Γιώργος Βασιλείου: Από την προσφυγιά στην Προεδρία – Μια ζωή αφιερωμένη στην πατρίδα

Στις 20 Μαΐου 1931, στην Αμμόχωστο, γεννιέται ο πρωτότοκος γιος του Βάσου και της Φωφώς Βασιλείου. Ο Γιώργος Βασιλείου, ένα παιδί που έμελλε δεκαετίες αργότερα να κρατήσει το τιμόνι της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές.
Σε μικρή ηλικία, η οικογένεια μετακομίζει στην Ελλάδα. Εκεί ο νεαρός Γιώργος βιώνει από πρώτο χέρι τις συνέπειες της ναζιστικής κατοχής. Μετά την κατάρρευση του μετώπου, σε ηλικία μόλις δέκα ετών, γίνεται πρόσφυγας.
«Φτάσαμε στην Κύπρο με βάρκα το ’41», θα πει αργότερα, περιγράφοντας μια από τις πιο τραυματικές εμπειρίες της παιδικής του ηλικίας.
Ακολουθεί τον δρόμο των σπουδών, αρχικά στη Γενεύη, όπου ξεκινά ιατρική, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση. Παράλληλα, στα 19 του εργάζεται και ως τορναδόρος, για να μπορέσει να επιβιώσει.
Σύντομα όμως αλλάζει ρότα. Από γιατρός γίνεται οικονομολόγος και στη συνέχεια διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, ενώ στο Λονδίνο ειδικεύεται στο μάρκετινγκ και την έρευνα αγοράς. Η επιστροφή του στην Κύπρο δεν είναι εύκολη. Επιχειρεί να εργαστεί σε θέσεις της τότε αγγλικής διοίκησης, όμως βρίσκει πόρτες κλειστές, καθώς –όπως του λέχθηκε– είχε σπουδάσει σε «κομμουνιστική χώρα».
Στην προσωπική του ζωή, συναντά τη γυναίκα που θα σταθεί δίπλα του σε κάθε βήμα: την Αντρούλα. Δικηγόρο και κόρη στενού φίλου του. Η γνωριμία τους εξελίσσεται γρήγορα σε απόφαση ζωής.
«Όλες τις αποφάσεις τις έπαιρνα σε συνεργασία μαζί της», θα πει αργότερα, αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό της ρόλο.
Λίγοι γνωρίζουν ότι ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε από τους πρώτους οικονομικούς συντάκτες στην Κύπρο. Με την επιστροφή του στο νησί συνεργάζεται με το ΡΙΚ, παίρνοντας συνεντεύξεις από υπουργούς και σημαντικές προσωπικότητες του επιχειρηματικού κόσμου.
Παρά τη σταθερή και υψηλόβαθμη θέση του σε γνωστή εργοληπτική εταιρεία, νιώθει ανικανοποίητος. Παίρνει το ρίσκο και ιδρύει από το μηδέν το ΚΕΜΑ, το «επιχειρηματικό του παιδί», που εξελίσσεται σε διεθνή οργανισμό με παρουσία σε περισσότερες από 30 χώρες, αφήνοντας ανεξίτηλη τη σφραγίδα του.
Η πολιτική έρχεται αργότερα, αλλά καθοριστικά. Απογοητευμένος από τους χειρισμούς στο Κυπριακό, αποφασίζει να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας. Για πολλούς θεωρείται «αλεξιπτωτιστής», χωρίς κομματικό παρελθόν πρώτης γραμμής. Με τη στήριξη του ΑΚΕΛ , εκλέγεται το 1988 ως ο τρίτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Θέτει το Κυπριακό στην κορυφή των προτεραιοτήτων του, παρά τα συνεχή εμπόδια από την Τουρκία και τον Ραούφ Ντενκτάς. Γυρίζει την Ευρώπη, φτάνει μέχρι τον Λευκό Οίκο και τη Downing Street, επιδιώκοντας διεθνή στήριξη και ενεργό ρόλο των Ηνωμένων Εθνών.
Απεχθανόταν τη «ξύλινη γλώσσα» της πολιτικής. Πίστευε στις πρακτικές λύσεις. Στη θητεία του υλοποιήθηκαν σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό σύστημα και τη δημόσια υπηρεσία, ενώ κορυφαία παρακαταθήκη παραμένει η ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου. Παράλληλα, έθεσε τις βάσεις για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ανοίγοντας τον δρόμο για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Το 1993 χάνει τις εκλογές από τον Γλαύκο Κληρίδη. Όμως η πολιτική του διαδρομή δεν σταματά. Ιδρύει το Κίνημα Ελευθέρων και αργότερα τους Ενωμένους Δημοκράτες, διετέλεσε βουλευτής και επικεφαλής της Διαπραγματευτικής Ομάδας για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παρέμεινε ενεργός μέχρι τα τελευταία χρόνια, συμμετέχοντας στις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου. Τα τελευταία χρόνια έδωσε τη δική του μάχη με την υγεία του, με τελευταία δημόσια παρέμβαση στις προεδρικές εκλογές του 2023.
Ο Γιώργος Βασιλείου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών.
Σοσιαλιστής, οραματιστής, δημοκράτης. Πάντα δίπλα στον άνθρωπο. Έτσι περιέγραφε ο ίδιος τη ζωή του, μια πορεία που συχνά χαρακτήριζε ως «μια σύγχρονη Οδύσσεια».