Η Ελλάδα ήταν και παραμένει ο ισχυρότερος μας σύμμαχος σε κάθε πτυχή της ζωής μας, ανέφερε η Πρόεδρος της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου, κατά τον χαιρετισμό της, στην παρουσίαση του λευκώματος «Σαν δικό του παιδί», στη Δημοσιογραφική Εστία, το βράδυ της Παρασκευής. Πρόκειται για μια έκδοση της Βουλής των Αντιπροσώπων σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Ασυνόδευτων Φιλοξενηθέντων Παιδιών στην Ελλάδα 1974-1979.
Όπως είπε, το λεύκωμα «Σαν δικό τους παιδί», που εκδίδεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων μετά από πρόταση του Συνδέσμου Ασυνόδευτων Φιλοξενηθέντων Παιδιών στην Ελλάδα 1974-1979, αποτελεί μια χειρονομία των προσφυγόπουλων που βρέθηκαν στην Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή του 1974 προς τις οικογένειες και τα ιδρύματα που τους φιλοξένησαν με ανιδιοτέλεια πριν από πενήντα δύο σχεδόν χρόνια, από τον Πύργο Ηλείας μέχρι την Κρήτη και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κάλυμνο.
Σύμφωνα με την κ. Δημητρίου, αποτελούμενη από έξι ενότητες, η έκδοση παρουσιάζει, μέσα από φωτογραφίες, μαρτυρίες, δημοσιεύματα της εποχής, προσωπικά και δημόσια έγγραφα, επιστολές και άλλα τεκμήρια, τη φιλοξενία Κυπριόπουλων στην Ελλάδα από τη στιγμή της λήψης της πρωτοβουλίας από την Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης μέχρι τη διασπορά της ιδέας σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, την αναχώρηση από τη Λεμεσό και την άφιξη στον Πειραιά το φθινόπωρο του 1974, τη θερμή υποδοχή του ελληνικού λαού στη μεγάλη διαδρομή προς τον Πύργο Ηλείας και άλλους, στη συνέχεια, προορισμούς, την παραμονή των παιδιών μακριά από το σπίτι και την οικογένειά τους αλλά στη ζεστή αγκαλιά των Ελλαδιτών, καθώς και τον αποχαιρετισμό και την επιστροφή στην Κύπρο.
"Μέσα από τις βιωματικές μαρτυρίες, τα έγγραφα και τις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο λεύκωμα ξετυλίγονται μνήμες βαθιά χαραγμένες και αναδύονται η απώλεια, η προσαρμογή, αλλά και η ανθεκτικότητα της παιδικής ψυχής. Προβάλλουν όμως και οι ισχυροί συναισθηματικοί δεσμοί που αναπτύχθηκαν τότε και διατηρούνται έως σήμερα. Εξάλλου η Ελλάδα ήταν και παραμένει ο ισχυρότερος μας συμμαχος σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Αυτό αποδείχθηκε και πρόσφατα, αυτό αποδεικνύεται συνεχώς", υπογράμμισε.
Η έκδοση αφιερώνει επίσης σημαντικό αριθμό σελίδων στις σύγχρονες δράσεις μνήμης και ευγνωμοσύνης, που εκκινούν με τη σύσταση της ομάδας πρωτοβουλίας, η οποία σύντομα μετατράπηκε σε σύνδεσμο και συνεχίζεται με συνέπεια μέχρι σήμερα, ανέφερε.
Η Πρόεδρος της Βουλής σημείωσε ότι το λεύκωμα δεν επιχειρεί να διερευνήσει ιστορικά, να κρίνει ή να εξαγάγει συμπεράσματα, αλλά να αποτυπώσει το ιδιάζον βίωμα ενός σημαντικού αριθμού ενήλικων πλέον Κυπρίων, "το οποίο συνυφαίνεται με το βαθύ τραύμα που ενώνει όλους μας".
Όπως είπε, το μεγαλύτερο μέρος του υλικού της έκδοσης, κυρίως το αρχειακό υλικό και οι μαρτυρίες από τη φιλοξενία στον νομό Ηλείας, έχει παραχωρηθεί μέσω του Συνδέσμου Ασυνόδευτων Φιλοξενηθέντων Παιδιών στην Ελλάδα 1974-1979. Επιπρόσθετα, η εκδοτική ομάδα της Υπηρεσίας Ερευνών, Μελετών και Εκδόσεων αναζήτησε και συνέλεξε επιπλέον υλικό από όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, μέσα από διάσπαρτες και ποικιλόμορφες πληροφορίες και μέσα από την πολύ σημαντική μελέτη-έκδοση της Νιόβης Κερκίδου.
"Το υλικό που χρησιμοποιείται είναι μόνο ενδεικτικό των πολλών τεκμηρίων που φυλάσσονται κυρίως σε προσωπικά αρχεία. Στάθηκαμε απέναντι σε αυτό και στην προσωπική εμπειρία κάθε Κυπριόπουλου με σεβασμό, ευαισθησία και διακριτικότητα. Θα ήθελα προσωπικά να ευχαριστήσω όλους όσοι παραχώρησαν φωτογραφίες, έγγραφα, μαρτυρίες και πληροφορίες, συμβάλλοντας καθοριστικά στην υλοποίηση της έκδοσης που κρατάμε σήμερα στα χέρια μας. Ευχαριστώ επίσης όσες και όσους έστειλαν υλικό από το εξωτερικό. Και φυσικά να μην ξεχνάμε εκείνες και εκείνους που μοιράστηκαν το βίωμά τους, αλλά δεν βρίσκονται πια μαζί μας", ανέφερε.
Η κ. Δημητρίου πρόσθεσε ότι με την έκδοση αυτού του λευκώματος, η Βουλή των Αντιπροσώπων επιθυμεί να δώσει φωνή και να τιμήσει "τα παιδιά που αναγκάστηκαν να ενηλικιωθούν πρόωρα και με αξιοπρέπεια, θάρρος και δύναμη ψυχής να συνεχίσουν τη ζωή τους σε μια άλλη πατρίδα, πολλά από τα οποία βρίσκονται σήμερα ανάμεσά μας". Ταυτόχρονα, πρόσθεσε, επιθυμεί να τιμήσει τους λειτουργούς που φρόντισαν αυτά τα παιδιά στα φιλανθρωπικά ιδρύματα, αλλά κυρίως τις ανάδοχες οικογένειες στον νομό Ηλείας και αλλού, ανθρώπους του μεροκάματου που, παρά τις δυσκολίες, άνοιξαν τις καρδιές και τα σπίτια τους στα φοβισμένα Κυπριόπουλα, προσφέροντάς τους απλόχερα αγάπη.
Εξάλλου, σημείωσε ότι το λεύκωμα δεν απευθύνεται μόνο σε όσους δέχθηκαν τις τραγικές συνέπειες της τουρκικής θηριωδίας. Απευθύνεται πρώτιστα προς τις νέες γενιές, καθώς έχει ως βασικό στόχο την ενίσχυση της συλλογικής μνήμης ως φορέα ιστορικής συνείδησης όχι μόνο των ανθρώπων που βιώνουν μια τραγωδία, αλλά και όλων όσοι γεννιούνται και μεγαλώνουν πάνω στα συντρίμια της.
"Θα ήθελα για άλλη μια φορά να διαβεβαιώσω εκ της θέσεώς μου ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων με κάθε τρόπο, θεσμικά και νομοθετικά, θα στηρίζει πάντοτε πρωτοβουλίες που ενισχύουν ουσιαστικά τον κοινό μας αγώνα για διάσωση της ιστορικής μνήμης και συνάμα επανένωσης του τόπου μας", είπε.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Βουλής των Αντιπροσώπων, η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή σύντομης ταινίας για τη φιλοξενία Κυπριόπουλων στην Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή του 1974.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ασυνόδευτων Φιλοξενηθέντων Παιδιών στην Ελλάδα 1974-1979, Ανδρέας Θεοδοσίου, καλώντας σε μονόλεπτη σιγή στη μνήμη των τότε φιλοξενηθέντων παιδιών που σήμερα δεν βρίσκονται πια μαζί μας, επισήμανε ότι το λεύκωμα δεν μιλά μόνο για το χθες, αλλά και για την αντοχή της ανθρώπινης ψυχής, την αλληλεγγύη και την αγάπη που μπορεί να γεννηθεί και μέσα από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας.
Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων, Νίκος Κέττηρος, τόνισε τη σημασία της έκδοσης για τις νέες γενιές, καθώς, ενώ σήμερα τα γεγονότα και η ιστορία διαστρεβλώνονται και η αλήθεια γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης, το λεύκωμα δεν βασίζεται σε θεωρίες ή ερμηνείες αλλά σε πρόσωπα, ονόματα και αληθινές ιστορίες ζωής.
Η Θεώνη Γεωργοπούλου, Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ήλιδας, ανέγνωσε τον χαιρετισμό του δημάρχου Ήλιδας Χρήστου Χριστοδουλόπουλου, αναφέροντας ότι η υποδοχή προσφυγόπουλων από την Κύπρο στην Ελλάδα είναι μία σελίδα της ιστορίας που δεν γράφτηκε με αίμα ή όπλα αλλά με περίσσια ανθρωπιά, αποδεικνύοντας ότι μέσα στον πόλεμο μπορεί να ανθίσει η ειρήνη και η προσφυγιά να συναντήσει τη φιλοξενία.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τρεις μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι ως παιδιά φιλοξενήθηκαν στην Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή του 1974, αλλά και με την κατάθεση μίας Κύπριας μητέρας που έστειλε τα παιδιά της στην Ελλάδα, έχοντας ως οδυνηρό κίνητρο αποχωρισμού την ασφάλειά τους μακριά από τη συμφορά του πολέμου.
Το λεύκωμα περιλαμβάνει πλούσιο αρχειακό υλικό -φωτογραφίες και έγγραφα από ιδιωτικά αρχεία και δημόσιους φορείς της Κύπρου και της Ελλάδας, καθώς και δημοσιεύματα της εποχής- και επιχειρεί να διαφωτίσει το ευρύτερο κοινό για μία από τις πιο συγκινητικές πτυχές της νεότερης ιστορίας της Κύπρου, άρρηκτα συνδεδεμένη ωστόσο με το τραύμα του 1974, η οποία παρέμεινε σχεδόν άγνωστη για πολλά χρόνια.
Πηγή: ΚΥΠΕ
Αννίτα: Η Ελλάδα ήταν και παραμένει ο ισχυρότερος μας σύμμαχος
Η Πρόεδρος της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου, τόνισε ότι η Ελλάδα είναι και παραμένει ο ισχυρότερος σύμμαχος της Κύπρου σε κάθε πτυχή της ζωής. Η δήλωση έγινε κατά την παρουσίαση του λευκώματος «Σαν δικό του παιδί», το οποίο τεκμηριώνει τη φιλοξενία Κυπριόπουλων στην Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Το λεύκωμα αποτελεί μια χειρονομία των προσφυγόπουλων προς τις οικογένειες και τα ιδρύματα που τους φιλοξένησαν με ανιδιοτέλεια. Παρουσιάζει φωτογραφίες, μαρτυρίες και έγγραφα που καταγράφουν την υποδοχή και τη φροντίδα που έλαβαν τα παιδιά στην Ελλάδα. Η κ. Δημητρίου ανέφερε ότι το λεύκωμα περιλαμβάνει έξι ενότητες που καλύπτουν ολόκληρη την περίοδο της φιλοξενίας, από την αρχική πρωτοβουλία μέχρι την επιστροφή των παιδιών στην Κύπρο. Επισήμανε ότι το υλικό της έκδοσης προέρχεται από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και περιλαμβάνει αρχειακό υλικό και μαρτυρίες. Η Πρόεδρος της Βουλής τόνισε ότι το λεύκωμα δεν έχει σκοπό να κρίνει ή να εξαγάγει συμπεράσματα, αλλά να αποτυπώσει το βίωμα των Κυπρίων που βρέθηκαν στην Ελλάδα μετά την εισβολή, ένα βίωμα που συνυφαίνεται με το κοινό τραύμα όλων.
