The Hypocrisy of KYC Procedures

Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι οι τράπεζες και όχι μόνο, το έχουν παρακάνει με τις διαδικασίες των KYC (γνώρισε τον πελάτη σου).
Έχουν φτάσει στο σημείο με τις διαδικασίες και τα κουτάκια που κάνουν τικ να δείχνουν πως τελικά δεν γνωρίζουν καν τον πελάτη τους ή δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να γνωρίζουν τον πελάτη τους. Μάλιστα, σε μια προσωπική μου υπόθεση (με την για 25 χρόνια τράπεζά μου) όταν μου απάντησε πως απαιτείται κάποιο έγγραφο για λόγους KYC, της απάντησα πίσω, μετά από 25 χρονιά συνεργασίας «προφανώς you DKYC», (δεν έχεις ιδέα ποιος είναι ο πελάτης σου). Όμως η ουσία και η σημασία του KYC αποτελούν βασικό στοιχείο για τη διεξαγωγή των οποιωνδήποτε συναλλαγών/ συνεργασιών.
Το Α και το Ω σε μια κοινωνία, ακόμη και στην οικογένεια, είναι η εμπιστοσύνη. Ποια η διαφορά μεταξύ ενός χαρτονομίσματος του ενός ευρώ που εκδίδει, μια κεντρική τράπεζα και μια άγνωστη ιστοσελίδα; Η εμπιστοσύνη που έχει κερδίσει η πρώτη. Ποια η διαφορά η ενοικίαση για 30 χρόνια ενός ακινήτου σε έναν όμιλο με δεκαετίες ιστορία με χαμηλότερο ενοίκιο απ' ό,τι σε μια νεοσύστατη εταιρεία με άγνωστους μετόχους; Η εμπιστοσύνη που κέρδισε η πρώτη.
Χωρίς να υποστηρίζω που δεν κάνω ή δεν γίνονται λάθη, οι σοβαροί οργανισμοί, στις πλείστες φορές ενστικτωδώς, αυτό ακριβώς κάνουν. Πριν προχωρήσουν σε μια συναλλαγή, και αν μιλάμε για σοβαρές επενδύσεις, πριν καν αρχίσουν να συζητούν, ξεκινούν μια διαδικασία KYC συνήθως άτυπη. Αρχικά, με μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο, (ονόματα, ιστορικό, ιστοσελίδες, αναφορές σε ειδήσεις κ.λπ.) και μετά ρωτούν 4-5 άλλα πρόσωπα της εμπιστοσύνης τους. Αναλόγως της έκβασης των πρώτων μπορεί να προχωρήσουν σε επιπρόσθετα μέτρα/ελέγχους, μέχρι και να ζητήσουν υπηρεσίες από εξειδικευμένους επαγγελματίες. Αυτό γινόταν διαχρονικά, από τη μέρα που συστάθηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινότητες. Απλά τώρα κρίθηκε σωστό να θεσμοθετηθεί. Όμως κάποιοι ακόμη δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία.
Αν λοιπόν εσείς, πριν συμφωνήσετε με τον εργολάβο που θα σας κτίσει ένα σπίτι 250 χιλ. ευρώ, θα μπείτε στον κόπο, να ρωτήσετε τον αρχιτέκτονά σας αν τον γνωρίζει, θα πάτε να δείτε δύο άλλα σπίτια που κατασκεύασε και θα μιλήσετε με τους ιδιοκτήτες τους… τι να πει κάποιος για θεσμούς που αρχίζουν συναντήσεις για να εξετάσουν επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ;
Ειλικρινά είναι απίστευτο, πως κάποια άτομα, με τόση ευκολία, δέχονται να συναντηθούν και να συζητήσουν με τόση ευκολία με άγνωστους, για τόσο σοβαρά θέματα. Ακόμη πιο απίστευτο (θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω άλλες λέξεις αλλά δυστυχώς δεν μπορώ), είναι το τι μπορεί να λέγεται σε αυτά τα άγνωστα άτομα, πριν κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας. Μια δόση, ένα μείγμα αλαζονείας, ανικανότητας και αισθήματος ότι είσαι απρόσβλητος, είναι αυτό που μας οδηγεί συχνά σε αυτές τις καταστάσεις.
Τελικά, όσο και να επικρίνω τις τράπεζες, βλέποντας κάποια παραδείγματα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι το πόσο σημαντικότερο είναι να έχουμε υπερβολικά και παράλογα αυστηρούς οργανισμούς και διαδικασίες, παρά υπερβολικά επιπόλαιους και αλαζόνες. Τις απολογίες μου στις τράπεζες (χωρίς να σημαίνει πως δεν πρέπει να χαλαρώσουν λίγο και να καταστούν πιο ουσιαστικές).