Υπόθεση Τυχικού: Δεν δόθηκε άδεια από το Ανώτατο να αμφισβητήσει αποφάσεις έκπτωσής του

Στο κενό έπεσε η προσπάθεια του επ’ αόριστον αργία μητροπολίτη Τυχικού, να ακυρώσει τις δυο αποφάσεις για καθαίρεσή του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου. Προχθές, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του με το οποίο ζητούσε την επέκταση της προθεσμίας, ώστε να ζητήσει άδεια για ακύρωση της απόφασης της Ιεράς Συνόδου για καθαίρεσή του από την Μητρόπολη Πάφου και την επικύρωσή της από το Πατριαρχείο.
Ο τέως Μητροπολίτης Πάφου είχε προσφύγει το 2025, μέσω των δικηγόρων του στο Ανώτατο Δικαστήριο και ζητούσε παράλληλα την επέκταση της προθεσμίας σε αίτησή του για να λάβει άδεια, ώστε να ζητήσει την ακύρωση των δύο αποφάσεων που τον αφορούσαν. Όπως εξήγησε με προχθεσινή απόφαση του ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χάρης Μαλακτός, ο Τυχικός ζήτησε συγκεκριμένα, την επέκταση της προθεσμίας για την καταχώριση για άδεια αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari, για την ακύρωση της απόφασης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου ημερ. 22.5.2025, με την οποία κηρύχθηκε έκπτωτος από τον Μητροπολιτικό Θρόνο Πάφου και της απόφασης της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου ημερ. 17.10.2025, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση ημερ.22.5.2025.
Την ίδια ημέρα που καταχώρησε την παρούσα, ο Αιτητής καταχώρησε και τη σχετική αίτηση για άδεια (Πολ. Αίτηση Αρ.306/2025). Κατά τη συζήτηση της Αίτησης, ζητήθηκε από τους δικηγόρους του Αιτητή να διευκρινίσουν κατά πόσο η επέκταση της προθεσμίας ζητείται ώστε ο Αιτητής να καταχωρήσει στη συνέχεια αίτηση για άδεια ή αυτό που επιδιώκεται είναι να θεωρηθεί η καταχωρηθείσα αίτηση για άδεια ως εμπρόθεσμη. Διευκρινίστηκε ότι αυτό που επιζητείται είναι να θεωρηθεί η Πολ. Αίτηση Αρ.306/2025 ως εμπρόθεσμη. Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει το Δικαστήριο, δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί επέκταση της προθεσμίας για καταχώρηση νέας αίτησης για άδεια, ενόσω εκκρεμεί η Πολ. Αίτηση Αρ.306/2025.
Το Δικαστήριο αφού ανέλυσε το θεσμικό πλαίσιο για την παραχώρηση επέκτασης της προθεσμίας των 45 ημερών, έκρινε ότι δεν μπορεί να παραχωρηθεί επέκταση της προθεσμίας δυνάμει του Καν.5(2) ώστε να θεωρηθεί εμπρόθεσμη αίτηση για άδεια που έχει ήδη καταχωριστεί. Ως προς την ορθή διαδικασία, αναφέρει το Ανώτατο, που είναι και η μόνη, όταν έχει παρέλθει η προθεσμία που προβλέπεται στον Καν.5(1), πρέπει να καταχωρείται αίτηση για επέκταση της προθεσμίας και μόνο εφόσον χορηγηθεί επέκταση της προθεσμίας, τότε, μέσα στο χρόνο όπως έχει επεκταθεί, να καταχωρείται η αίτηση για άδεια.
Μετά τη διαπίστωση αυτή, η Αίτηση Τυχικού για επέκταση της προθεσμίας απορρίφθηκε.