Όταν δυστυχώς «χρησιμοποιείται» ο αθλητισμός
Κανείς δεν αμφισβητεί πως ο αθλητισμός αποτελεί έναν τρόπο προβολής.
Είναι ένα ισχυρό όπλο ούτως ώστε, ο οποιοσδήποτε, να συστηθεί στο ευρύ κοινό και μέσω αυτού να πετύχει τον σκοπό του. Και δεν είναι πάντα κακός ο σκοπός, απλώς στην Κύπρο τα έχουμε συνδέσει με τέτοιο τρόπο και εκεί πάει το μυαλό μας. Γίνονται πολλές δράσεις που ωφελούν και χαρίζουν χαμόγελα και ελπίδα.
Εκνευριστικός γίνεται όμως ο σκοπός, όταν βλέπεις να «χρησιμοποιείται» ο αθλητισμός όταν βρισκόμαστε σε ακτίνα εκλογικών αναμετρήσεων. Αυτές τις περιόδους όλοι είναι γνώστες και φυτρώνουν σε κάθε αγώνα και αθλητική δραστηριότητα. Και τα άτομα αυτά, ενώ δεν ξέρουν καν τα προβλήματα που για χρόνια ταλαιπωρούν, έχουν τις λύσεις. Κάνουν υποδείξεις που κτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο και από ευγένεια, δεν τους κάνεις ρεζίλι και δεν τους δείχνεις την... έξοδο.
Προσέξτε, δεν μιλάμε για αυτή τη μερίδα πολιτικών οι οποίοι έχουν αποδείξει πως είναι κοντά σε Ομοσπονδίες, σωματεία και άλλων ειδών σύνολα, κάνοντας ότι μπορούν για να βελτιωθούν τα πράγματα. Μιλάμε για αυτούς που μόλις ολοκληρώνονται οι εκλογικές αναμετρήσεις και επικοινωνείς μαζί τους για να υλοποιήσουν αυτό που υποσχέθηκαν, σου λένε: «Γνωριζόμαστε;».
Για αυτό είναι καλό να μην έχουμε κοντή μνήμη. Να μην δίνουμε υπόσταση σε άτομα που οι σκοποί τους είναι άλλοι και όχι για να βοηθήσουν τον αθλητισμό. Ας είμαστε πιο αποφασισμένοι και ας τους κλείνουμε τις πόρτες.
Όταν δυστυχώς «χρησιμοποιείται» ο αθλητισμός
Ο αθλητισμός, αν και ένας ισχυρός τρόπος προβολής και επίτευξης σκοπών, συχνά «χρησιμοποιείται» για πολιτικούς σκοπούς, ειδικά κατά τη διάρκεια εκλογικών αναμετρήσεων στην Κύπρο. Αυτό εκνευρίζει, καθώς άτομα χωρίς γνώση των χρόνιων προβλημάτων του αθλητισμού προσφέρουν ατεκμηρίωτες λύσεις. Η κριτική αφορά κυρίως όσους εμφανίζονται μόνο κατά τις εκλογές και εξαφανίζονται μετά, αρνούμενοι να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους. Η ανάγκη για μνήμη και η αποφυγή της υποστήριξης ατόμων με κρυφές ατζέντες είναι ζωτικής σημασίας για την υγιή ανάπτυξη του αθλητισμού. Η ουσιαστική βοήθεια και η μακροπρόθεσμη δέσμευση είναι απαραίτητες, αντί για τις προσωρινές εμφανίσεις και τις κενές υποσχέσεις. Η κριτική δεν αφορά όσους έχουν αποδείξει την υποστήριξή τους στον αθλητισμό με συνέπεια. Το άρθρο τονίζει την ανάγκη για κριτική σκέψη και αποφυγή της επιφανειακής προσέγγισης στον αθλητισμό. Η αξιολόγηση των υποψηφίων και η επιλογή αυτών που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του αθλητισμού είναι απαραίτητη. Η αποφυγή της πολιτικής εκμετάλλευσης του αθλητισμού είναι κρίσιμη για τη διατήρηση της αξιοπιστίας και της ακεραιότητάς του. Συνοψίζοντας, το άρθρο καλεί σε υπευθυνότητα και μακροπρόθεσμη δέσμευση προς τον αθλητισμό, αποδοκιμάζοντας την εκμετάλλευσή του για πολιτικούς σκοπούς και την επιφανειακή προσέγγιση που υπονομεύει την ουσιαστική του ανάπτυξη.
