Δικαστική απόφαση που αφορά τη νομιμότητα της κράτησης αλλοδαπού εξέδωσε το Δικαστήριο, απορρίπτοντας αίτημα για άμεση αποφυλάκιση μέσω εντάλματος Habeas Corpus. Ο αιτητής υποστήριξε ότι η κράτησή του έχει καταστεί παράνομη λόγω της διάρκειάς της, ωστόσο το Δικαστήριο έκρινε ότι παραμένει νόμιμη και δικαιολογημένη, στο πλαίσιο της διαδικασίας απέλασής του.
Η απόφαση, που εκδόθηκε αυθημερόν από τη Δικαστή Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, αφορά υπήκοο Ινδίας, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από το καλοκαίρι του 2025, μετά από σειρά διοικητικών και ποινικών εξελίξεων που συνδέονται με το καθεστώς παραμονής του στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Η υπόθεση ξεκινά ουσιαστικά το 2015, όταν ο αιτητής εισήλθε στη χώρα με φοιτητική άδεια. Τα επόμενα χρόνια χαρακτηρίζονται από αλλεπάλληλες προσπάθειες εξασφάλισης δικαιώματος παραμονής, κυρίως μέσω γάμων με Ευρωπαίες και συγκεκριμένα από τη Ρουμανία. Ήδη από το 2019, οι αρχές είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για την αυθεντικότητα των δηλωθέντων στοιχείων, καθώς σε έλεγχο γνησιότητας διαπιστώθηκε ότι το ζεύγος δεν μπορούσε να εντοπιστεί και ότι είχε κατατεθεί πλαστό ενοικιαστήριο έγγραφο.
Παρά ταύτα, ο αιτητής εξασφάλισε πενταετές δελτίο διαμονής ως σύζυγος άλλης Ευρωπαίας, το οποίο όμως έληξε τον Οκτώβριο του 2024. Από εκεί και έπειτα, η παραμονή του στη Δημοκρατία κρίθηκε παράνομη, ενώ ταυτόχρονα εκκρεμούσαν εις βάρος του ποινικές υποθέσεις, περιλαμβανομένης σοβαρής κατηγορίας εμπρησμού.
Η σύλληψή του τον Ιούλιο του 2025, λόγω ανεκτέλεστων ενταλμάτων προστίμου, αποτέλεσε την αφετηρία για την έκδοση διατάγματος κράτησης και απέλασης. Αν και το αρχικό διάταγμα ακυρώθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο, νέο διάταγμα εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 και, μετά από δικαστική κρίση τον Ιανουάριο του 2026, επικυρώθηκε ως νόμιμο. Η υπόθεση τελεί ακόμη υπό έφεση.
Στο μεταξύ, ο αιτητής προσέφυγε με αίτηση Habeas Corpus, υποστηρίζοντας ότι η κράτησή του από τις 19 Ιουλίου 2025 είναι παράνομη και καταχρηστική, κυρίως λόγω της διάρκειάς της. Το Δικαστήριο, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη διαδικασία δεν αφορά τη νομιμότητα του ίδιου του διατάγματος κράτησης — η οποία έχει ήδη κριθεί — αλλά αποκλειστικά το κατά πόσο η διάρκεια της κράτησης έχει καταστεί παράνομη.
Στην εκτενή ανάλυσή του, το Δικαστήριο επανέλαβε τη θεμελιώδη αρχή ότι το ένταλμα Habeas Corpus αποτελεί κατεξοχήν εγγύηση της προσωπικής ελευθερίας, παρέχοντας άμεση προστασία έναντι αυθαίρετης κράτησης. Ωστόσο, το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτητής, ο οποίος οφείλει να καταδείξει ότι η κράτησή του έχει υπερβεί τα νόμιμα όρια.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν προκύπτει τέτοια παρανομία. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ότι οι αρμόδιες αρχές ενήργησαν εντός του πλαισίου του νόμου και με τη δέουσα επιμέλεια. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι η απέλαση δεν κατέστη ακόμη εφικτή, όχι λόγω αδράνειας της Διοίκησης, αλλά εξαιτίας δύο βασικών παραγόντων: αφενός των συνεχών δικαστικών διαδικασιών που κινήθηκαν από τον ίδιο τον αιτητή και είχαν ανασταλτικό αποτέλεσμα, και αφετέρου της καθυστέρησης έκδοσης ταξιδιωτικών εγγράφων από τις αρχές της χώρας καταγωγής του.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η κράτηση για σκοπούς απέλασης πρέπει να είναι περιορισμένη χρονικά και να εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό. Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μέτρο απεριόριστης διάρκειας. Ωστόσο, έκρινε ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση εξακολουθεί να υπάρχει εύλογη προοπτική απομάκρυνσης, ενώ οι αρχές συνεχίζουν τις προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.
Παράλληλα, κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την εκτίμηση κινδύνου διαφυγής, λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό του αιτητή, τη χρήση πλαστών εγγράφων, τις ποινικές υποθέσεις και τη γενικότερη συμπεριφορά του.
Σημαντικό σημείο της απόφασης αποτελεί και η αποδοχή ότι η επανεξέταση της κράτησης, η οποία διενεργήθηκε εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων, ήταν έγκυρη, ακόμη και αν δεν έγινε προσωπικά από τον Υπουργό Εσωτερικών, αλλά από εξουσιοδοτημένα όργανα της Διοίκησης, στο πλαίσιο του τεκμηρίου κανονικότητας.
Καταλήγοντας, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι η διάρκεια της κράτησής του έχει καταστεί υπερβολική ή παράνομη. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ότι η κράτηση εξακολουθεί να εξυπηρετεί τον νόμιμο σκοπό της απέλασης και να κινείται εντός των ορίων που θέτει η νομοθεσία και η νομολογία.
Η αίτηση απορρίφθηκε στο σύνολό της, χωρίς επιδίκαση εξόδων, επιβεβαιώνοντας τη θέση ότι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η στέρηση της ελευθερίας του αιτητή παραμένει δικαιολογημένη.
Διαβάστε επίσης: Υπόθεση Φαίδωνος: Βαρύ κατηγορητήριο για βιασμό και σεξουαλική κακοποίηση
«Πόρτα» δικαστηρίου σε Ινδό που παντεύτηκε δύο Ρουμάνες για να μείνει Κύπρο
Το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα για άμεση αποφυλάκιση Ινδού υπηκόου που κρατείται στην Κύπρο, κρίνοντας ότι η κράτησή του παραμένει νόμιμη στο πλαίσιο της διαδικασίας απέλασής του. Ο αιτητής, ο οποίος εισήλθε στην Κύπρο το 2015 με φοιτητική άδεια, προσπάθησε να εξασφαλίσει δικαίωμα παραμονής μέσω γάμων με Ρουμάνες υπηκόους, αλλά οι αρχές αμφισβήτησαν την αυθεντικότητα των γάμων αυτών. Παρά την αρχική έκδοση πενταετούς δελτίου διαμονής, η παραμονή του κρίθηκε παράνομη μετά τη λήξη του, ενώ εκκρεμούσαν εις βάρος του ποινικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης κατηγορίας για εμπρησμό. Η σύλληψή του οδήγησε σε διάταγμα κράτησης και απέλασης, το οποίο, παρά τις δικαστικές αμφισβητήσεις, επικυρώθηκε τελικά. Το Δικαστήριο τόνισε ότι η κράτηση δεν είναι παράνομη λόγω διάρκειας, αλλά νόμιμη στο πλαίσιο της διαδικασίας απέλασης, ενώ επανέλαβε τη σημασία του Habeas Corpus ως εγγύησης προσωπικής ελευθερίας.
