Του έκαναν το home work για να δώσει απαντήσεις!

Ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν, έσπευσε να αναφέρει πως κατά τη σημερινή συνάντηση του με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, θα του θέσει ερωτήσεις ζητώντας απαντήσεις. Αναφέρθηκε σε αυτό, επειδή ο Πρόεδρος είχε διερωτηθεί κατά πόσο ο κατοχικός ηγέτης, δηλώνοντας πως βρίσκεται στην ίδια σελίδα με την Τουρκία, τούτο σημαίνει πως υποστηρίζει λύση δυο κρατών. Κι αυτό το ερώτημα τίθεται πιο έντονα επειδή ο κ. Έρχιουρμαν αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στη μορφή της επιδιωκόμενης λύσης.
Η κατοχική πλευρά είναι αυτή, πάντως, η οποία επιμένει να θέτει όρους και προϋποθέσεις για να ξεκινήσει διάλογος. Δεν είναι διαπραγματευτικές θέσεις που περιγράφει η τουρκική πλευρά, αλλά όρους για εκκίνηση μιας διαδικασίας. «Αν επιθυμούν πραγματικά διαπραγματεύσεις, ο τρόπος για να το επιτύχουν είναι να αποδεχθούν την πολιτική ισότητα, που είναι το νούμερο ένα θέμα», είπε ο κ. Έρχιουρμαν σε συνέντευξή του στον τουρκικό NTV.
Ο Έρχιουρμαν είπε πως ερωτήσεις θα θέσει, στη σημερινή συνάντηση, και ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης. Δεν του το είπε κάποιος, αλλά το διαισθάνεται καθώς πολλές από τις δημόσιες τοποθετήσεις του είναι πυθιακές.
Όμως, θα μπορούσε ο Νίκος Χριστοδουλίδης, από τη στιγμή κατά την οποία ο Τουφάν Έρχιουρμαν θέτει όρους και προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η διαδικασία, να πράξει κι αυτός το ίδιο. Θα μπορούσε, με την ίδια λογική, να ζητήσει δέσμευση της τουρκικής πλευράς πως σε μια συμφωνία θα είναι διασφαλισμένες όλες οι βασικές ελευθερίες, χωρίς παρεκκλίσεις. Όπως η ελεύθερη εγκατάσταση, η πρόσβαση και αξιοποίηση των περιουσιών, η απρόσκοπτη διακίνηση. Να διασφαλίζονται οι δημοκρατικές ελευθερίες αλλά και η αποχώρηση των στρατευμάτων από το νησί. Οι λεπτομέρειες θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος των διαπραγματεύσεων. Να διασφαλισθούν, όμως, όλα αυτά προ της εκκινήσεως των συνομιλιών. Όπως ζητά ο κατοχικός ηγέτης να γίνουν αποδεκτές οι τέσσερις προϋποθέσεις. Προϋποθέσεις, που δεν είναι μόνο διαδικαστικού χαρακτήρα, αλλά συνδέονται με την ουσία του Κυπριακού.
Πάντως, όταν κ. Έρχιουρμαν θέτει όρους δεν κατηγορείται από κανένα. Θεωρείται «φυσιολογικό» επειδή είναι «ηγέτης της λύσης». Θα τύχει, μήπως, της ίδια μεταχείρισης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η χώρα του οποίου είναι ημικατεχόμενη;
Εκείνο που θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον κ. Τουφάν Έρχιουρμαν είναι να διασφαλίζεται η λειτουργικότητα του κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και η ενίσχυση της χώρας. Και η ενίσχυση της χώρας, σημαίνει η αναβάθμιση του ρόλου της, ως σταθεροποιητικού παράγοντα αλλά και η πλήρης αξιοποίηση του πλούτου της. Κι αυτό γιατί η ενίσχυση της της χώρας είναι προς όφελος όλων των Κυπρίων. Αλλά προφανώς δεν είναι αυτό που ενδιαφέρει τον κ. Έρχιουρμαν. Δεν είναι αυτή η έγνοια του. Και το λέει και δημοσίως. «Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα ισότιμα δικαίωματά μας, τα νομικά υφιστάμενα ισότιμα δικαίωματά μας, δεν υλοποιούνται και δεν εφαρμόζονται σε αυτούς τους τομείς που ονομάζουμε τομείς κοινής εξουσίας. Το λέει ο νόμος. Το απαιτεί το status. Επομένως, κατά μία έννοια, δεν πρέπει να μας παρακάμπτουν σε αυτό το θέμα. Διότι το να μας παρακάμπτουν σημαίνει στην πραγματικότητα να παρακάμπτουν την Δημοκρατία της Τουρκίας…». Το τι σημαίνει αυτό το τελευταίο, ότι δηλαδή, παρακάμπτεται η Τουρκία δίνει απαντήσεις σε όσους αιθεροβάμονες επενδύουν στον κ. Έρχιουρμαν, ο οποίος και να θέλει δεν μπορεί. Τι επιδιώκει ο νέος κατοχικός ηγέτης; Να μην παρακάμπτεται η Τουρκία.
Και κάτι άλλο: Από τη στιγμή, που δεν δέχεται να καταγραφούν οι συγκλίσεις, επειδή έτσι του είπε η Άγκυρα και ζητά εκ προοιμίου να γίνουν αποδεκτοί οι όροι του, πρέπει να είναι έτοιμος να συζητήσεις και αυτά που θα του θέσει, ανά πάσα στιγμή, η Λευκωσία και να δώσει απαντήσεις σε θέματα, που έχουν σχέση με την ουσία.
Μπορεί να υποστηρίξει κάποιος πως ο κ. Έρχιουρμαν δεν συζητά θέματα κατοχικού στρατού. Είναι θέμα της Τουρκιάς. Σωστά. Συζητά για να οδοφράγματα. Αλλά και σε αυτά τα ζητήματα ασκεί βέτο ο κατοχικός στρατός.
Είναι προφανές πως είναι περιορισμένες οι δυνατότητες του να διαχειριστεί το Κυπριακό. Δεν τον κατηγορεί κανείς. Μια διαπίστωση είναι και αναγνώριση της πραγματικότητας. Για να μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις.