Το τραγικό είναι που βρίσκουν εδώ… χρήσιμους

Ε, είναι αστείο επιχείρημα, κύριε Αβέρωφ μου, τι άλλο είναι; Να σου λέει η κ. Ολγκίν ότι οι βουλευτικές εκλογές στον νότο επηρεάζουν τον διάλογο για το Κυπριακό και να σιωπάς; Κι επειδή είπε ο Πρόεδρος ότι αυτό είναι αστείο επιχείρημα, σημαίνει ότι επέλεξε να αντιπαρατεθεί με την απεσταλμένη του ΓΓ δημιουργεί κι αυτό δημιουργεί «μεγάλες ανησυχίες για την έκβαση της πρωτοβουλίας του ίδιου του ΓΓ».
Μα, είναι η απεσταλμένη που επέλεξε να αντιπαρατεθεί και να λέει αστεία, την ώρα που ρίξαμε όλες τις προσδοκίες μας σε αυτήν για να μας βοηθήσει να βγούμε από το αδιέξοδο. Όταν λέει αυτές τις προκλητικές αστειότητες, πίσω από τις οποίες δεν κρύβεται απλώς η συνηθισμένη ισορροπία των ανθρώπων του ΟΗΕ, αλλά η επίσημη και απόλυτη κάλυψη της τουρκικής αδιαλλαξίας, να μην απαντά κανένας; Είναι αυτή η σιωπή σας, όλων όσων έχετε πολιτικό ρόλο στις εξελίξεις, σιωπή χρόνια και χρόνια, που μας έφερε στα άθλια αποτελέσματα. Να έρχεται η απεσταλμένη των Ηνωμένων Εθνών και να αναλαμβάνει επισήμως το ξέπλυμα της Τουρκίας, αλλά και της τουρκοκυπριακής πλευράς κι αντί να αντιμετωπίζει μια ομοβροντία απαντήσεων (δεξιών κι αριστερών), δικαιώνεται που βλέπει να στρέφονται διάφοροι στην πλευρά μας. Αυτόχειρες, αυτοκαταστροφικοί κι αναποτελεσματικοί.
Όταν το κάνει για σκοπούς ισορροπιών, για να μπορεί δηλαδή να κάνει τον αμερόληπτο μεσολαβητή, εντάξει, ας πούμε ότι είναι ανεκτό. Αλλά, εδώ έβγαλε και το σχοινί και το παλούκι. Αρθρογράφησε για να πει «οι ηγέτες χρειάζονται χρόνο ώστε οι ιδέες να ωριμάσουν και οι εσωτερικές διαδικασίες κάθε πλευράς να εξελιχθούν», και καλό Ιούλιο να ελπίζουμε «επανεκκίνηση της επίσημης διαπραγματευτικής διαδικασίας».
Διότι, λέει, η Κυπριακή Δημοκρατία ανέλαβε την Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, «η οποία θα κρατήσει την κυβέρνηση πολύ απασχολημένη με τον συντονισμό των διαφόρων θεμάτων και συνεδριάσεων που πραγματοποιούνται τακτικά στην ΕΕ». Και επίσης, πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, δημιουργώντας ένα πολιτικό κλίμα που περιορίζει τη δυνατότητα σημαντικών αλλαγών, προσθέτει.
Και «στον βορρά, η άφιξη ενός νέου ηγέτη με διαφορετικό όραμα, ο οποίος πρέπει να συντονίσει τόσο την εσωτερική ομάδα που είναι επιφορτισμένη με τη διακυβέρνηση όσο και τη δυνατή σχέση του με την Τουρκία, διαχειριζόμενος θέσεις και προτεραιότητες, καθιστά επίσης τους επόμενους μήνες μια περίπλοκη περίοδο για μεγάλες αλλαγές στη διαδικασία διαλόγου».
Ανέκδοτα περιωπής, είναι αυτά, όχι απλό αστείο. Και καλά έκανε ο Χριστοδουλίδης, που απάντησε. Διότι μας έχουν για χαϊβάνια. Σας έχουν, για να είμαστε ακριβέστεροι. Σας έχουν για χαϊβάνια όσους κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε. Από πού ως πού η Προεδρία της ΕΕ θα κρατήσει την Κυβέρνηση πολύ απασχολημένη και δεν θα μπορεί να κάνει διαπραγματεύσεις; Από πού ως πού οι βουλευτικές εκλογές, στις οποίες δεν συμμετέχει η κυβέρνηση, εμποδίζουν τη διαπραγμάτευση; Από πού ως πού εμποδίζουν τη συνέχιση των επαφών υπό την ίδια ώστε να βρεθεί με τη βοήθειά της η χρυσή τομή που θα οδηγήσει στη διαπραγμάτευση; Διότι, ακόμα στον ορίζοντα δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις, υπάρχει μόνο η προοπτική των ΜΟΕ, επειδή έτσι επιβάλλει η τουρκική πλευρά. Κι αντί να κάνει η ίδια την προσπάθεια προσέγγισης των δυο πλευρών, του Χριστοδουλίδη και του Ερχιουρμάν, διαμηνύει ότι θα τους αφήσει να χτίσουν ένα «διαφορετικό μοντέλο αλληλεπίδρασης», και θα επιστρέψει σε μερικούς μήνες «όταν διαπιστώσω ότι μπορώ να συμβάλω σε ένα συγκεκριμένο βήμα προόδου»…
Η αλήθεια αυτών των λόγων της είναι ότι εγκατέλειψε την προσπάθεια, όχι γιατί έχουμε βουλευτικές εκλογές ή Προεδρία της ΕΕ και «η κυβέρνηση είναι πολύ απασχολημένη», αλλά γιατί έτσι η επιθυμούν η Άγκυρα και ο Ερχιουρμάν. Μέχρι να πείσουν τους πάντες ότι μόνο για δύο κράτη συζητούν. Μόνο για κυριαρχική ισότητα. Μόνο για εσαεί κατοχή της μισής Κύπρου και μετατροπή ολόκληρης σε προτεκτοράτο. Και οι άνθρωποι των Ηνωμένων Εθνών τους βοηθούν. Και τους ξεπλένουν. Ξεπλένουν την βαναυσότητα της κατοχής. Και δεν ντρέπονται. Και πρέπει να ντρεπόμαστε εμείς άμα απαντούμε στις ανωμαλίες τους;