Τουρκία: Καχυποψία έναντι της σκλήρυνσης του νόμου για τις παραμεθόριες αγορές

Με πολιτική καχυποψία προσέγγισε ο τουρκικός τύπος την επικείμενη αυστηροποίηση του ελληνικού νομοθετικού πλαισίου για τις αγοραπωλησίες σε παραμεθόριες περιοχές. Ρεπορτάζ και πρωτοσέλιδα στην Τουρκία παρουσιάζουν την Αθήνα να επικαλείται την «εθνική ασφάλεια», ενώ ταυτόχρονα αποδίδουν στη νέα ρύθμιση χαρακτηριστικά στοχευμένης κίνησης κατά τουρκικών συμφερόντων και περιουσιών.
Αιχμηροί τίτλοι
Η φιλοκυβερνητική και επιχειρηματική ιστοσελίδα Πατρονλάρ Ντουνιασί παρουσίασε στις 24 Ιανουαρίου 2026 την εξέλιξη ως «επικίνδυνο βήμα» για τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα. Αντίστοιχο περιεχόμενο αναπαρήγαγαν τόσο η αντιπολιτευόμενη, εθνικιστική εφημερίδα Σοζτζού όσο και η φιλοκυβερνητική, ισλαμιστική Γενί Ακίτ, με τίτλους που μιλούν για «οργή» της Αθήνας και για ενεργοποίηση ακόμη και των μυστικών υπηρεσιών.
Η «εθνική ασφάλεια» ως κεντρικό επιχείρημα
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Πατρονλάρ Ντουνιασί, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται να επικαλείται λόγους «εθνικής ασφάλειας» για να αυστηροποιήσει το πλαίσιο απόκτησης ακινήτων από Τούρκους πολίτες ή εταιρείες σε παραμεθόριες περιοχές, στοχοποιώντας –όπως υποστηρίζεται– περιουσίες που αποκτήθηκαν και μέσω του προγράμματος «χρυσής βίζας». Η τουρκική ερμηνεία κάνει λόγο για κίνδυνο δήμευσης, περιορισμό δικαστικής προσφυγής και αυξημένο έλεγχο ακόμη και σε περιπτώσεις ελάχιστης συνιδιοκτησίας.
Δηλώσεις Δένδια
Τα τουρκικά δημοσιεύματα βασίζουν την κριτική τους στην ίδια την αναφορά του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, στο ελληνικό κοινοβούλιο, έπειτα από ερώτηση του βουλευτή Έβρου, Πάρη Παπαδάκη.
«Επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο για νέα νομοθετική ρύθμιση, με σκοπό να γίνει το νομικό πλαίσιο πιο αυστηρό και να διευρυνθούν οι περιοχές που θα εμπίπτουν στις απαγορεύσεις».
Το ισχύον καθεστώς και οι παραμεθόριες περιοχές
Τα δημοσιεύματα υπενθυμίζουν ότι ήδη σήμερα πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και εταιρείες με έδρα εκτός ΕΕ δεν μπορούν να προχωρούν σε αγοραπωλησίες ή μισθώσεις ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές, για λόγους «εθνικής ασφάλειας και εδαφικής ακεραιότητας». Στη σχετική λίστα περιλαμβάνονται νησιά του ανατολικού Αιγαίου, όπως η Κως, η Κάλυμνος, η Ρόδος και η Σύμη, καθώς και περιοχές όπως ο Έβρος, η Ξάνθη, η Ροδόπη, η Χίος και η Λέσβος.
Νέες προσθήκες και αυστηρότερος έλεγχος
Η νέα ρύθμιση, όπως παρουσιάζεται, αναμένεται να επεκτείνει τη λίστα με Προεδρικό Διάταγμα, προσθέτοντας «στρατηγικά σημεία και οικισμούς». Παράλληλα, προαναγγέλλεται ενίσχυση των διαδικασιών αδειοδότησης και αυστηρότερος έλεγχος αιτήσεων από ειδικές επιτροπές, με ενεργότερη συμμετοχή των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας.
Έμμεση κυριότητα και «τελικός δικαιούχος»
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα της έμμεσης κυριότητας. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το νέο σχέδιο νόμου προβλέπει την υποχρεωτική αναγνώριση του «τελικού δικαιούχου» κάθε ακινήτου, ενώ ακόμη και εταιρείες με αλλοδαπό μετοχικό κεφάλαιο της τάξης του 1% θα υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους.
Ποινές, δήμευση και επισιτιστική ασφάλεια
Στο τραπέζι τίθεται, κατά τα τουρκικά δημοσιεύματα, η επιβολή αυστηρότερων ποινών για όσους παρακάμπτουν το πλαίσιο, αλλά και για επαγγελματίες που μεσολαβούν σε παράνομες αγοραπωλησίες. Οι κυρώσεις ενδέχεται να περιλαμβάνουν όχι μόνο χρηματικά πρόστιμα, αλλά και ακύρωση συμβολαίων και δήμευση ακινήτων. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη μαζική αγορά γεωργικών εκτάσεων στη Δυτική Θράκη και στον Έβρο, η οποία χαρακτηρίζεται δυνητικά «εθνική απειλή» λόγω επισιτιστικής και δημογραφικής διάστασης.
Το ζήτημα της δικαστικής προσφυγής
Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία αφορά στον περιορισμό της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής. Εξετάζεται το ενδεχόμενο το κράτος να μην υποχρεούται να κοινοποιεί πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών στα διοικητικά δικαστήρια, όταν οι απορρίψεις αιτήσεων βασίζονται σε λόγους «εθνικής ασφάλειας», γεγονός που –όπως υποστηρίζεται– θα καθιστά πρακτικά δυσχερή κάθε προσφυγή.
Ανοιχτά ερωτήματα για μειονότητα και κληρονομικά δικαιώματα
Το μεγαλύτερο ερωτηματικό, όπως επισημαίνεται, αφορά τις επιπτώσεις που θα έχει η νέα νομοθεσία στις μεταβιβάσεις κληρονομικών ακινήτων και στα περιουσιακά στοιχεία ιδρυμάτων σε περιοχές όπως η Ροδόπη και η Ξάνθη, όπου ζει κατά πλειονότητα η αποκαλούμενη από τα τουρκικά μέσα «τουρκική μειονότητα». Ένα ζήτημα που, όπως προβάλλεται, αναμένεται να αποτελέσει νέο πεδίο πολιτικής και διπλωματικής αντιπαράθεσης.