Το καημένο το παιδί, εμουντάραν να το φάνε!

Όταν αναγνωρίζεις με ειλικρίνεια ένα λάθος και ζητάς συγνώμη, δεν προσπαθείς ούτε να το δικαιολογήσεις, ούτε να το φορτώσεις σε άλλους. Στην κοινωνία ή στους πολιτικούς αντιπάλους. Διότι, τότε η συγνώμη σου δεν έχει καμιά αξία.
Αυτό έκανε ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου. Που δεν κρίνεται ούτε ως νέος κι ανώριμος, ούτε ως νέος κι ανόητος. Κρίνεται ως ευρωβουλευτής. Αναγκάστηκε να πει δυο κουβέντες για να κοπάσουν όλες αυτές οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νέο του ατόπημα, αλλά επειδή εκτός από ανώριμος είναι και υπερφίαλος, προσπάθησε να ηρωοποιηθεί κι από πάνω.
«Εμουντάραν ούλλοι να με φάνε», είπε. Είναι αθώος, δηλαδή, και όλοι οι άλλοι είναι οι ένοχοι που θέλουν να τον φάνε τον καημένο. Ωστόσο, δεν προκάλεσαν τις αντιδράσεις οι εχθροί του, τις προκάλεσε αυτό που ξεστόμισε ο ίδιος, έστω και άθελα του, όπως εξήγησε. Όσοι τον είδαν δεν διέκριναν τίποτε το αθέλητο.
Για να μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις, η αλήθεια είναι πιο ωμή: ήταν ευδιάκριτο ότι έχει την αντίληψη πως όταν μιλάς για ανθρώπους με νοητικά προβλήματα, μιλάς για «πελλούς». Και ότι υπάρχει κατηγορία στους παραολυμπιακούς αγώνες στην οποία συμμετέχουν αθλητές, που θεωρούνται «πελλοί». Αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε στιγμιαίο λάθος. Γιατί είναι αντίληψη που ξεπεράστηκε από δεκαετίες, δεν είναι κάτι καινούργιο που μπορεί να μην το έμαθε ακόμα.
Ενισχύεται ακόμα περισσότερο από κάτι άλλο που είπε στην δήθεν απολογία του. Ότι «ένας από τους πιο βαθύτερους λόγους που έκανα αυτό το λάθος», είναι διότι η κοινωνία μας «ούτε καν μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί κάποιες λέξεις για να περιγράψει τούτα τα άτομα με σεβασμό και αξιοπρέπεια». Κι όμως, η κοινωνία έκανε τεράστιους αγώνες και ακόμα κάνει, και πέτυχε να καταργήσει ακόμα και λέξεις, που προσβάλλουν ανθρώπους με σωματικά ή νοητικά προβλήματα.
Βρήκε η κοινωνία λέξεις και έννοιες, που δείχνουν σεβασμό και αξιοπρέπεια. Ακόμα και το Νοσοκομείο Αθαλάσσας, για παράδειγμα, πάνε δεκαετίες που ονομάζεται έτσι και ήδη καταργήθηκαν και ξεχάστηκαν, ακόμα και στις συζητήσεις του καφενέ, οι παλιές ονομασίες που δεν έδειχναν σεβασμό στους ανθρώπους που νοσηλεύονται εκεί. Κοτζάμ ευρωβουλευτής δεν τα ξέρει αυτά;
Είναι προφανές από όσα είπε στην απολογία του ότι είναι ακόμα της αντίληψης πως μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιους ανθρώπους «πελλούς», και ότι το λάθος του ήταν που χαρακτήρισε με αυτή την έκφραση τους αθλητές της κατηγορίας S14 των Παραολυμπιακών Αγώνων. Όχι τους υπόλοιπους!
Άσε που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί και πολιτικά τις επικρίσεις που προκάλεσε. Του επιτίθενται να τον φάνε, λέει, λόγω των ποσοστών της Άμεσης Δημοκρατίας στις δημοσκοπήσεις. Η Κυπριακή Παραολυμπιακή Επιτροπή, ας πούμε, και τόσοι άλλοι κοινωνικοί φορείς, που τον καταδίκασαν είναι επειδή είδαν τις δημοσκοπήσεις. Ούτε που κατάλαβε, δηλαδή, την ουσία των αντιδράσεων και τη σοβαρότητα αυτού που ξεστόμισε. Ούτε αντιλαμβάνεται το απλούστερο: Ότι στη θέση που βρίσκεται επηρεάζει πολλούς και έχει μεγάλη ευθύνη και για όσα κάνει και για όσα λέει. Τα καραγκιοζιλίκια έχουν και όρια.
Υ.Γ. Θα δούμε και σήμερα τι θα γίνει στην κοινή συνάντηση Ογλκίν, Χριστοδουλίδη, Ερχιουρμάν, αλλά αυτό που είπε χθες η απεσταλμένη του Γκουτέρες δείχνει πως αυτού που θα δούμε θα είναι ακόμα μια μαύρη τρύπα. Θα συζητήσουν, είπε, «τη μεθοδολογία, τα τέσσερα σημεία που έθεσε ο Ερχιουρμάν στο τραπέζι» και «ελπίζω να υπάρξει πρόοδος». Μα, αυτό που έθεσε ο Ερχιουρμάν δεν είναι μεθοδολογία είναι ωμός εκβιασμός. Έθεσε τέσσερις όρους που αν δεν τους δεχθεί ο Χριστοδουλίδης, δεν θα πάει σε διαπραγματεύσεις. Το επανέλαβε άπειρες φορές. Αν η κ. Ολγκίν θεωρεί τον εκβιασμό «μεθοδολογία», τότε σίγουρα άδικα ήρθε κι αυτή τη φορά κι άδικα ελπίζουμε για μια χαραμάδα με φως.