Έκοψε τον δρόμο σε μοτοσικλετιστή και ζήτησε τα ρέστα- Αποζημίωση €200.000

Σε εκτενή απόφαση, το Εφετείο επιβεβαίωσε πλήρως την κρίση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, απορρίπτοντας όλους τους λόγους έφεσης που προέβαλε η οδηγός αυτοκινήτου σε υπόθεση σοβαρού τροχαίου ατυχήματος με μοτοσικλετιστή και αφήνοντάς τη αποκλειστικά υπεύθυνη τόσο για το ατύχημα όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων ύψους €200.000 πλέον τόκων, χωρίς κάλυψη από την ασφαλιστική της εταιρεία.
Η υπόθεση ανάγεται στο απόγευμα της 13ης Ιουλίου 2006, όταν στη συμβολή της οδού Μόρφου με την οδό Λυκαβηττού, στον Αρχάγγελο Λακατάμιας, αυτοκίνητο που οδηγούσε η εφεσείουσα συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα. Από τη σύγκρουση ο μοτοσικλετιστής υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, ενώ η μοτοσικλέτα του υπέστη εκτεταμένες ζημιές.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο, μετά από πολυήμερη ακροαματική διαδικασία, κατέληξε ότι η οδηγός επιχείρησε δεξιά στροφή χωρίς να ελέγξει επαρκώς τον δρόμο, αποκόπτοντας την πορεία του μοτοσικλετιστή, ο οποίος δεν είχε καμία πραγματική δυνατότητα αποφυγής της σύγκρουσης. Κρίσιμο ρόλο στην απόφαση διαδραμάτισαν η μαρτυρία του εξεταστή του ατυχήματος, το σχεδιάγραμμα της σκηνής, αλλά και το γεγονός ότι το σημείο σύγκρουσης εντοπιζόταν εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του μοτοσικλετιστή.
Οι αποζημιώσεις συμφωνήθηκαν από νωρίς μεταξύ των διαδίκων στο ποσό των €200.000, με το δικαστήριο να καλείται να αποφασίσει κυρίως για την ευθύνη του ατυχήματος και για το κατά πόσο η ασφαλιστική εταιρεία όφειλε να καλύψει την ασφαλισμένη της. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί συντρέχουσας αμέλειας του μοτοσικλετιστή, κρίνοντας ότι βρέθηκε αντιμέτωπος με αιφνίδιο και μη προβλέψιμο κίνδυνο, χωρίς χρόνο ή περιθώριο αντίδρασης.
Παράλληλα, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν όφειλε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, καθώς δεν είχε λάβει τη γραπτή ειδοποίηση για την έγερση της αγωγής εντός της προθεσμίας των επτά ημερών, όπως ρητά απαιτούσε το άρθρο 15(1)(α) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου, όπως ίσχυε την επίδικη περίοδο. Το γεγονός ότι η ασφαλιστική αρχικά χειρίστηκε την υπόθεση και υπερασπίστηκε την οδηγό δεν κρίθηκε αρκετό για να παρακαμφθεί η σαφής νομοθετική προϋπόθεση.
Κατά της πρωτόδικης απόφασης ασκήθηκε έφεση, με την εφεσείουσα να προβάλλει σειρά λόγων που αφορούσαν τόσο την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τον καταλογισμό 100% ευθύνης σε βάρος της, όσο και την εφαρμογή του άρθρου 15 του Ν. 96(Ι)/2000 υπό το φως του ευρωπαϊκού δικαίου. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι το Δικαστήριο όφειλε να ερμηνεύσει τον νόμο με τρόπο συμβατό προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες για την υποχρεωτική ασφάλιση, ώστε να μη μένει ακάλυπτος ούτε ο ζημιωθείς ούτε ο ασφαλισμένος οδηγός, επικαλούμενη και σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Εφετείο, εξετάζοντας αναλυτικά όλους τους λόγους έφεσης, υπενθύμισε κατ’ αρχάς ότι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων αποτελεί κατεξοχήν έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ότι η επέμβαση του Εφετείου δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν τα ευρήματα είναι αυθαίρετα ή δεν στηρίζονται στη μαρτυρία. Κρίνοντας ότι στην προκειμένη περίπτωση τα ευρήματα ήταν απόλυτα τεκμηριωμένα και λογικά, απέρριψε τους λόγους έφεσης που αφορούσαν την ευθύνη.
Σε ό,τι αφορά την ασφαλιστική διάσταση, το Εφετείο έκρινε ότι ούτε το Σύνταγμα ούτε το ευρωπαϊκό δίκαιο επιβάλλουν την παραμέριση σαφών και ρητών προνοιών της εθνικής νομοθεσίας, όταν αυτές δεν αντίκεινται στον σκοπό των ευρωπαϊκών οδηγιών. Τόνισε ότι οι ευρωπαϊκές ρυθμίσεις αποσκοπούν πρωτίστως στην προστασία του θύματος τροχαίου ατυχήματος και όχι στη διασφάλιση της κάλυψης του ασφαλισμένου σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως τήρησης των νόμιμων διαδικαστικών προϋποθέσεων. Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στο γεγονός ότι καμία από τις επικαλούμενες αποφάσεις του ΔΕΕ δεν επιβάλλει την καταβολή αποζημίωσης από τον ασφαλιστή όταν δεν έχει δοθεί η προβλεπόμενη ειδοποίηση εντός της νόμιμης προθεσμίας.
Με αυτά τα δεδομένα, το Εφετείο απέρριψε όλους τους λόγους έφεσης, επικύρωσε την απόδοση αποκλειστικής ευθύνης στην οδηγό και επιβεβαίωσε ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν είχε υποχρέωση κάλυψης.
Διαβάστε επίσης: Θανατηφόρο Αγλαντζιάς: Γιατί παίρνουν τόσο χρόνο οι έρευνες-Έρχονται εξελίξεις