Αυτά είναι τα υποβρύχια drone με τα οποία το Ιράν χτυπάει τα δεξαμενόπλοια

Ολοένα και αυξάνονται οι επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων και δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ, οι οποίες επιτυγχάνονται -συχνά- με τη χρήση ναυτικών drones.
Τα πρόσφατα έγιναν από μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας, δηλαδή μικρά ταχύπλοα-καμικάζι γεμάτα εκρηκτικά που κατευθύνονται πάνω στο πλοίο και εκρήγνυνται κατά την πρόσκρουση.
Το Reuters περιγράφει ακριβώς αυτό το μοτίβο, με αντικείμενο σε σχήμα μικρού speedboat να πέφτει πάνω στο πλευρό δεξαμενόπλοιου, ενώ ειδικοί της Ambrey και του RUSI εκτιμούν ότι πρόκειται για naval drone επιφανείας.
Παρά ταύτα, η υποβρύχια διάσταση της απειλής είναι υπαρκτή και ίσως πολύ πιο ανησυχητική μακροπρόθεσμα. Τον Φεβρουάριο του 2024, η U.S. Central Command ανακοίνωσε ότι καταστράφηκε ένα uncrewed underwater vehicle (UUV) σε ύδατα που ελέγχουν οι Χούθι, ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα οι αμερικανικές αρχές είχαν ανακοινώσει κατάσχεση ιρανικής αποστολής όπλων που περιλάμβανε εξαρτήματα για UUVs και USVs. Το USNI News συνέδεσε ευθέως αυτή την εμφάνιση υποβρύχιων drones με ιρανική τεχνολογία και μεθόδους που περνούν μέσω των συμμάχων της Τεχεράνης.
Η πιο ενδιαφέρουσα τεχνική αποτίμηση έρχεται από τον αναλυτή H. I. Sutton, ο οποίος περιγράφει ένα πιθανό ιρανικό μοντέλο ως τορπιλοειδές one-way attack underwater drone. Με απλά λόγια, πρόκειται για μικρό υποβρύχιο drone-καμικάζι, σχεδιασμένο να πλησιάζει αθόρυβα τον στόχο και να τον χτυπά κάτω ή κοντά στην ίσαλο γραμμή, εκεί όπου ένα μεγάλο εμπορικό πλοίο είναι εξαιρετικά ευάλωτο.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, αυτό το όπλο φαίνεται καταλληλότερο για πλήγματα σε στατικούς στόχους, όπως πλοία αγκυροβολημένα, λιμάνια ή εγκαταστάσεις, αλλά δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθεί και κατά κινούμενων πλοίων εφόσον διαθέτει κάποιο σύστημα καθοδήγησης. Ο Sutton σημειώνει επίσης ότι το όχημα ενδέχεται να ανασηκώνει μικρό ιστό για αισθητήρες παρατήρησης ή να χρησιμοποιεί καλωδιακή καθοδήγηση, κάτι που θα περιόριζε την εμβέλεια αλλά θα αύξανε τον έλεγχο στο τελικό στάδιο της προσβολής.
Αυτό ακριβώς κάνει τα υποβρύχια drones τόσο επικίνδυνα. Σε αντίθεση με τα εναέρια drones ή τους πυραύλους, δεν εντοπίζονται εύκολα από συμβατικά ραντάρ. Μπορούν να κινηθούν χαμηλά, να εκμεταλλευτούν το θόρυβο και την κίνηση της θάλασσας, να πλησιάσουν εμπορικά πλοία σε στενά περάσματα και να πλήξουν ένα τεράστιο δεξαμενόπλοιο στο πιο ευαίσθητο σημείο του. Ακόμη κι αν η γόμωση δεν είναι τεράστια, ένα χτύπημα χαμηλά στο κύτος μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά, εισροή υδάτων, ακινητοποίηση ή σοβαρό επιχειρησιακό σοκ, με δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό αποτέλεσμα. Η λογική αυτή ταιριάζει απόλυτα στη ναυτική στρατηγική του Ιράν, η οποία βασίζεται διαχρονικά στην ασύμμετρη φθορά και όχι στην κλασική ναυτική υπεροχή.