Ο εμβληματικός Νίκος Χριστοδουλίδης: Ηγέτης της Δεξιάς και προστάτης της μεσαίας τάξης

Τον αγαπημένο μας Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον χαρακτηρίζουν πολλά πράγματα, σε σημείο που τα πρώτα χρόνια της προεδρίας του είχαμε αρχίσει να χάνουμε τον λογαριασμό. Τους τελευταίους μήνες βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πολιτικά ομιλούντες ο Νίκος Χριστοδουλίδης στέλνει σταθερά ένα τριαδικό μήνυμα το οποίο έχει αρχίσει να καθορίζει το «Πιστεύω» του δηλαδή την πολιτική και ιδεολογική του ταυτότητα. Πρώτον Θέλει να εμφανίζεται ως ηγέτης της κεντροδεξιάς, δεύτερον ως ο υπέρμαχος της μεσαίας τάξης και τρίτον θέλει να μείνει στην ιστορία ως ο ηγέτης ο οποίος έχει αναλάβει και έχει εκτελέσει διάφορα εμβληματικά έργα.
Κεντροδεξιά
Τι σημαίνει να είσαι ο ηγέτης της κεντροδεξιάς στην Κύπρο; Όχι πολλά πράγματα, αφού τη Δεξιά ο Νίκος Χριστοδουλίδης την αντιμετωπίζει περισσότερο ως χωροταξική διευθέτηση. Στη Γαλλική Επανάσταση, δεξιά της Εθνοσυνέλευσης κάθονταν όσοι υπερασπίζονταν τον βασιλιά, την Εκκλησία και την παράδοση. Στο κυπριακό Κοινοβούλιο δεξιά σήμερα κάθονται η Αννίτα, ο Δίπλαρος, ο Νικόλας, ο Κουλίας ο Καρογιάν και ο Τρυφωνίδης οι οποίοι υπερασπίζονται τον εαυτό τους. Αριστερά στη Γαλλία κάθονταν οι ριζοσπάστες επαναστάτες. Στο κυπριακό Κοινοβούλιο αριστερά κάθονται ο Στέφανος, ο Λουκαΐδης, η Ειρήνη και ο Μαρίνος Σιζόπουλος, Είναι όλοι τους αριστεροί με δεξιές-καπιταλιστικές συνήθειες. Στη σύγχρονη ιστορία της Ευρώπης πατέρας της Δεξιάς θεωρείται ο στρατηγός Ντε Κολ, και ακολουθούν πολλοί άλλοι όπως ο Χέλμουτ Κολ, η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γλαύκος Κληρίδης και τώρα τελευταία και ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Γιατί ο Πρόεδρος της Κύπρου διεκδικεί αυτή τη θέση; Προφανώς, θεωρεί ότι μετά τον θάνατο του Γλαύκου Κληρίδη δεν υπήρξε ποτέ διαδοχή στην ηγεσία της Δεξιάς. Ο Γιαννάκης Μάτσης ήταν πάντα ένας αχθοφόρος του ονόματος του αδελφού του, ο Νίκος Αναστασιάδης ο κατ' εξοχήν υπάλληλος των ολιγαρχών της Μόσχας και ο Αβέρωφ Νεοφύτου γραμματέας της Ένωσης Κυπρίων Κεφαλαιοκρατών. Ο ίδιος αν κρίνουμε από τον τρόπο που πολιτεύεται, δεξιούς θεωρεί οτιδήποτε πολιτικό κουτσόφτερο κινείται πέραν του ΑΚΕΛ, όπως π.χ. τα μέλη του ΔΗΚΟ, της ΔΗΠΑ, του ΔΗΣΥ, του ΕΛΑΜ, καθώς και τα μέλη του Συνδέσμου Κουμπάρων και Κουμέρων που ιδρύθηκε το 2022 για να τον υποστηρίξει στην προεδρία. Όλους αυτούς τους θέλει να τον ψηφίσουν και το 2028.
Ποιοι είναι αυτοί; Τους συνέχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Είναι πολίτες με εισοδήματα από 30.000 ευρώ και πάνω, οι περισσότεροι είναι δημόσιοι υπάλληλοι, είναι άνθρωποι της θρησκείας, αφού τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο (Χριστούγεννα και Πάσχα) πάνε εκκλησία.
Μεσαία τάξη
Η περιγραφή αυτών των ανθρώπων μας οδηγεί στο δεύτερο χαρακτηριστικό του κ. Χριστοδουλίδη, δηλαδή του προστάτη της μεσαίας τάξης. Για χάρη της μεσαίας τάξης προσάρμοσε μάλιστα και την πρόσφατη φορολογική του μεταρρύθμιση με στόχο να προσελκύσει και κάποιους υψηλόμισθους της Αριστεράς. Ανέβασε για παράδειγμα το αφορολόγητο στις 22.000 ευρώ, ενώ όσοι έχουν δεύτερο, τρίτο και τέταρτο παιδί, όπως ο ίδιος, έχουν επιπλέον φοροαπαλλαγές. Κάποιους ξέχασε βεβαίως ο κ. Χριστοδουλίδης. Για παράδειγμα, ξέχασε το 40% του πληθυσμού που δεν παίρνει 22.000 τον χρόνο οπότε δεν έχει καμιά φοροαπαλλαγή. Σε αυτούς περιλαμβάνονται χιλιάδες νέοι -και νέα ζευγάρια- και επίσης η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων της χώρας. Ποιο είναι αλήθεια το συμπέρασμα για τον καλό μας Νίκο Χριστοδουλίδη; Ότι είναι ο μόνος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ξεκάθαρη ταξική συνείδηση. Αυτός και η σύζυγός του εισπράττουν από το κράτος γύρω στις 20.000 ευρώ μηνιαίως, χώρια τα επιδόματα εξωτερικού του κ. Προέδρου, οπότε δεν ευκαιρούν να ασχοληθούν με τους φτωχούς. Μόνο με τους λούμπεν ασχολούνται και αυτούς ως υποκείμενα του φιλόπτωχου ταμείου που διαχειρίζονται.
Τώρα θα μου πείτε ο άνθρωπος ψηφίστηκε από την πλειοψηφία του λαού οπότε ποιο είναι το πρόβλημα; Ουδέν πρόβλημα. Αυτούς θέλει για ψηφοφόρους του, αυτούς τακτοποιεί από την πρώτη στιγμή της εκλογής του (δεν ξεχνά κανένας δημόσιος υπάλληλος τις σοβαρές αυξήσεις που δόθηκαν άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του), αυτοί θεωρεί ότι θα του ξαναδώσουν την προεδρία. Το ερώτημα είναι τι κάνουν οι αντίπαλοί του; Μάλλον τίποτα.
Εμβληματικά έργα
Ο τρίτος πυλώνας της πολιτικής Χριστοδουλίδη είναι η ανάληψη εμβληματικών πολιτικών και η κατασκευή εμβληματικών έργων. Με αυτά θέλει να παραμείνει ως ο πλέον εμβληματικός Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στη Γαλλία λένε για παράδειγμα:
• «Ο καγκελάριος Ρισελιέ είναι εμβληματική μορφή της γαλλικής μοναρχίας». Δεν ήταν απλώς ηγέτης, αλλά συμπύκνωνε τις βασικές της ιδέες.
• «Η Γαλλική Επανάσταση είναι εμβληματικό γεγονός του 18ου αιώνα». Συμβολίζει μια ιστορική τομή, πέρα από τα επιμέρους γεγονότα.
Τι θα λέμε για τον Νίκο Χριστοδουλίδη;
* «Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι εμβληματική μορφή της κυπριακής Δεξιάς». Δεν ήταν απλώς ηγέτης, αλλά αντέγραψε και συμπύκνωσε τις βασικές ιδέες όλων των άλλων ηγετών και τις παρουσίασε ως δικές του».
* «Η φορολογική μεταρρύθμιση είναι εμβληματικό γεγονός του 21ου αιώνα στην Κύπρο». Έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Μετά από αυτό ο καθένας πλέον ξέρει τη θέση του.
Θα ήθελε βέβαια ο Νίκος Χριστοδουλίδης να παραμείνει στην ιστορία και για έργα μνημειακής-εμβληματικής αρχιτεκτονικής. Κάτι ρε αδελφέ που να τον θυμίζει στις γενεές που θα έλθουν. Να του γράψουν και αυτού ένα τραγούδι, «Όλα σε θυμίζουν». Πρότυπο εδώ είναι ο Φαραώ Χέοπας. Μιλάμε για τον κατασκευαστή της μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας. Η πυραμίδα αυτή είναι το μοναδικό από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου που σώζεται μέχρι σήμερα και αποτελεί το απόλυτο σύμβολο μηχανικής, εξουσίας και κοσμολογίας.
Τι αντίστοιχο θα μπορούσε να κάνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης πέρα από την ολοκλήρωση του αυτοκινητόδρομου Αστρομερίτη - Ατσά; Το κομμάτι ως γνωστό από το Ακάκι έως τον Αστρομερίτη το μπλοκάρουν οι κάτοικοι τριών χωριών για να περνά όλη η Λευκωσία δίπλα από τα μαγαζιά τους τα οποία πωλούν εμβληματικό λουβί και εμβληματικά κόκκινα παπουτσόσυκα νεκρής ζώνης. Με βάση αυτό το δεδομένο το οποίο εδώ και 20 χρόνια κρατά χωρίς έναν σοβαρό δρόμο δεκάδες κοινότητες στη Σολέα, τη Μαραθάσα και την Πιτσιλιά, ο Πρόεδρός μας σκέφτεται έξω από το κουτί να πραγματοποιήσει άλλα εμβληματικά έργα.
Να συνδέσει για παράδειγμα με υπόγεια σήραγγα κάτω από το Τρόοδος τη Λευκωσία με τη Γεροσκήπου. Να κατασκευάσει ένα δικό του άγαλμα λίγο πιο μεγάλο από αυτό του Μακαρίου στην Κοιλάδα των Κέδρων, να τον ανακηρύξουν σε Άγιο Νικόλαο στη Χούλου με δικό του μάλιστα εμβληματικό απολυτίκιο:
Γεροσκήπου τον γόνον και της Κύπρου το καύχημα
και προεδρικής εγκλείστρας το κλέος λαφαζάνη Νικόλαε
τιμήσωμεν εν ύμνοις και ωδαίς ως ηγέτην εμβληματικόν
ενίοτε δε και απείρως προβληματικόν
ιεράς Χούλου και ημών των πιστών το εγκαλλώπισμα