Γιατί η ρήξη του Τραμπ με την Ευρώπη για τη Γροιλανδία είναι δίκοπο μαχαίρι για τη Ρωσία

Δίκοπο μαχαίρι για τη Ρωσία η ρήξη του Τραμπ με την Ευρώπη για τη Γροιλανδία αναφέρει σε ανάλυση του το CNNi – Η κυρίαρχη άποψη στη Ρωσία
Η τακτική του διαίρει και βασίλευε αποτελεί μακροχρόνια στρατηγική του Κρεμλίνου με στόχο να δημιουργήσει ένα μόνιμο σχίσμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης και να οδηγήσει τελικά στην αποδυνάμωση των χωρών της Γηραιάς Ηπείρου.
Για χρόνια, η Ρωσία προσπαθεί να υπονομεύσει τους δυτικούς θεσμούς, τους οποίους θεωρεί ως εμπόδια στις εδαφικές φιλοδοξίες της και στα όνειρά της για επιστροφή σε ένα καθεστώς σοβιετικού τύπου.
Η διάλυση του ΝΑΤΟ αποτελεί μια πολυετή ρωσική φαντασίωση που αναβίωσε μετά τον πόλεμο της Ουκρανίας. Οι ανησυχίες για πιθανή επέκταση του ΝΑΤΟ χρησιμοποιήθηκαν από το Κρεμλίνο για να δικαιολογήσουν την εισβολή πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια στην Ουκρανία, όπως σημειώνει το CNNi.
Η προοπτική της διάλυσης της ενότητας της Δύσης και του ΝΑΤΟ, που για 80 χρόνια αποτελούσε προπύργιο ενάντια στη ρωσική απειλή, λόγω των δηλώσεων Τραμπ για κατάληψη της Γροιλανδίας ίσως να κάνει κάποιους στο Κρεμλίνο να επιχαίρουν καθώς βλέπουν τους εχθρούς τους να βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης μεταξύ τους.
«Η Κίνα και η Ρωσία πρέπει να διασκεδάζουν», παρατήρησε η Κάγια Κάλλας, επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο X, αφού ο Τραμπ απείλησε με έκτακτους δασμούς τους Ευρωπαίους συμμάχους που αντιτίθενται σε μια κατάληψη από τις ΗΠΑ.
Τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία απορρίπτουν σθεναρά τους ισχυρισμούς ότι έχουν εδαφικά σχέδια στη Γροιλανδία, ακόμη και ο στρατός της Δανίας υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει σημαντική απειλή εισβολής από τα ανατολικά.
Στην ρωσική κρατική τηλεόραση, ωστόσο, σχολιαστές με στενούς δεσμούς με το Κρεμλίνο, πανηγύρισαν για τις κινήσεις του Τραμπ για τη Γροιλανδία, τις οποίες αξιολόγησαν ως «καταστροφικό πλήγμα στο ΝΑΤΟ» και ως «πραγματικά τρομερές για τη Ρωσία».
Η κυρίαρχη άποψη στη Ρωσία
Η άποψη που κερδίζει έδαφος στη Ρωσία είναι ότι, με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ να αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών και την διατλαντική ενότητα να ενδεχομένως να καταρρέει, η υποστήριξη της Δύσης προς την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας είναι βέβαιο ότι θα κλονιστεί, δίνοντας στη Μόσχα ένα ακόμη ισχυρότερο προβάδισμα στο πεδίο της μάχης.
Δυστυχώς για το Κίεβο, αυτή μπορεί να αποδειχθεί μια ακριβής εκτίμηση. Αλλά οι φελλοί της σαμπάνιας στο Κρεμλίνο δεν έχουν σκάσει ακόμα.
Τουλάχιστον αρχικά, υπήρξε μια σχετικά συγκρατημένη επίσημη αντίδραση από τη Μόσχα, με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, να λέει στους δημοσιογράφους ότι ο Τραμπ, στο θέμα της Γροιλανδίας, «ενεργούσε εκτός των κανόνων του διεθνούς δικαίου».
Οι ανησυχίες του Κρεμλίνου για το μέλλον
Ο έλεγχος των ΗΠΑ επί της Γροιλανδίας μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί στη Μόσχα ως μια πραγματική πρόκληση για την κυριαρχία της Ρωσίας στην περιοχή της Αρκτικής.
Αλλά το Κρεμλίνο πιθανότατα έχει βαθύτερες ανησυχίες, καθώς παρακολουθεί τις κινήσεις της κυβέρνησης Τραμπ.
«Μονομερείς και επικίνδυνες ενέργειες συχνά υποκαθιστούν τη διπλωματία, τις προσπάθειες για την επίτευξη συμβιβασμού ή την εύρεση λύσεων που θα ταίριαζαν σε όλους», ανέφερε πρόσφατα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στην πρώτη του ομιλία για την εξωτερική πολιτική για τη νέα χρονιά.
«Αντί να συμμετέχουν σε διάλογο υπάρχουν εκείνοι που βασίζονται στην αρχή “η δύναμη κάνει το σωστό” για να υποστηρίξουν τις μονομερείς αφηγήσεις τους, εκείνοι που πιστεύουν ότι μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους, να διδάξουν στους άλλους πώς πρέπει να ζουν και να εκδίδουν εντολές», πρόσθεσε ο Πούτιν, χωρίς καμία ένδειξη αυτογνωσίας, σε μια προφανή αναφορά στις ενέργειες των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή.
Σε δύσκολη θέση η Μόσχα
Ήδη, το δίκτυο συμμαχιών της Μόσχας – που έχει πληγεί σοβαρά από την ανατροπή του υποστηριζόμενου από τη Ρωσία Σύρου δικτάτορα, Μπασάρ αλ-Άσαντ, πέρυσι – δείχνει σημάδια γρήγορης διάλυσης.
Το Ιράν, ένας μακροχρόνιος σύμμαχος της Ρωσίας, έγινε στόχος επώδυνων αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ και του Ισραήλ πέρυσι. Μετά την πρόσφατη βίαιη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλωτών εκεί, μπορεί να γίνει στόχος νέας επίθεσης η οποία μπορεί να απειλήσει την επιβίωση του φιλορωσικού ισλαμικού καθεστώτος.
Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η δραματική σύλληψη από τις αμερικανικές δυνάμεις του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, ενός συμμάχου του Κρεμλίνου, ήταν ένα ακόμη χαστούκι για τη Μόσχα.
Επιπλέον, η συζήτηση για την Κούβα, έναν παραδοσιακό σύμμαχο της Ρωσίας και εχθρό των ΗΠΑ, που είναι ο επόμενος στη λίστα της Ουάσιγκτον για αλλαγή καθεστώτος υποδηλώνει περαιτέρω ταπείνωση στην εξωτερική πολιτική για το Κρεμλίνο.
Η Μόσχα εδώ και καιρό υποτιμά τη διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρώντας την ως ένα δυτικό εργαλείο, γεμάτο διπλά μέτρα και σταθμά, για να περιορίσει τους αντιπάλους της.
Μεταξύ άλλων έχει αμφισβητήσει ανοιχτά την απαγόρευση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών για αλλαγή συνόρων με βία και έχει πιέσει συστηματικά για έναν κόσμο όπου οι μεγάλες δυνάμεις δικαιούνται αποκλειστικές σφαίρες επιρροής.
Η Ουάσιγκτον φαίνεται τώρα να συμμερίζεται όλο και περισσότερο αυτή τη ρωσική κοσμοθεωρία, στα χαρτιά και πρόκειται για μια σημαντική νίκη για τη Μόσχα.
Αλλά το κλίμα δεν είναι ακόμη εορταστικό λόγω των φόβων για τη μορφή του επικίνδυνου νέου κόσμου που μπορεί τώρα να πάρει σάρκα και οστά.
Ο Τραμπ και οι πολιτικές του μπορεί να αποδειχθούν μια σημαντική πρόκληση για ένα Κρεμλίνο που έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει μια πιο σταθερή και προβλέψιμη κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Όπως σχολίασε με αγωνία μια ισχυρή ρωσική ταμπλόιντ, η Moskovskij Komsomolets, «έχουμε την αίσθηση ότι όλα έχουν γίνει κομμάτια».
Πηγή: CNN.gr