How 'Dry January' Evolved Over the Years

The 'Dry January' movement, the conscious abstention from alcohol for a month, has a long history dating back to the working-class communities of Yorkshire in the 19th century. Initially, mill owners supported the movement as alcohol consumption by workers led to absences and reduced productivity. The movement evolved from promoting moderation to complete abstinence, with the creation of 'temperance hotels' and other social spaces where alcohol was not served. These spaces offered alternatives such as tea, coffee, and food, and formed a parallel social system for supporters of abstinence. Simultaneously, the movement contributed to the creation of public drinking fountains, as a healthy alternative to alcohol consumption. Today, 'Dry January' has been revived as a personal choice for health and well-being, but differs significantly from the original movement, which had strong social and economic dimensions. Alcohol abstinence is no longer the dominant social problem it was in the 19th century. However, the tightening of regulations for political advertising in the European Union, and the reaction of major digital platforms, such as Meta, which withdrew from political advertising, is expected to change the way election campaigns are conducted, emphasizing organic reach and direct communication.

Από που ξεκίνησε:
Το κίνημα αυτό, αν και εμπνευσμένο από αντίστοιχες πρωτοβουλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρήκε γόνιμο έδαφος στις εργατικές κοινότητες των υφαντουργείων της Γιορκσάιρ. Οι ιδιοκτήτες των μύλων στήριξαν ενεργά την προσπάθεια, καθώς η μέθη των εργατών οδηγούσε σε απουσίες, χαμηλή παραγωγικότητα και κοινωνική αστάθεια. Σε μια εποχή όπου οι εργατικές κατοικίες ήταν εξαιρετικά υποβαθμισμένες και το αλκοόλ πανταχού παρόν, η ανάγκη για αλλαγή ήταν επιτακτική.
Αρχικά, το κίνημα προωθούσε τη μετριοπάθεια, επιτρέποντας μικρές ποσότητες μπύρας και αποθάρρυνε τα δυνατά ποτά. Το 1832, όμως, στο Πρέστον, καθιερώθηκε ο «όρκος εγκράτειας», με τον οποίο οι συμμετέχοντες δεσμεύονταν να μην ξανακαταναλώσουν αλκοόλ. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ενός παράλληλου κοινωνικού κόσμου για τους υποστηρικτές του κινήματος.
Ιδρύθηκαν ξενοδοχεία εγκράτειας, αίθουσες συγκεντρώσεων και ινστιτούτα, όπου οι πολίτες μπορούσαν να συναντηθούν, να παρακολουθήσουν μαθήματα, να διαβάσουν εφημερίδες ή να δανειστούν βιβλία, χωρίς την παρουσία αλκοόλ. Τα λεγόμενα «pubs χωρίς μπύρα» σέρβιραν τσάι, καφέ, κακάο και φαγητό, κάτι σπάνιο για τις συνηθισμένες παμπ της εποχής. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ξενοδοχείο Trevelyan στο Λιντς, το οποίο θεωρήθηκε από τα πιο πολυτελή ξενοδοχεία εγκράτειας στη χώρα.
Παράλληλα, το κίνημα συνέβαλε στη δημιουργία δημόσιων αιθουσών και σιντριβανιών πόσιμου νερού. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο έμπορος Τσαρλς Μέλι στο Λίβερπουλ προώθησε την εγκατάσταση δημόσιων κρηνών, προσφέροντας καθαρό νερό ως εναλλακτική λύση αντί της παμπ.
Παρότι σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι επιλέγουν την αποχή από το αλκοόλ για λόγους υγείας και τρόπου ζωής, οι ειδικοί θεωρούν απίθανο να προκληθεί μια αντίστοιχη κοινωνική και αρχιτεκτονική αλλαγή. Σε αντίθεση με τον 19ο αιώνα, το αλκοόλ δεν αποτελεί πλέον το κυρίαρχο κοινωνικό πρόβλημα. Το «Dry January» θεωρείται κυρίως μια προσωπική επιλογή ευεξίας και όχι ένα μαζικό κίνημα κοινωνικής μεταρρύθμισης.
Πηγή: BBC

You Might Also Like

«Ένας Αιώνας ΠΑΟΚ»: Το εντυπωσιακό βίντεο στην αλλαγή του έτους με τα πυροτεχνήματα στην Τούμπα

Ο Λίαμ Ροσένιορ ο νέος προπονητής της Τσέλσι μέχρι το… 2032

Ρεάλ Μαδρίτης: Ο Εμπαπέ προσπάθησε να σώσει τον Τσάμπι Αλόνσο

Ευρυδίκη: Ρομαντική απόδραση στη Βαρκελώνη με τον Μπομπ Κατσιώνη