Συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν

Η τελευταία συνάντηση μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Τούρκου προέδρου στην Άγκυρα πραγματοποιήθηκε μέσα σε πολύ καλό κλίμα. Έτσι μας είπαν τουλάχιστον. Εμένα ωστόσο μου θύμισε περισσότερο ταινία κινηματογράφου, όπου ο κάθε ηθοποιός μαθαίνει από πριν πολύ καλά το ρόλο του. Πάντα υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη ασφαλώς! Τώρα ποιος είναι ο σκηνοθέτης στην προκείμενη περίπτωση δεν νομίζω να είναι δύσκολο να καταλάβετε.
Πολλοί θα διερωτηθείτε, είμαι σχεδόν βέβαιος, γιατί κρίνω τόσο αυστηρά αυτήν την συνάντηση. Απαντώ: Διότι επί της ουσίας δεν ακούσαμε τίποτε απολύτως! Ήταν μια ακόμα επανάληψη όσων παρακολουθήσαμε να γίνονται κατά το πρόσφατο παρελθόν και ακόμα χειρότερα. Με πολλές εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις (λυκοφιλίες στην πραγματικότητα) και χαμόγελά τα οποία δεν επέφεραν οτιδήποτε το ουσιαστικό στην προσπάθεια να δοθούν λύσεις στα σοβαρά και δισεπίλυτα προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών.
Εκλαμβάνεται ως θετική η δήλωση Ερντογάν ότι τα προβλήματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μπορούν να επιλυθούν. Μήπως τελικά έχει δίκαιο ο Μανώλης Κωτάκος της «Εστίας», ο οποίος έγραψε: «Μιλάμε για νομοθέτηση της συγκυριαρχίας στο Αιγαίο»! Δεν θέλω να το πιστέψω. Από την άλλη δεν μπορώ και να το παραβλέψω. Ούτε και μπορώ να συμφωνήσω «σε παράθυρο ευκαιρίας» για το οποίο έκανε λόγο ο κ. Μητσοτάκης. Μα με τον τρόπο αυτό έχουμε ήρεμα νερά στο Αιγαίο λένε οι «γνωστικοί». Σε ποια ήρεμα νερά αλήθεια αναφέρονται; Με το παράνομο τουρκο-λυβικό μνημόνιο σε ισχύ, κάτι που παραπέμπει ξεκάθαρα σε τουρκική εισβολή στην Ελληνική ΑΟΖ. Πώς μπορούν να βρεθούν λύσεις σε ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο όταν η Τουρκία εξακολουθεί να αναφέρεται σε «Γαλάζια Πατρίδα» και διαμοιρασμό της από αιώνων Ελληνικής θάλασσας; Πώς μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη όταν η Τουρκία αμφισβητεί διαρκώς τις Συμφωνίες που καθόρισαν με απόλυτη ακρίβεια τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών; Πώς μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη με το «casus belli» (αφορμή πολέμου), να αποτελεί καθημερινή απειλεί εκ μέρους της Άγκυρας;
Αφήνω κατά μέρος το Κυπριακό. Αυτό μονίμως ανεβαίνει και κατεβαίνει από το ράφι! Οι διαφορές μας με την Τουρκία στο Κυπριακό (το πρώτο Εθνικό θέμα, έτσι τουλάχιστον μας λένε από τας Αθήνας), είναι τόσο μεγάλες σε σημείο που ο Μητσοτάκης και κυρίως ο Ερντογάν να μην τολμούν να το ακουμπήσουν! Για να είμαστε δίκαιοι, κάτι ψέλλισε ο Έλληνας πρωθυπουργός, την ίδια ώρα που ο Τούρκος πρόεδρος κατάπιε τη γλώσσα του… Ευτυχώς δηλαδή! Διότι αν μιλούσε ο Ερντογάν ξέρουμε όλοι τι θα έλεγε. Για δύο κράτη στην Κύπρο θα μιλούσε, για δύο λαούς θα μιλούσε, σε δύο ξεχωριστές κυριαρχίες και πολιτική ισότητα θα έκανε αναφορά, και άλλα πολλά… Μια μειονότητα στην Κύπρο αναδείχθηκε σε κοινότητα και διεκδικεί τα πάντα, όταν στην Τουρκία όλες οι μειονότητες εξαφανίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες! Η Τουρκιά έχει στο βιογραφικό της πολλά γενοκτονικά διδακτορικά! Για κάτι δικούς μας τύπους τα γράφω αυτά που ρίχνουν ευθύνες στη δική μας πλευρά για την μη λύση του Κυπριακού, μήπως και σταματήσουν να παραπληροφορούν και να κινδυνολογούν ασύστολα….
Στο δια ταύτα: Καλά κάνουμε και συνομιλούμε με τους Τούρκους. Ωστόσο το μόνο θετικό που μπορεί να περιμένουμε μέσα από αυτές τις συναντήσεις είναι να αγοράζουμε χρόνο για να δούμε πιο ψύχραιμα τι μας ξημερώνει και να οργανωθούμε όσο καλύτερα γίνεται για το παρακάτω… Διότι αυτό το παρακάτω δεν θα το καθορίσουμε δυστυχώς εμείς μόνοι μας! Βλέπετε πως αποφασίζει και διατάζει ο Τράμπ και πως λειτουργεί ο Ερντογάν! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που το τελευταίο διάστημα οι Ένοπλες μας δυνάμεις στην Ελλάδα κυρίως, αλλά και στην Κύπρο εξοπλίζονται και δυναμώνουν όσο ποτέ άλλοτε. Κάτι που σημαίνει πως κατά βάθος δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να βρεθούν εύκολα λύσεις στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα ισχύει απολύτως το Ρητό: «Αν θέλεις Ειρήνη προετοιμάσω για πόλεμο». Αυτό είναι που παρακολουθούμε να συμβαίνει σήμερα παντού στον κόσμο και όποιος το αμφισβητεί ή κάνει πως δεν το βλέπει ή βρίσκεται εκτός πραγματικότητας..
Υστερόγραφο: Στην Κύπρο υπάρχει παράνομη τουρκική κατοχή με όλες τις ολέθριές συνέπειες της! Να μη ξεχάσω ότι ξεχάσαμε.
*Ακαδημαϊκός – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας