούμενοι δεν είναι παρελθόν. Είναι ένα ανοιχτό τραύμα που συνεχίζει να υπάρχει, να ζητά δικαίωση, να απαιτεί να μην ξεχαστεί.
Το «2» είναι μια υπόσχεση ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, κανείς δεν χάνεται πραγματικά.
Το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου συμμετέχει στους 37ους Παγκύπριους Αγώνες Σχολικού Θεάτρου με το θεατρικό έργο «2» του Γιάγκου Γιάγκου.
Η παράσταση θα δοθεί το Σάββατο, 28 Μαρτίου 2026, στις 8:00 μ.μ. στο Μαρκίδειο Θέατρο Πάφου.
Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου :Το θεατρικό έργο "2" του Γιάγκου Γιάγκου
Το θεατρικό έργο «2» του Γιάγκου Γιάγκου, που παρουσιάστηκε από το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στους 37ους Παγκύπριους Αγώνες Σχολικού Θεάτρου, πραγματεύεται το θέμα των αγνοουμένων μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το έργο δεν εστιάζει στην ιστορική αναπαράσταση, αλλά στην βίωση της απώλειας και της απουσίας, χρησιμοποιώντας συμβολισμούς όπως ερείπια και στρατιωτικά άρβυλα. Ο Λευτέρης Αβραάμ, ως «Νο 2» στον κατάλογο των αγνοουμένων, αντιπροσωπεύει κάθε άνθρωπο που επλήγη από την τραγωδία. Η παράσταση χρησιμοποιεί τον χορό ως συλλογική συνείδηση, ενσωματώνοντας προσωπικές ιστορίες σε μια κοινή κραυγή μνήμης. Στόχος δεν είναι η επιφανειακή συγκίνηση, αλλά η πρόκληση και η αντιμετώπιση του βάρους της απώλειας και της ευθύνης της μνήμης. Οι αγνοούμενοι παρουσιάζονται όχι ως παρελθόν, αλλά ως ένα ανοιχτό τραύμα που απαιτεί δικαίωση και να μην ξεχαστεί. Το έργο «2» είναι μια υπόσχεση ότι η μνήμη διατηρεί ζωντανή την παρουσία των αγνοουμένων. Η παράσταση στοχεύει να αφυπνίσει το κοινό και να το ευαισθητοποιήσει σχετικά με τις συνέπειες του πολέμου και την ανάγκη για ειρήνη και συμφιλίωση. Η χρήση μη γραμμικής αφήγησης ενισχύει την αίσθηση της διαρκούς αναμονής και της συνύπαρξης παρελθόντος και παρόντος. Η παράσταση θα δοθεί στο Μαρκίδειο Θέατρο Πάφου στις 28 Μαρτίου 2026. Το έργο αποτελεί μια σημαντική καλλιτεχνική προσπάθεια να διατηρηθεί η μνήμη των αγνοουμένων ζωντανή και να προωθηθεί η εθνική συμφιλίωση στην Κύπρο.
