Ακριβά σπίτια, βαριές ευθύνες

Του
Κωνσταντίνου Ζαχαρίου
Την ώρα που η στεγαστική κρίση βαθαίνει και χιλιάδες νοικοκυριά δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν προσιτή κατοικία, η κυβέρνηση συνεχίζει να περιορίζεται σε γενικόλογες διακηρύξεις και υποσχέσεις χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα. Αντίθετα, το ΑΚΕΛ καταθέτει τεκμηριωμένες και ρεαλιστικά εφαρμόσιμες προτάσεις, που απαντούν στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Η συζήτηση στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εσωτερικών για τις πωλήσεις ακινήτων σε ξένους άνοιξε ύστερα από πρωτοβουλία του ΑΚΕΛ και τις δύο προτάσεις νόμου που κατέθεσε ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος, Στέφανος Στεφάνου. Όπως αναγνωρίστηκε και κατά τη συνεδρία της Επιτροπής, πρόκειται για προτάσεις μελετημένες, νομικά επεξεργασμένες και απολύτως εφαρμόσιμες.
Τα στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή είναι αποκαλυπτικά. Το 2024 σχεδόν το 40% των πωλήσεων ακινήτων αφορούσε αλλοδαπούς αγοραστές, εκ των οποίων το 27% υπηκόους τρίτων χωρών. Ιδιαίτερα υψηλά είναι τα ποσοστά σε επαρχίες όπως η Πάφος, όπου αγγίζουν το 65%, αλλά και σε Αμμόχωστο, Λάρνακα και Λεμεσό.
Τα δεδομένα αυτά σκιαγραφούν μια αγορά που λειτουργεί χωρίς επαρκείς ελέγχους, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο για την κοινωνική συνοχή όσο και για την εθνική ασφάλεια. Σε μια χώρα υπό κατοχή, η ανεξέλεγκτη πώληση γης σε ευαίσθητες περιοχές δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αδράνεια ή ελαφρότητα.
Την ίδια στιγμή, η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε καθημερινό βάρος για χιλιάδες οικογένειες. Νέα ζευγάρια, εργαζόμενοι και φοιτητές βρίσκονται αντιμέτωποι με απαγορευτικές τιμές αγοράς και ενοικίασης, ενώ η κυβερνητική απάντηση εξαντλείται σε εξαγγελίες χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, το ΑΚΕΛ προτείνει αυστηρό έλεγχο στις αγοραπωλησίες ακινήτων από αλλοδαπούς, περιορισμούς σε ευαίσθητες περιοχές, υποχρεωτική αποκάλυψη του πραγματικού δικαιούχου, τερματισμό της πρακτικής των εκχωρητηρίων και απαγόρευση της πλήρους αγοράς γεωργικής και κτηνοτροφικής γης. Οι προτάσεις αυτές εντάσσονται σε ένα συνολικό σχέδιο στεγαστικής πολιτικής, με στόχο την παραγωγή προσιτής κατοικίας και την στήριξη της κοινωνίας.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει πολιτικό: Θα συνεχίσει η κυβέρνηση να μένει στα λόγια ή θα στηρίξει έμπρακτα λύσεις που απαντούν στις ανάγκες της κοινωνίας;
Σε μια περίοδο όπου η στέγη μετατρέπεται σε προνόμιο για λίγους, οι μισές λύσεις δεν αρκούν. Το ΑΚΕΛ έχει καταθέσει το πλαίσιο. Τώρα είναι η ώρα να φανεί ποιοι επιλέγουν τις λύσεις και ποιοι μένουν στις υποσχέσεις.