Stavros Landsias' 'Echoes' at the Inaugural Gala of the Cypriot Presidency in Brussels

Κατά την εκτέλεση των έργων, μίλησε ο ίδιος για τις συνθέσεις του και τις προσωπικές μνήμες και εμπειρίες που τις γέννησαν, προσφέροντας στο κοινό ένα βαθύτερο, ανθρώπινο πλαίσιο κατανόησης της μουσικής του.
Αναφερόμενος στο έργο «The Scent», ο Σταύρος Λάντσιας εξήγησε πως η έμπνευση προέρχεται από ένα παραδοσιακό κυπριακό τραγούδι για το γιασεμί. «Μεγαλώνοντας στην Κύπρο, το άρωμα αυτού του λεπτεπίλεπτου λευκού λουλουδιού ήταν παντού. Το γιασεμί βρίσκεται σχεδόν σε κάθε αυλή· ανθίζει και ξεχύνεται στους δρόμους. Ακόμη και σήμερα, το άρωμά του με γυρίζει αμέσως πίσω στην παιδική μου ηλικία. Μέσα από αυτό το κομμάτι, ελπίζω να αποτυπώσω και να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό μέρος από τη μαγεία του».
Στη συνέχεια μίλησε για το έργο «Beyond», ένα από τα πιο φορτισμένα συναισθηματικά κομμάτια του. «Υπήρξα μάρτυρας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Ήταν ένα γεγονός που με διαμόρφωσε τόσο ως άνθρωπο όσο και ως καλλιτέχνη. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την οροσειρά του Πενταδακτύλου, που χωρίζει τη χώρα μου στα δύο. Κοίταζα αυτό το βουνό και προσπαθούσα να φανταστώ πώς είναι η ζωή στην άλλη πλευρά — πέρα από αυτό».
Ο συνθέτης δεν έκρυψε τη συγκίνησή του για τη σύμπραξη της μουσικής του με την εικαστική τέχνη της αδελφής του, Στέλλας Λάντσια. «Είμαι πολύ περήφανος που παρουσιάζω τη μουσική μου δίπλα στον πίνακα της αδελφής μου, με τίτλο «Το βουνό που θέλουν να ξεχάσουμε». Για μένα, η μουσική και η ζωγραφική συναντιούνται εδώ ως δύο διαφορετικές φωνές της ίδιας μνήμης και της ίδιας ανάγκης να μη σβήσει ό,τι μας σημάδεψε».
Το Σύνολο αποτελείται από τον Σταύρο Λάντσια στο πιάνο και σύνθεση, τον Μιχάλη Καλκάνη στο κοντραμπάσο, τον Μιχαήλ Καμπιλίδη στα κρουστά, τον Ανδρέα Πολυζωγόπουλο στην τρομπέτα και φλικόρνο, τον Λαέρτη Κοκολάνη στο βιολί και τη Σοφία Ευκλείδου στο βιολοντσέλο.
Το εναρκτήριο γκαλά της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ στις Βρυξέλλες άνοιξε η Υφυπουργός για Ευρωπαϊκά Θέματα, Μαριλένα Ραουνά, με αναφορά στον ρόλο του πολιτισμού. «Αν έπρεπε να τα κάνω όλα από την αρχή, θα ξεκινούσα με τον πολιτισμό». Σε έναν «βαθιά κατακερματισμένο κόσμο», όπως είπε η κ. Ραουνά, η Ευρώπη επιστρέφει στα βασικά, «σε ό,τι μας ενώνει, σε ό,τι μιλά στις καρδιές μας και αποκαλύπτει το καλύτερο της ανθρώπινης ύπαρξης: στον πολιτισμό, στην τέχνη».
Γιατί, όπως τόνισε η Υφυπουργός, «ο πολιτισμός είναι η κοινή μας γλώσσα. Υπερβαίνει τα σύνορα και έχει τη μοναδική μεταμορφωτική δύναμη που φέρνει κοντά ανθρώπους και χώρες», αποτελώντας «την ορατή και αόρατη δύναμη που ενισχύει την ενότητα του κοινού μας ευρωπαϊκού σπιτιού».
Στο ίδιο πνεύμα, υπογράμμισε ότι η Κυπριακή Προεδρία αντλεί έμπνευση από αυτήν ακριβώς τη δύναμη του πολιτισμού, παρουσιάζοντας την Κύπρο «σαν μέσα από ένα καλειδοσκόπιο», ως ένα νησί «στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, σημείο συνάντησης λαών, πολιτισμών και ιδεών».
Με αίσθημα υπερηφάνειας και ευθύνης, σημείωσε πως η Κύπρος, «ένα μικρό κράτος-μέλος με μεγάλη ευρωπαϊκή ψυχή», αναλαμβάνει την Προεδρία σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ένωση. Υπενθύμισε τα λόγια του Προέδρου Χριστοδουλίδη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που είπε πως «δεν είναι η πρώτη φορά που η Ένωσή μας αντιμετωπίζει αντιξοότητες. Και κάθε φορά η Ευρώπη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Επιλέξαμε τη συνεργασία αντί του κατακερματισμού, την αλληλεγγύη αντί της απομόνωσης, την πρόοδο αντί της οπισθοδρόμησης». Και κατέληξε λέγοντας ότι «τώρα είναι η ώρα να πιστέψουμε στη συλλογική μας ικανότητα να διαμορφώνουμε την αλλαγή και να γινόμαστε εμείς οι ίδιοι η αλλαγή».
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στις θεμελιώδεις αρχές της Ένωσης, επισημαίνοντας ότι η Κύπρος, «το τελευταίο κράτος-μέλος υπό στρατιωτική κατοχή», γνωρίζει από πρώτο χέρι πόσο αδιαπραγμάτευτες είναι η εδαφική ακεραιότητα, η κυριαρχία και η ανεξαρτησία. «Αυτό ισχύει είτε μιλάμε για την Ουκρανία είτε για οποιαδήποτε άλλη περιοχή», τόνισε, προσθέτοντας ότι αυτή η εμπειρία θα καθοδηγήσει την Προεδρία «πάντα στη βάση του διαλόγου, της διπλωματίας και της ανοικτότητας».
Κλείνοντας, χαρακτήρισε την Κύπρο «γέφυρα μεταξύ κρατών-μελών, θεσμών, φιλοδοξίας και αποτελέσματος, αλλά και μεταξύ της Ευρώπης και της ευρύτερης περιοχής της», για να καταλήξει με ένα μήνυμα περηφάνιας και ενότητας: «Είμαστε περήφανοι που είμαστε Ευρωπαίοι. Ζήτω η Κύπρος και ζήτω η Ευρώπη».
(ΚΥΠΕ/ΕΚ/ΓΒΑ)