«Σπάει» τη σιωπή της η Μαρία Παπά μετά την απόσπασή της από την Πολιτική Άμυνα «Εισηγήσεις μου, δεν προωθήθηκαν»

Σε δημόσια τοποθέτησή της προχώρησε για πρώτη φορά μετά τον έντονο σάλο που προκλήθηκε γύρω από την κατάσταση και διαχείριση των καταφυγίων, η πρώην – πλέον – διοικήτρια της Πολιτικής Άμυνας, η οποία αποσπάστηκε από τη θέση της εν μέσω αυξημένων αντιδράσεων και δημόσιας κριτικής.
Η ίδια, που πλέον έχει μετακινηθεί στην Ελεγκτική Υπηρεσία, επιλέγει μέσω ανάρτησής της να τοποθετηθεί επί των εξελίξεων, δίνοντας τη δική της εκδοχή για τα γεγονότα που οδήγησαν στην απομάκρυνσή της, ενώ παράλληλα απαντά σε ζητήματα που τέθηκαν στο δημόσιο διάλογο το τελευταίο διάστημα.
Στην ανάρτησή της, αναφέρεται – μεταξύ άλλων – σε εισηγήσεις της που «παρά τη σημασία τους, δεν προωθήθηκαν».
Αυτούσια η ανάρτησή της
Η παρούσα τοποθέτηση έχει ως στόχο να αποσαφηνίσει, με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια, τα πραγματικά δεδομένα σε σχέση με τη διαχείριση του προγράμματος καταφυγίων, όπως αυτά εξελίχθηκαν τα τελευταία χρόνια.
Υπηρέτησα στη θέση της Διοικήτριας της Πολιτικής Άμυνας με βαθύ αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Κύπρο και τους πολίτες της. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, η ενίσχυση της ετοιμότητας της κοινωνίας και η ουσιαστική θωράκιση της χώρας μας δεν αποτέλεσαν ποτέ για μένα απλώς διοικητικό καθήκον, αλλά προσωπική δέσμευση.
Με το ίδιο αίσθημα ευθύνης και σεβασμού προς την κοινωνία, θεωρώ αναγκαίο να παρουσιάσω τα πραγματικά δεδομένα που αφορούν τη διαχείριση του προγράμματος καταφυγίων, καθώς και τις ενέργειες που έγιναν για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό του.
Το ζήτημα των καταφυγίων αποτελεί διαχρονικά κρίσιμο πυλώνα προστασίας του άμαχου πληθυσμού, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως η Κύπρος, με αυξημένες γεωπολιτικές και επιχειρησιακές προκλήσεις.
Το πρόγραμμα, το οποίο ξεκίνησε το 2000, με τη στελέχωση του με πολυάριθμό εξειδικευμένο προσωπικό, βασίστηκε σε σημαντικό βαθμό και στη συνεργασία των πολιτών, με τη δημιουργία περίπου 2.300 καταφυγίων και δυνατότητα κάλυψης περίπου 250.000 ατόμων.
Όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου τον Απρίλιο του 2021, διαπίστωσα ότι ένας τόσο κρίσιμος τομέας λειτουργούσε με ουσιαστικές αδυναμίες, κυρίως λόγω υποστελέχωσης και απουσίας οργανωμένης, εξειδικευμένης δομής.
Η σταδιακή αποδυνάμωση του προγράμματος τα προηγούμενα χρόνια είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της επιχειρησιακής του αποτελεσματικότητας.
Αναγνωρίζοντας τη σημασία του θέματος, προχώρησα σε επανειλημμένες και τεκμηριωμένες παρεμβάσεις προς την ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, επισημαίνοντας με σαφήνεια τις αδυναμίες του συστήματος, την ανάγκη καθορισμού νέας πολιτκής καθώς και την ανάγκη άμεσης ενίσχυσης και επαναοργάνωσης του τομέα των καταφυγίων.
Οι παρεμβάσεις αυτές δεν ήταν αποσπασματικές, αλλά συνεχείς και καταγεγραμμένες σε βάθος χρόνου.
Ως εκ τούτου, απορρίπτω κατηγορηματικά οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι τα ζητήματα αυτά δεν είχαν τεθεί ή δεν είχαν αναδειχθεί στα αρμόδια επίπεδα. Η ευθύνη μου απέναντι στους πολίτες επέβαλλε πάντοτε τη διαφάνεια και την έγκαιρη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας.
Μεταξύ των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν περιλαμβανόταν και η δημιουργία εξειδικευμένου κλάδου στελεχωμένου με αρμόδιους επιστήμονες, ώστε να διασφαλιστεί η συστηματική εποπτεία, επιθεώρηση και περαιτέρω ανάπτυξη του δικτύου καταφυγίων.
Οι εισηγήσεις αυτές, παρά τη σημασία τους, δεν προωθήθηκαν.
Παρά τους περιορισμένους ανθρώπινους και οργανωτικούς πόρους, η Πολιτική Άμυνα συνέχισε να διαχειρίζεται το πρόγραμμα με συνέπεια. Από το 2021 μέχρι σήμερα πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες επιθεωρήσεις των καταφυγίων, τόσο μέσω οργανωμένων κύκλων ελέγχου όσο και στο πλαίσιο της εκπαίδευσης εθελοντών και πολιτών.
Η προσπάθεια εκσυγχρονισμού ενός κρίσιμου τομέα δεν μπορεί να αποτελεί λόγο στοχοποίησης. Αντιθέτως, θα πρέπει να αποτελεί βάση για περαιτέρω ενίσχυση και πρόοδο.
Οι δημόσιες υπηρεσίες εξελίσσονται όταν τα προβλήματα εντοπίζονται, αναγνωρίζονται και αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα.
Η προστασία των πολιτών απαιτεί ετοιμότητα, διαφάνεια και συνεργασία.
Παραμένω σταθερά προσηλωμένη στις αρχές αυτές.