Eπέκταση του θεσμού δωρεάν μεταφοράς για φοιτητές πενταμελών οικογενειών

Την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των φοιτητών που προέρχονται από πενταμελείς οικογένειες έθεσε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Ανδρέας Πασιουρτίδης, καταθέτοντας κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Μεταφορών για την επέκταση του θεσμού δωρεάν μετακίνησης με μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ο κ. Πασιουρτίδης ζήτησε να ενημερωθεί η Βουλή κατά πόσον το υπουργείο προτίθεται να συμπεριλάβει στους δικαιούχους δωρεάν διακίνησης τους φοιτητές που είναι μέλη πενταμελών οικογενειών, τόσο για αστικές όσο και για υπεραστικές διαδρομές, επισημαίνοντας το αυξημένο κόστος μετακίνησης που επωμίζονται οικογένειες με περισσότερα παιδιά, ιδιαίτερα όταν ένα ή περισσότερα μέλη τους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας.
Στην απάντησή του, ο Υπουργός Μεταφορών, Αλέξης Βαφεάδης, αναφέρει ότι με βάση το ισχύον καθεστώς κομίστρων, όλοι οι φοιτητές επωφελούνται έκπτωσης 50% στις τακτικές γραμμές λεωφορείων, στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του Υπουργείου. Παράλληλα, σημειώνει ότι για τις σχολικές χρονιές 2025–2026 και 2026–2027 εξαιρούνται από την καταβολή κομίστρου όλα τα παιδιά πολύτεκνων και πενταμελών οικογενειών που φοιτούν στη μέση γενική και μέση τεχνική δημόσια εκπαίδευση.
Ωστόσο, η πιο πάνω αναφορά του υπουργού δεν αφορά τους φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή την κατηγορία στην οποία αναφερόταν η ερώτηση Πασιουρτίδη. Για τους φοιτητές από πενταμελείς και πολύτεκνες οικογένειες, το υπουργείο περιορίζεται να αναφέρει ότι βρίσκεται «στη διαδικασία διερεύνησης» της εισήγησης για τη συμπερίληψή τους στους δικαιούχους δωρεάν μεταφοράς.
Όπως σημειώνεται στην απάντηση, έχουν ζητηθεί στοιχεία από την Παγκύπρια Οργάνωση Πολυτέκνων και την Παγκύπρια Οργάνωση Πενταμελούς Οικογένειας, με στόχο την εκτίμηση του συνεπαγόμενου κόστους, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται χρονοδιάγραμμα ή πολιτική δέσμευση για την υλοποίηση του μέτρου.
Η παρέμβαση του Ανδρέα Πασιουρτίδη αναδεικνύει ένα σημαντικό κοινωνικό κενό στην πολιτική μεταφορών, καθώς –παρά τη μερική έκπτωση– το κόστος μετακίνησης παραμένει υψηλό για φοιτητές που πραγματοποιούν συχνά υπεραστικές διαδρομές για τις σπουδές τους. Ιδίως για οικογένειες με πέντε και περισσότερα μέλη, οι δαπάνες αυτές προστίθενται σε έναν ήδη επιβαρυμένο οικογενειακό προϋπολογισμό, εντείνοντας τις ανισότητες στην πρόσβαση στη φοίτηση.
Σημειώνεται, επίσης, ότι ενώ το κράτος φαίνεται να αναγνωρίζει την ανάγκη πλήρους απαλλαγής από κόμιστρα για μαθητές πενταμελών και πολύτεκνων οικογενειών, η ίδια λογική δεν έχει ακόμη επεκταθεί στους φοιτητές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν εξίσου –αν όχι περισσότερο– αυξημένες ανάγκες μετακίνησης λόγω σπουδών.
Η πρωτοβουλία του Ανδρέα Πασιουρτίδη φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της ισότιμης πρόσβασης στην εκπαίδευση και της στοχευμένης κοινωνικής πολιτικής για οικογένειες με αυξημένα βάρη. Παρότι το υπουργείο δηλώνει ότι εξετάζει το θέμα, η απουσία συγκεκριμένης δέσμευσης αφήνει ανοικτό το ερώτημα κατά πόσον και πότε η εισήγηση θα μετατραπεί σε πράξη.
Κωνσταντίνος Ζαχαρίου