Ανατροπή απόφασης που είχε εκδοθεί υπέρ του ΘΟΚ – Κατέχει δεσπόζουσα θέση έναντι των ιδιωτικών θεάτρων

Άκρως σημαντική απόφαση που αφορά στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και τη δεσπόζουσα θέση που κατέχει στα θεατρικά δρώμενα, εξέδωσε το Διοικητικό Εφετείο.
Μετά από έφεση της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού, το Εφετείο ακύρωσε πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε απόφαση της ΕΠΑ να επιβάλει πρόστιμο στον ΘΟΚ για κατοχή και ελεγχόμενη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Το Εφετείο έκρινε ότι ορθά η ΕΠΑ υπέδειξε πως ο ΘΟΚ δεν μπορούσε να διανέμει την κρατική χορηγία σε ιδιωτικά θέατρα και παράλληλα να χρηματοδοτείται απρόσκοπτα από το κράτος και ουσιαστικά να ανταγωνίζεται τα ιδιωτικά θέατρα.
Το θέμα εξετάστηκε από την ΕΠΑ όταν ιδιωτικός θεατρικός οργανισμός κατήγγειλε το 2018 τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου για κατοχή και ελεγχόμενη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, κατά παράβαση των τότε ισχυόντων περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμων (εφεξής «ο Νόμος 13(Ι) του 2008»).
Μετά από εξέταση της καταγγελίας, η ΕΠΑ έκρινε ότι ο ΘΟΚ καταχράται τη δεσπόζουσα θέση του στη θεατρική αγορά διότι -ενώ ανταγωνιζόταν τα ιδιωτικά θέατρα- ήταν αρμόδιος για την έγκριση και διανομή της κρατικής επιχορήγησης προς αυτά τα ιδιωτικά θέατρα με αποτέλεσμα (α) να επιλέγει ο ίδιος τον βαθμό της οικονομικής ισχύος των άμεσα ανταγωνιστών του, ενώ ο ίδιος χρηματοδοτείτο από το Κράτος απρόσκοπτα, και (β) να αποκτά ευαίσθητες πληροφορίες για αυτούς τους ανταγωνιστές μέσω των αιτήσεών τους για επιχορήγηση.
Στις 8.8.2019, η ΕΠΑ επέβαλε στον ΘΟΚ διοικητικό πρόστιμο ανερχόμενο στο 5% επί του κύκλου εργασιών του για το έτος 2018, απόφαση η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 22.11.2019.
Ο ΘΟΚ αντέδρασε στην απόφαση αυτή με προσφυγή όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η αρμοδιότητα διανομής κρατικών χορηγιών προς ιδιωτικά θέατρα ενέπιπτε στους σκοπούς του ΘΟΚ κατά το Άρθρο 6 του Νόμου 71 του 1970, γι’ αυτό και αποφάνθηκε ότι η εκ της ΕΠΑ προτεινόμενη μεταβίβαση αρμοδιότητας (από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΘΟΚ προς ανεξάρτητη εσωτερική επιτροπή) απαγορευόταν από το Άρθρο 17(4) των περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμων στην απουσία νομοθετικής διάταξης η οποία να επέτρεπε τέτοια μεταβίβαση. Μετά τη διαπίστωση αυτή ακύρωσε την απόφαση της ΕΠΑ.
Η Επιτροπή εφεσίβαλε την απόφαση και το Διοικητικό Εφετείο συμφώνησε με τη θέση της κρίνοντας ότι σαφώς, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΘΟΚ μπορούσε -βάσει του Άρθρου 3(2) του Νόμου 23 του 1962- να εκχωρήσει την επίμαχη αρμοδιότητα κρατικής επιχορήγησης των ιδιωτικών θεάτρων, μεταξύ άλλων, σε τεχνική, ανεξάρτητη επιτροπή συγκροτούμενη από μέλη του προσωπικού το οποίο ο ΘΟΚ υπέχει βάσει του Άρθρου 8 του Νόμου 71 του 1970, καθότι οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού ευλόγως εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Διοικητικού Συμβουλίου. Έκρινε επίσης ως εσφαλμένη τη θέση του ΘΟΚ, ως αναπτύχθηκε πρωτόδικα ή/και ενώπιον του Εφετείου, πως το Διοικητικό Συμβούλιο του ήταν το μόνο εκ του νόμου αρμόδιο για την άσκηση της επίμαχης αρμοδιότητας και ότι δεν μπορούσε νόμιμα να εκχωρήσει την αρμοδιότητα.
Καταληκτικά, αναφέρει το Εφετείο και με κάθε σεβασμό, εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο υιοθέτησε τη θέση του ΘΟΚ πως το Διοικητικό Συμβούλιο του ήταν το μόνο -κατά νόμο- αρμόδιο για την κρατική επιχορήγηση των ιδιωτικών θεάτρων και ότι δεν υφίστατο νόμιμος τρόπος εκχώρησης αυτής της αρμοδιότητας. Ήταν η καταληκτική κρίση του Δικαστηρίου πως η έφεση επιτυγχάνει και παραμερίζεται η εφεσιβαλλόμενη απόφαση ημερ. 11.2.2022.
Παράλληλα, το Εφετείο παρέπεμψε στο πρωτόδικο Δικαστήριο προς εξέταση κατά προτεραιότητα των άλλων λόγων ακύρωσης που προέβαλε πρωτόδικα ο ΘΟΚ και οι οποίοι δεν εξετάστηκαν.