Έντονες επιφυλάξεις διεθνών αναλυτών διατυπώνονται για τους κινδύνους μιας νέας ναυτικής αποστολής στα Στενά του Ορμούζ, στον απόηχο της έκκλησης του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς συμμαχικές χώρες να αποστείλουν πολεμικά πλοία για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεσμεύτηκε να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, τη ζωτική αρτηρία για την παγκόσμια ενέργεια που παραμένει αποκλεισμένη από το Ιράν, όμως στρατιωτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι του Ναυτικού προειδοποιούν ότι η επιχείρηση μπορεί να μετατραπεί σε μια θαλάσσια παγίδα θανάτου. Παρά τις υποσχέσεις του Τραμπ και του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ για την έναρξη επιχειρήσεων συνοδείας δεξαμενόπλοιων «πολύ σύντομα», η πραγματικότητα στο πεδίο είναι εξαιρετικά περίπλοκη καθώς το στενό έχει πλάτος μόλις 21 μίλια στο στενότερο σημείο του. Αξιωματικοί του Ναυτικού χαρακτηρίζουν την περιοχή ως ένα εν δυνάμει «kill box» (ζώνη εξόντωσης), όπου τα αμερικανικά πλοία θα είναι πλήρως εκτεθειμένα σε ιρανικά drones και αντιπλοϊκούς πυραύλους.
Η πρόκληση είναι τεράστια και ο Μοχάμαντ Ελμάσρι, καθηγητής στο Ινστιτούτο της Ντόχα, επισημαίνει ότι τα βαριά πολεμικά πλοία είναι αργά και αποτελούν εύκολους στόχους, ειδικά όταν το Ιράν μπορεί να επιτεθεί από οποιοδήποτε σημείο της ενδοχώρας του χρησιμοποιώντας drones Shahed με βεληνεκές 2.500 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με ειδικούς, μια ασφαλής επιχείρηση συνοδείας θα απαιτούσε τουλάχιστον δύο πολεμικά πλοία ανά δεξαμενόπλοιο για τη φύλαξη νηοπομπών, καθώς και συνεχή εναέρια κάλυψη από drones MQ-9 Reaper. Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει ακόμη και τη χρήση χερσαίων δυνάμεων για την κατάληψη των ακτών, έχοντας ήδη στείλει 2.200 πεζοναύτες στην περιοχή. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ο έλεγχος της ακτογραμμής δεν εξαλείφει την απειλή, καθώς το Ιράν διαθέτει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που μπορούν να εκτοξευθούν από τα βάθη της επικράτειάς του.
Το γεγονός ότι το Ιράν εξαπέλυσε πρόσφατα επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων στα ανοικτά των ακτών του Ιράκ, εκατοντάδες μίλια μακριά από τα στενά, αποδεικνύει ότι ολόκληρος ο Περσικός Κόλπος παραμένει ευάλωτος. Με περισσότερες από 20 επιθέσεις σε εμπορικά πλοία από την έναρξη του πολέμου, η στρατιωτική παρουσία από μόνη της δεν αρκεί για να πείσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να επιστρέψουν. Όπως επισημαίνει ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, Mick Mulroy, ο τελευταίος λόγος ανήκει στους πλοιοκτήτες και τις ασφαλιστικές, οι οποίες απαιτούν πλήρη παύση των εχθροπραξιών και επίσημες διαβεβαιώσεις από την Τεχεράνη για να ρισκάρουν ξανά τη διέλευση των πληρωμάτων τους.
Αυτή η «επικίνδυνη πρόταση» έχει οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο, με τις ασφαλιστικές εταιρείες να αρνούνται την κάλυψη και τη Lloyd’s List Intelligence να προβλέπει ότι η κυκλοφορία θα περιοριζόταν μόλις στο 10% των φυσιολογικών επιπέδων. Ακόμη και με τη συνδρομή συμμάχων όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η εξομάλυνση της κίνησης για τα 600 εγκλωβισμένα πλοία φαντάζει αδύνατη χωρίς μια διπλωματική λύση, καθώς οι κινητοί εκτοξευτές του Ιράν παραμένουν επιχειρησιακοί και ικανοί να καταφέρουν «τιμωρητικά πλήγματα» σε οποιοδήποτε σκάφος βρεθεί στην εμβέλειά τους.
Με πληροφορίες από ertnews, Al Jazeera, Wall Street Journal
Γιατί το ριψοκίνδυνο σχέδιο του Τραμπ για τα Στενά του Ορμούζ είναι καταδικασμένο να αποτύχει: Το «βατερλώ» της διεθνούς ναυτικής αποστολής
Η έκκληση του Προέδρου Τραμπ για τη δημιουργία μιας διεθνούς ναυτικής αποστολής στα Στενά του Ορμούζ προκαλεί έντονες επιφυλάξεις από στρατιωτικούς αναλυτές και αξιωματούχους του Ναυτικού. Παρά την υπόσχεση για την προστασία της ναυσιπλοΐας, η περιοχή θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη, με το στενό να αποτελεί εν δυνάμει «ζώνη εξόντωσης» λόγω της απειλής από ιρανικά drones και αντιπλοϊκούς πυραύλους. Η επιχείρηση συνοδείας δεξαμενόπλοιων θα απαιτούσε σημαντικές δυνάμεις και συνεχή εναέρια κάλυψη, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει ακόμη και τη χρήση χερσαίων δυνάμεων. Η ευαλωτότητα του Περσικού Κόλπου επιβεβαιώνεται από τις πρόσφατες επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση. Η απλή στρατιωτική παρουσία δεν επαρκεί για να πείσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να επιστρέψουν, καθώς απαιτούν πλήρη παύση των εχθροπραξιών και επίσημες διαβεβαιώσεις ασφάλειας. Η οικονομική αβεβαιότητα που προκαλείται από την κατάσταση έχει οδηγήσει σε άρνηση ασφαλιστικής κάλυψης και προβλέψεις για δραματική μείωση της κυκλοφορίας των πλοίων. Ακόμη και η συνδρομή συμμάχων δεν φαίνεται να αρκεί για την εξομάλυνση της κατάστασης, καθιστώντας μια διπλωματική λύση απαραίτητη. Συνολικά, το σχέδιο του Τραμπ για τα Στενά του Ορμούζ θεωρείται ριψοκίνδυνο και με περιορισμένες πιθανότητες επιτυχίας, λόγω των γεωπολιτικών και στρατιωτικών προκλήσεων που παρουσιάζει η περιοχή.
