Chris Pinturicchio: Πάντα με τραβούσαν οι ιστορίες που δεν χωράνε εύκολα σε μια εξήγηση

Χάρτης νέων ταξιδιών
Παράξενες ιστορίες για κανονικούς ανθρώπους, Εκδόσεις Αλμύρα, 2026
Συγγραφείς παρουσιάζουν το καινούργιο βιβλίο τους
Πώς θα περιγράφατε το βιβλίο σας σε κάποιον που το ακούει για πρώτη φορά;
Είναι μια συλλογή από μικρές ιστορίες που ξεκινούν από πραγματικά, παράξενα γεγονότα. Πράγματα που έχουν συμβεί, αλλά μοιάζουν απίστευτα. Δεν είναι ακριβώς ιστορικό βιβλίο, ούτε καθαρή αφήγηση. Είναι κάπου στη μέση. Προσπαθεί να πάρει αυτά τα περιστατικά και να τα δει λίγο πιο ήρεμα, πιο ανθρώπινα.
Στην ουσία, είναι ιστορίες για κανονικούς ανθρώπους που βρέθηκαν σε μη κανονικές καταστάσεις. Αυτό που μένει, νομίζω, είναι ότι αυτά τα περιστατικά δεν είναι τόσο ξένα όσο φαίνονται στην αρχή.
Ποια ήταν η αφορμή που σας οδήγησε στη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;
Η ιδέα να γράψω ένα βιβλίο υπήρχε από πολύ νωρίς. Ήταν κάτι σαν παιδικό όνειρο, χωρίς απαραίτητα να ξέρω τι μορφή θα πάρει ή πότε θα συμβεί. Περισσότερο σαν μια ανάγκη που έμενε κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού.
Όσο για την αφορμή, αυτή ήρθε πιο φυσικά. Πάντα με τραβούσαν οι περίεργες ιστορίες. Εκείνες που δεν χωράνε εύκολα σε μια εξήγηση, που μένουν λίγο στο περιθώριο ή περνάνε σχεδόν απαρατήρητες. Το ίδιο και οι άνθρωποι. Πάντα με ενδιέφεραν εκείνοι που οι άλλοι χαρακτήριζαν «παράξενους» ή «διαφορετικούς». Όχι γιατί ήταν κάτι εξωτικό, αλλά γιατί ένιωθα ότι εκεί υπάρχει μια ιστορία που δεν έχει ειπωθεί σωστά ή δεν έχει ειπωθεί καθόλου.
Κάπως έτσι άρχισε να δένει το βιβλίο. Από μια περιέργεια που υπήρχε από παλιά και από μια διάθεση να σταθώ λίγο περισσότερο σε αυτά που συνήθως προσπερνάμε.
Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος και πώς συνομιλεί με το περιεχόμενο του βιβλίου;
Ο τίτλος έχει μια ελαφριά ειρωνεία. Συνδυάζει το «παράξενο» με το «κανονικό», σαν να τα φέρνει λίγο πιο κοντά απ’ όσο τα έχουμε στο μυαλό μας. Τον διάλεξα γιατί δίνει από την αρχή μια εικόνα του περιεχομένου. Οι ιστορίες είναι όντως παράξενες, αλλά οι άνθρωποι μέσα σε αυτές δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από εμάς.
Με έναν τρόπο, ο τίτλος λειτουργεί σαν υπενθύμιση ότι αυτό που μας φαίνεται ασυνήθιστο δεν βρίσκεται τόσο μακριά, απλώς περνά συχνά απαρατήρητο.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τη συγγραφή αυτού του βιβλίου; Τι σας ξάφνιασε ή τι μάθατε στην πορεία από την αρχική ιδέα ως το τελικό κείμενο;
Το βιβλίο δεν γράφτηκε μονοκόμματα. Πήρε χρόνια, με πολλά σβησίματα και ξαναγραψίματα. Κάθε ιστορία πέρασε από διάφορες μορφές μέχρι να βρει τη θέση της.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να μείνουν οι ιστορίες όσο πιο κοντά γίνεται στην αλήθεια, χωρίς όμως να γίνουν ψυχρές. Να έχουν μια ανθρώπινη πινελιά. Δεν με ενδιέφερε να καταδικάσω ή να δικαιώσω κάποιον, αλλά να φωτίσω την ιστορία του όπως είναι. Στην πορεία κατάλαβα κάτι που δεν το είχα δει τόσο καθαρά στην αρχή. Ότι πολλά από αυτά που θεωρούμε απίθανα ή μακρινά, έχουν ήδη συμβεί. Και συνεχίζουν να συμβαίνουν.
Η ιστορία, με έναν τρόπο, σου δείχνει ότι το παράξενο δεν είναι κάτι ξένο. Είναι εκεί, απλώς δεν του δίνουμε πάντα σημασία.
Πάντα με ενδιέφεραν εκείνοι που οι άλλοι χαρακτήριζαν «παράξενους» ή «διαφορετικούς».
Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης από το βιβλίο σας, τι κρατάτε εσείς από αυτό;
Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη αξίωση από αυτό το βιβλίο. Θα ήθελα απλώς ο αναγνώστης να το βρει ενδιαφέρον και να σταθεί λίγο μέσα σε αυτές τις ιστορίες.
Αν μείνει κάτι, θα ήθελα να είναι αυτή η αίσθηση ότι ο κόσμος που θεωρούμε «παράξενο» είναι μέρος του κόσμου μας, απλώς δεν το βλέπουμε πάντα έτσι. Ότι είναι γεμάτος από τέτοιες ιστορίες και ότι, αν του δώσουμε λίγο χώρο, έχει κάτι να μας δείξει.
Για μένα, αυτό που έμεινε γράφοντας το βιβλίο είναι μια διαφορετική ματιά. Να βλέπω αυτά τα περιστατικά όχι σαν κάτι μακρινό ή απίθανο, αλλά σαν κομμάτι μιας πραγματικότητας που υπάρχει ήδη γύρω μας — και που ίσως έχει περισσότερα να μας διδάξει απ’ όσο φαίνεται στην αρχή.
Παρουσίαση βιβλίου
Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Λάρνακα
Παρασκευή 3 Απριλίου 2026, στις 19:00
Συμμετέχουν: Αλέξανδρος Χρονίδης, Μαρία Κούβαρου και ο συγγραφέας