Τα 8 λεπτά που θα καταγραφούν στις κάλπες

Το βίντεο της «Emily Thompson», διάρκειας περίπου οκτώ λεπτών, δεν προέκυψε για να «ενημερώσει», αλλά για να καθορίσει πολιτική ατζέντα. Το πέτυχε ήδη, επειδή πόνταρε σε δύο στοιχεία. Την καχυποψία για το πολιτικό χρήμα και την εύκολη πίστη σε «διαρροές» που κυκλοφορούν από προφίλ αγνώστου ταυτότητας.
Στο υλικό εμφανίζονται συνομιλίες με πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να έχουν κανένα πάρε – δώσε με «επενδυτές», καθώς τέτοιου είδους συζητήσεις θα έπρεπε να γίνονται με θεσμικό τρόπο ώστε να μην υπάρχει καμία σκιά. Θα ανέμενε κάποιος ότι μετά την υπόθεση των «χρυσών διαβατηρίων» θα είχαμε διδαχθεί.
Η κυβέρνηση αντέδρασε με τη προβολή της θέσης πως πρόκειται για «κακόβουλο προϊόν μοντάζ» και έβαλε στο τραπέζι, με επίσημη διατύπωση, το ενδεχόμενο υβριδικής δραστηριότητας, με ενημέρωση Γενικού Εισαγγελέα και Αρχηγού Αστυνομίας. Παράλληλα καταγράφεται ότι η ΚΥΠ διερευνά την υπόθεση, αφού φαίνεται να υπάρχει δραστηριότητα ξένης χώρας.
Ο ίδιος ο Γιώργος Λακκοτρύπης προσέφυγε στην αστυνομία, υποστηρίζοντας ότι τα όσα του αποδίδονται έχουν κοπεί και ραφτεί ώστε να αλλοιωθεί το πλαίσιο. Την ίδια ώρα, έλεγχος του Fact Check Cyprus αναφέρει ότι δεν εντοπίζονται στοιχεία τεχνητής νοημοσύνης στο βίντεο, κάτι που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της «παλιάς σχολής» αλλοίωσης, δηλαδή επιλεκτικού μοντάζ και όχι ψηφιακής κατασκευής προσώπων και ήχου.
Αναμενόμενο σε προεκλογική περίοδο, η αντιπολίτευση να αξιοποιήσει τη συγκυρία. Το ερώτημα είναι ποιος θα κερδίσει;
Τα δύο μεγάλα κόμματα δύσκολα θα κερδίσουν μέρος της πίττας από μια υπόθεση που είναι ούτως ή άλλως θολή. Το πιθανότερο είναι να πληγούν περισσότερο τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, σε μια συγκυρία όπου ο κατακερματισμός μεγαλώνει και νέοι σχηματισμοί ζητούν ρόλο ρυθμιστή στις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου 2026. Και εδώ βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος. Ο κίνδυνος να αποκτήσουν δυσανάλογη ισχύ συγκυριακά πολιτικά σχήματα που δεν έχουν καταθέσει σαφή πολιτική ταυτότητα, θέσεις και πρόγραμμα, άρα και μετρήσιμη ευθύνη.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, άργησε να καταλάβει ότι σε τέτοιες κρίσεις δεν υπάρχει «τεχνική» απάντηση χωρίς πολιτική διαφάνεια. Όταν αφήνεις να αιωρείται αναπάντητο το ερώτημα, γιατί ένας πρώην υπουργός εμφανίζεται να μιλά ως μεσάζων «επενδυτών», το κενό το γεμίζει ο λαϊκισμός. Το τραγικό είναι πως αυτό το κενό πάντα το καλύπτουν οι χειρότεροι που αναμένουν να ωφεληθούν από την αποσταθεροποίηση, αξιοποιώντας επαγγελματίες της λάσπης και εξωτερικά κέντρα που ειδικεύονται στο να σπρώχνουν κοινωνίες στον διχασμό, όπως το έχουμε δει κατ’ επανάληψη στο ευρωπαϊκό πεδίο.
Στο σημείο που φτάσαμε, το παιχνίδι παίζεται μόνο με ανοιχτά χαρτιά. Πλήρης δημοσιοποίηση, όχι επιλεκτικές διαρροές, για τα οικονομικά της προεκλογικής εκστρατείας του 2023, για κάθε εισφορά και κάθε δαπάνη, με τρόπο που να αντέχει σε έλεγχο. Το ίδιο ισχύει και για τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης, που έχει θεσμική υπόσταση αφού προεδρεύεται από την Πρώτη Κυρία, και έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολιτικής σύγκρουσης, με αιτήματα ακόμα και για κατάργησή του. Η αποχώρηση της κας Φιλίππας Καρσερά – Χριστοδουλίδη δεν λύνει το πρόβλημα.
Οτιδήποτε λιγότερο από το απόλυτο φως θα επιτρέψει σε πρόσωπα που έχουν ήδη κριθεί για την ανάρμοστη συμπεριφορά τους ή για φαιδρότητα αντίστοιχη των κλόουν, να εμφανίζονται ως σωτήρες.
Αν πράγματι υπάρχει απόπειρα εξωτερικής επιρροής, η καλύτερη άμυνα είναι η διαφάνεια που τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια όσων επενδύουν στην αποσταθεροποίηση. Τότε, θα έχει ουσιαστικό νόημα το «όποιος έχει στοιχεία θα τα πάει εκεί που πρέπει» και όχι εκεί που μαζεύει τα περισσότερα «likes». Ο χρόνος για καθαρές εξηγήσεις έχει ήδη εξαντληθεί και η επόμενη Βουλή κινδυνεύει να γίνει το μνημείο της αποτυχίας ενός πολιτικού συστήματος που δεν τόλμησε να συγκρουστεί με τις ίδιες του τις παθογένειες.