Σύμφωνο βρήκε το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο η θέση του Διοικητικού Δικαστηρίου ότι το Υπουργείο Παιδείας δεν προχώρησε σε δέουσα έρευνα και αιτιολόγηση πριν απορρίψει αίτημα εκπαιδευτικής λειτουργού λογοθεραπείας, που απασχολείται στη δημόσια εκπαίδευση, για μερική απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα. Στην απόφασή του ημερομηνίας 16 Μαρτίου 2026, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι στην υπό εξέταση υπόθεση, η διοίκηση παραγνώρισε τον νόμο που επιτρέπει κατ’ εξαίρεση χορήγηση άδειας για μερική ιδιωτική απασχόληση σε εξαιρετικές περιπτώσεις και παρέλειψε να εξετάσει κατά πόσον το αίτημα αφορούσε σε εξαιρετική περίπτωση.
Το 2016, η εφεσίβλητη υπέβαλε αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας για εξασφάλιση άδειας μερικής απασχόλησης, ώστε να παρέχει τρεις θεραπείες την εβδομάδα στον τομέα της δυσφαγίας – σίτισης. Το Υπουργείο απέρριψε την αίτησή της επικαλούμενο λόγους αυτοεργοδότησης και ασυμβίβαστου με τα καθήκοντά της ως λογοθεραπεύτριας σε σχολεία Δημόσιας Εκπαίδευσης, καθώς και εγκύκλιο που είχε εκδώσει σε σχέση με τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται για την έγκριση μερικής ιδιωτικής απασχόλησης. Η εφεσίβλητη προσέβαλε την απόφαση στο Διοικητικό Δικαστήριο, το οποίο, εξετάζοντας την υπόθεση, διαπίστωσε ότι η διοίκηση «υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής της ευχέρειας» και πως η έρευνα που είχε διεξάγει για χειρισμό του αιτήματος της εφεσίβλητης ήταν ανεπαρκής και η αιτιολογία προς το πρόσωπό της ελλιπής. Επί της απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου το Υπουργείο καταχώρισε έφεση, η οποία εκδικάστηκε από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Εύρημα του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου ήταν ότι οι διαπιστώσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου είναι ορθές και κατ’ επέκταση και η κρίση του ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν προηγήθηκε η δέουσα έρευνα και η απόφαση δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η διοίκηση εφάρμοσε τον Νόμο και την εγκύκλιο με τρόπο απόλυτο, χωρίς να εξετάσει τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, ακολουθώντας την πρακτική, “ότι καμία αίτηση για παραχώρηση άδειας για ιδιωτική απασχόληση δεν εγκρίνεται σε περίπτωση που πρόκειται για αυτοεργοδότηση”, ενώ κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από τον Νόμο και την εγκύκλιο.Παραγνώρισε ότι ο Νόμος τής έδιδε την ευχέρεια να χορηγήσει άδεια, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και παρέλειψε να εξετάσει κατά πόσον η υπό κρίση περίπτωση συνιστούσε εξαιρετική περίπτωση», σημειώνει το Δικαστήριο. Για να καταλήξει αναφέροντας πως «συμφωνούμε με την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η διοίκηση, στην υπό κρίση υπόθεση, έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής της ευχέρειας, κατά τρόπο που να καθίσταται κακή η χρήση της».
Το Δικαστήριο επιδίκασε έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης.
Omega Live
«To Υπουργείο Παιδείας παραγνώρισε τον νόμο» Δικαιώθηκε από το Ανώτατο εκπαιδευτική λειτουργός
Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο δικαίωσε μια εκπαιδευτικό λογοθεραπείας που προσέφυγε κατά του Υπουργείου Παιδείας, καθώς το Υπουργείο δεν προχώρησε σε δέουσα έρευνα και αιτιολόγηση πριν απορρίψει το αίτημά της για μερική απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το Υπουργείο παρέλειψε να εξετάσει εάν η περίπτωσή της ήταν εξαιρετική, όπως προβλέπεται από τον νόμο. Η εκπαιδευτικός είχε υποβάλει αίτηση για να παρέχει θεραπείες στον τομέα της δυσφαγίας, αλλά το αίτημά της απορρίφθηκε με βάση λόγους αυτοεργοδότησης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Υπουργείο εφάρμοσε τον νόμο με τρόπο απόλυτο, χωρίς να λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης.
