Έξω πάμε καλά, μέσα με το στανιό

Έξω πάμε καλά. Το λένε όλοι. Αυτές τις μέρες ειδικά πετούμε. Μέσα τι γίνεται, όμως.
Μέσα είναι όπως τα είπε χτες πυρ και μανία η Πρόεδρος της Βουλής Αννίτα Δημητρίου. «Η κατάσταση είναι δραματική και εκτός ελέγχου». Μιλούσε βέβαια για την κτηνοτροφία και τον αφθώδη πυρετό. Εντάξει, λόγω εκλογών, έχουμε και υπερβολές στον πολιτικό λόγο. Όπως το «είναι πραγματικά εξοργιστικό. Είναι ντροπιαστικό. Είναι βαθιά υποτιμητικό. Είναι μνημείο αποτυχίας και ανευθυνότητας απέναντι στους κτηνοτρόφους μας και την κυπριακή οικονομία».
Για τη διαχείριση της κρίσης όλα αυτά. Σε πιο ειρηνικές εποχές θα ήταν αρκετά ένα δυο χαρακτηριστικά, όχι όλα μαζί. Και ντροπιαστικό και βαθιά υποτιμητικό και μνημείο αποτυχίας και ανευθυνότητας. Αλλά, τι να πει και η Kυβέρνηση; Αφού δίνει αφορμές.
Διότι όταν ο αφθώδης πυρετός ήταν περιορισμένος στα κατεχόμενα ουδείς κινητοποιήθηκε για να μην περάσει στα ελεύθερα. Που ήταν σίγουρο. Ως γνωστό ο αέρας και το λαθρεμπόριο δεν σταματούν στη γραμμή Αττίλα. Ούτε καν διασφαλίστηκε παρέμβαση ΚΑΙ στα κατεχόμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που έστειλε μισό εκατομμύριο εμβόλια, παραδόθηκαν στα κατεχόμενα, αλλά ουδείς ζήτησε θανάτωση ζώων εκεί.
Καλά, αφού η ΕΕ δίνει εμβόλια δεν έπρεπε να έχει κι έναν έλεγχο για τη διαχείριση που έγινε στα κατεχόμενα; Και αφού όλοι ήξεραν ότι γίνεται λαθρεμπόριο τροφών και ζώων και φαρμάκων, δεν έπρεπε να κινητοποιηθούν για πιο αυστηρούς ελέγχους να μην περάσει απ΄ εδώ το κακό;
Όταν πέρασε ξύπνησαν όλοι, συνελήφθη και κάποιος που μετέφερε τσιγάρα, μας είπαν ότι μεταφέρει και σανό και άλλα απαγορευμένα, αλλά ακόμα δεν ξέρουν αν πράγματι ήρθε από τα κατεχόμενα ο πυρετός. Οι έρευνες συνεχίζονται… Όχι ότι έχει σημασία, το κακό έγινε και η καταστροφή φαίνεται να είναι αναπόφευκτη.
Οπότε όσο κι αν τα είπε χύμα και προεκλογικά η Αννίτα Δημητρίου, καλά έκανε και τα είπε, μπας και γίνει κανένα θαύμα και συνέλθουν οι κυβερνώντες και οι κρατικοδίαιτοι αξιωματούχοι. Διότι, δεν είναι μόνο ο αφθώδης πυρετός το πρόβλημα που ΔΕΝ διαχειρίστηκαν.
Πώς γίνεται, για παράδειγμα, να μας λένε σήμερα, μέσα στο χάος των πυραύλων και των απειλών, ότι «οι έλεγχοι απέδειξαν ότι η πολιτική που εφαρμόστηκε από το 1999 για δημιουργία καταφυγίων σε υφιστάμενους ιδιωτικούς χώρους παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες»; Όπως έλεγε χτες ο υπουργός Εσωτερικών, που τρέχει να βρει άκρη.
Αν η πολιτική των καταφυγίων εφαρμόστηκε το 1999, πριν 27 χρόνια, και έγιναν έλεγχοι σήμερα, σημαίνει ότι κάποιοι δεν έκαναν τη δουλειά τους. Βάφτισαν καταφύγια και δεν έλεγξαν καν ότι συνεχίζουν να υπάρχουν. Διότι ο έλεγχος που έγινε τώρα, μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες, έδειξε ότι 194 από αυτά δεν είναι κατάλληλα ή και το χειρότερο, δεν υπάρχουν, κατεδαφίστηκαν. Κι άλλα 288 κάνουν μόνο για να προστατευθούν οι ιδιοκτήτες τους.
Αυτά θα έπρεπε να τα γνωρίζει το κράτος και οι υπηρεσίες του αμέσως, όχι τυχαία επειδή υπάρχει σήμερα πίεση κι έγιναν έλεγχοι.
Στα πιο απλά πάμε καλύτερα; Τι είναι πάλι αυτή η ιστορία με την έκδοση αδειών κυκλοφορίας; Κάθε χρόνο τα ίδια. Ήταν η τελευταία μέρα χθες για την έκδοση και οι πολίτες έπεφταν στα μπλοκαρίσματα του ηλεκτρονικού συστήματος. Εντάξει, μπήκαν προφανώς πολλοί επισκέπτες της τελευταίας στιγμής. Και λοιπόν; Δικαιούνται.
Η ανανέωση των αδειών κυκλοφορίας επιτρεπόταν (χωρίς πρόστιμο) μέχρι ψες τα μεσάνυκτα. Όταν λες στους πολίτες ότι μπορούν μέχρι τα μεσάνυκτα, οφείλεις να φροντίσεις να μπορούν πράγματι. Όχι να μπλοκάρει το ηλεκτρονικό σου σύστημα. Αλλιώς, μη δίνεις αυτό το περιθώριο. Και μην παριστάνεις ως κράτος ότι μπήκες στην ψηφιακή εποχή, διαθέτεις και ειδικό υφυπουργείο και επιτρόπους και πληρώνεις κι εκατομμύρια για κάθε πλατφόρμα που αγοράζεις, αλλά την ώρα της κρίσεως παθαίνεις μπλακ άουτ.
Τα ίδια με τους γιατρούς και το ΓεΣΥ, τα ίδια με τους δικηγόρους και την ηλεκτρονική δικαιοσύνη κι όπου αλλού εφάρμοσαν την ψηφιακή εποχή σε ένα κράτος χειροκίνητο.
Έξω πάμε καλά, λοιπόν, μέσα πάμε όπως πάντα. Όπως πηγαίναμε πριν ανακαλυφθούν τα κομπιούτερ: Τζιυλώντας το αβκό με τη μαναβέλλα.